Avatar

Please consider registering
guest

sp_LogInOut Log In sp_Registration Register

Register | Lost password?
Advanced Search

— Forum Scope —




— Match —





— Forum Options —





Minimum search word length is 4 characters - maximum search word length is 84 characters

No permission to create posts
sp_Feed Topic RSS sp_TopicIcon
gevecht tegen mezelf
14 augustus 2014
23:17
Avatar
marcelo
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 859
Member Since:
20 juli 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

Leuk en schattig dat je ook zoiets gaat beginnen Richard007 :-) Ik ben reuze benieuwd!

7 maart 2013
00:59
Avatar
marcelo
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 859
Member Since:
20 juli 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

Hartstikke goed! ik heb zelf op het moment m`n ups en downs. Met een goede vriendin wat woorden gehad en dat zit me niet goed. Ik heb ook last van onzekerheid op het werk. Mensen reageren op een bepaalde manier en ik heb de neiging het heel persoonlijk op te vatten. Het is niet makkelijk om dat los te laten zuchtt..
Ok Succes MC, wat ik lees van je doe je het allemaal heel goed. Denk maar aan de Nederlandse economie van de afgelopen 100 jaar. Die is namelijk ook met pieken dalen. Het leven kan ook niet elke dag goed zijn. We hebben gewoon een stukje gevoeligheid in ons.

6 maart 2013
16:17
Avatar
mc
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 84
Member Since:
27 september 2010
sp_UserOfflineSmall Offline

Geluk(t)

Het leven is een golfbeweging...dan weer gaat het iets minder, dan weer gaat het beter....
Lang ging het wat minder, veel stress op het werk, omdat er gewoon heel veel moest gebeueren maar vooral ook omdat ik dingen niet meer los kon laten, ontspannen niet goed lukte. Na heel lang twijfelen naar mijn leidinggevende gegaan en gezegd dat de druk hoog was. Wat een verademing. De druk is eigelijk niet minder, maar het feit dat het bespreekbaar is lucht zo op dat de werkdruk gelijk een stuk lager is en daarnaast weet ik dat ik nu af en toe uit de wind gehouden word om te voorkomen dat het overloopt en word er in besprekeningen altijd net even iets verder gevraagd zodat hij ook zeker weet dat het goed gaat en of ik het aankan.
Nu zit ik weer bovenop een golf. Al een tijdje. En daar geniet ik heel erg van!! Voor mijn werk moest ik telefonisch een heleboel mensen toestemming vragen...Vresenlijk om vreemde mensen te moeten bellen en om een gunst te vragen. Maar ik had geen keuze. Het moest. Met zwetende trillende hand de telefoon vastgehouden. Na elk telefoontje 5 minuten bijkomen. Maar na 20 ging het vloeiender, en na 40 werd het zelf leuk...En het is gelukt! Het ging op het laatst zelfs zo goed dat ik denk dat voor de volgende keer de drempel weer een stukje lager is....Ik heb gewoon leuke gesprekken gevoerd door de telefoon....Daarnaast moest er onder hoge tijdsdruk er heel veel worden geregeld. Met verschillende mensen die daar ideeen over hadden, die niet allemaal op een lijn zaten. Of eigenlijk ronduit oneens waren. Alles is geregeld. We hebben iedereen op een lijn. Alles is georganiseerd. En nu ben ik trots op mezelf! en ik vind ook dat ik dat mag zijn! Heel even een stapje terug, heel even terugkijken. Want ik heb heel veel bereikt de laatste tijd en het zou zonde zijn om dat te vergeten, daaraan voorbij te gaan....Ik zit boven op de golf, voel me heel sterk, ik voel me heel erg mijzelf
en ik hoop dat de golf nog lang boven blijft...

6 december 2012
00:51
Avatar
marcelo
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 859
Member Since:
20 juli 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

go for it!!!!!!!!!!!

5 december 2012
23:16
Avatar
mc
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 84
Member Since:
27 september 2010
sp_UserOfflineSmall Offline

p.s. Ik ben verlegen

als je me 2 jaar terug zou zeggen dat ik vandaag deze woorden op papier zou zetten dan zou ik je niet hebben geloofd. Vandaag geloof ik het wel
ik twijfel namelijk of ik mezelfnu nog wel verlgen mag noemen, als ik mijzelf zou moeten omschrijven zou 'verlegen' niet meer bij de eerste tien woorden zitten waar ik aan denk.
wel verlegen, niet verlegen?
nee mijn verlgenheid is niet weg. gelukkig niet. Want mijn verlegenheid is van mij. Alleen vergeet ik meestal dat ik het ben.
Mijn verlegenheid heeft zich namelijk ontwikkeld tot mooie eigenschap in plaats van onmogenlijke drempel.
Ik wil mijn verlegenheid ook nooit kwijt, het is zoals mijn arm of been onderdeel van mijn lichaam zijn, onderdeel van mij.
Ze is er nog steeds. Ze is een mooie droom in plaats van de nachtmerrie die ze ooit was.
Wat is er op tegen om een beetje terughoudend te zijn. Niet altijd zeker van jezelf. Een beetje afwachtend. Wat is er mis met voorzichtig zijn met je woorden omdat je geen pijn wilt doen. Wat is er mis met bescheidenheid, gevoeligheid, goed kunnen luisteren en niet op de voorste rij zitten?? Mensen mogen dat weten van mij
Dat zijn toch mooie dingen? Waarom zou ik daar niet trots op zijn?

ik ben trots!

Ik wilde altijd mijn verlegenheid kwijt. Nu niet meer. Zo hard gewerkt, gevochten tegen mezelf. Slag na slag in mijn verlegenheid gehakt, zo vastberaden het kwijt te raken.
Ik vergat 1 ding, dat ik niet tegen mijn verlegenheid op zichzelf vocht, maar tegen al mijn muren en drempels. Die moest ik neerhalen, niet mezelf en dus ook niet mijn verlegenheid.

want dat is een heel krachtige eigenschap van mijzelf, een hele mooie, en ik ben heel dankbaar voor alles wat ze me nu brengt nu mijn muren weg zijn

Hoi, ik ben Maaike
p.s ik ben verlegen!

24 juli 2012
16:46
Avatar
marcelo
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 859
Member Since:
20 juli 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

Twinkel said:

Lieve MC, ik lees je nog steeds... Wat is het mooi weer wat je schrijft en ook weer verdrietig... Maar ook jij ziet nu dat het waarschijnlijk precies zo moest zijn :)

Je gaat hem vast nog een keer ontmoeten en dan dankjewel kunnen zeggen.

Loslaten is een moeilijk, heel verdrietig, vreemd en bijzonder proces... ik zit er zelf middenin.

Die persoon die datzelfde weer in je gaat losmaken komt idd als jij er klaar voor bent. Daar ben ik van overtuigd!

Hiervan word ik emotioneel en vooral de laatste zin ga ik voor!

24 juli 2012
16:42
Avatar
marcelo
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 859
Member Since:
20 juli 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

Hoi Maaike,

Ik ben nieuw hier en heb je hele topic gelezen. Het was heel erg mooi, ontroerend en herkenbaar.
Ik loop zelf ook te worstelen met de verlegenheid. Het kost me enorm veel energie en soms ben ik ook echt op. Mijn probleem is dan ook dat ik mijn emoties niet durf te uiten en hierdoor stapel ik het alleen maar op.
Maar jouw verhaal geeft me kracht. Gisteren heb ik thuis de bergmeditatie gedaan en jij (jouw verhaal) is voor mij de grote berg! de kracht en energie die mij over drempels gaat helpen!

29 juni 2012
06:32
Avatar
Guest
Guests

Heftig... Komen ook zoveel emoties bij kijken. Fijn dat je dat zo goed kon delen en uiten :) Dat maakt de verwerking van zoiets voor jezelf ook weer een stukje gemakkelijker... :)

28 juni 2012
11:47
Avatar
mc
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 84
Member Since:
27 september 2010
sp_UserOfflineSmall Offline

lieve forummers
bedankt voor de reacties. het doet me erg veel om te lezen (ik word er een beetje stil van) en geeft inspiratie weer vaker te schrijven, dus wie weet ga ik toch weer af en toe iets posten. Gek eigenlijk, ik heb er nooit aan gedacht over de dingen die de laatste tijd goed gaan te schrijven, gewoon met de gedachte dat het niet interessant zou zijn. Misschien toch maar vaker doen 😉

nu even een heel ander stukje
ik ben juist de laatste paar weken erachter gekomen wat de kracht is van de vriendschappen en de contacten die ik heb opgebouwd en ik voel me hierin ook erg gesteund. Het is heel fijn om te merken dat mensen je opvangen en steunen als je het nodig hebt. twee weken terug kreeg ik te horen dat een vriendin omgekomen is bij een auto ongeluk en hoewel het heel bizar is, niet echt te beseffen valt, oneerlijk is en pas langzaam echt door wil dringen is het heel fijn om te merken dat er nu mensen zijn waarmee ik het kan delen, durf te delen. Dat ik er voor mensen kan zijn en dat mensen er voor mij zijn die mij kunnen opvangen. Ik kende haar goed en ik ken vooral ook veel mensen die haar goed kenden of heel goed kenden. Ik heb in de afgelopen weken de kracht van vriendschap ontdekt en ben daar ongelooflijk dankbaar voor. Het was heel fijn om het te kunnen delen met mensen die door hetzelfde proces gingen maar ook om het er met mensen over te hebben die haar helemaal niet kenden. Ik heb nog nooit zoveel geknuffeld als afgelopen tijd en ook nog nooit zo weinig e-mailtjes gehad, iedereen neemt namelijk de moeite om persoonlijk en dichtbij te zijn dus pakt iedereen de telefoon ipv een mailtje of facebook berichtje te sturen. Ik had heel sterk het gevoel dat we het samen konden dragen, en ik weet zeker dat ik niet de enige met dat gevoel was
Ik vond het eerst heel eng om naar haar zus toe te gaan (want wat moet je in hemelsnaam zeggen?) maar na 3 dagen wilde ik eigenlijk wel wat van me laten horen dus ben ik een kaartje gaan brengen die ik van plan was in de bus wilde gooien maar toen ik zag dat ze thuis waren en de deur al voor me open deden ben ik even naar binnen gegaan en ik ben heel erg blij dat ik er even heen ben gegaan en ze even heb gesproken. Het is heel fijn om te merken dat ze blij waren om me even te zien en het er gewoon even met hen over te hebben. Ik kwam erachter dat het niet uitmaakt wat je op zo?n moment zegt maar dat het wel heel veel uitmaakt dat je er op dat moment heel even bent, even die knuffel geeft
Ik ben blij dat ik gegaan ben, ik ben blij dat ik even kon uitspreken dat ik geen woorden had, ik blij dat ik de knuffels aan haar familie heb kunnen geven en voor alle steun die ik soms onverwacht van mensen kreeg. De scherpste randjes zijn eraf, ik heb op een heel mooie manier afscheid kunnen nemen en er zijn een boel mensen om mooie herinneringen mee te delen wat we ook nog vaak zullen doen
nu weer terug naar het dagelijks leven dat na 'achtbaan'weken weer langzaam dagelijks begint te zijn. Ik zal haar missen maar als ik aan haar terug denk hoor ik een lach, en dat is erg mooi

11 juni 2012
12:00
Avatar
Cicero
Moderator
Members

Moderators

VVM leden

kaderleden
Forum Posts: 300
Member Since:
29 juni 2008
sp_UserOfflineSmall Offline

Fijn om een positief te verhaal te lezen van iemand die veel vooruitgang heeft gemaakt.
Hier kunnen anderen ook van leren en zich aan optrekken.
Ik hoop nog veel van dit soort verhalen te lezen.
Heel goed Maaike.

10 juni 2012
14:22
Avatar
Guest
Guests

Heey Maaike, leuk om nog af en toe een update van je te lezen :).

Zo zie je dat je langzaam steeds meer jezelf kunt zijn en jezelf durft te laten zien.

Ik herken het dat mensen reageren met reacties van: jij verlegen? 😛 Toch is zo'n reactie voor mij ook een tekentje dat de mensen mijn verlegen, gevoelige ik nog niet zo goed hebben leren kennen (en dat is ook maar aan enkelen voorbehouden).

Bepaalde onzekerheden zitten gewoon erg diep en elke keer pel je weer een laag af van je 'verlegenheid / onzekerheid'. Zo kom je soms ineens ook weer dingen uit je verleden tegen, waarvan je misschien dacht dat je er allang niet meer zo mee zat, maar dan is dat stukje van jezelf juist aan de beurt om te genezen of weer heel te worden.

Mooi dat je dit hier weer wilde delen :)

9 juni 2012
20:13
Avatar
R
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 77
Member Since:
27 april 2006
sp_UserOfflineSmall Offline

mc said:

Want ook de eigenschappen die in de weg zitten zijn mooi, ook die koester ik want die maken me net zoveel tot wie ik ben als alle andere eigenschappen, ook die mogen er zijn.

Terwijl ik hierop wilde reageren, zie ik de titel van dit topic ("gevecht tegen mezelf") en vraag ik me af of verlegenheid niet puur een gevecht met jezelf is; een gevecht dat je enkel kunt winnen door het niet aan te gaan [1]; door te zijn wie je bent in plaats van te vechten om te veranderen in wie je niet bent of wie je denkt te moeten zijn.

Ook ik hoop dat je af en toe nog wat schrijft hier, want het geeft hoop en inspireert, maar mocht dat niet zo zijn: het ga je goed :)

9 juni 2012
07:52
Avatar
remco
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 579
Member Since:
4 mei 2009
sp_UserOfflineSmall Offline

Lieve Maaike

Echt geweldig om te horen dat het goed met je gaat. En ik vind het juist dan goed dat je daar dan ook over schrijft. Dat kan anderen wellicht ook stimuleren en motiveren. Hier wordt veelal over de punten gesproken waarin je vastloopt of wat je moeilijk vindt. Maar het is juist heel goed om ook positieve verhalen te horen van anderen. En misschien heb je daar dan niet altijd de motivatie voor, dan kan ik me het voorstellen.

Maar dat betekend niet dat ik heel blij ben om te horen dat het zo goed gaat en nogmaals dat je fantastisch hebt ontwikkeld. Heb je momenteel nog steeds een assertiviteitscursus of is deze inmiddels afgerond?

Hopelijk heb je ons straks nog meer te geven. Want geef zoveel je wilt :D.

8 juni 2012
21:41
Avatar
mc
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 84
Member Since:
27 september 2010
sp_UserOfflineSmall Offline

Lieve forummers
na een lange tijd weer even een kleine reactie als update en antwoord op de vorige mooie reactie van Remco, ik heb bewust eventjes gewacht met reageren. Voor mij was het even klaar nadat ik alles had opgeschreven en met jullie heb gedeeld. Vandaar ook dat ik een tijd niets heb geschreven en dat waarschijnlijk ook niet veel meer zal doen. Ik hoop heel erg van niet, want hier niets schrijven betekent namelijk dat het goed gaat en dus dat ik het niet nodig heb om op te schrijven/van me af te schrijven.

Het gaat heel erg goed met mij, ik ben verder gekomen dan ik had durven dromen, dan ik voor mogenlijk kon houden en ben nog steeds aan het groeien. Ik vertelde laatst een paar collega's dat ik erg verlegen was en ze konden het zich niet voorstellen, dat was erg mooi om te horen. Een van mijn collega's die inmiddels ook een goede vriendin geworden is geeft me vaak feedback en en soms een steuntje en dat waardeer ik heel erg. Haar vertelde ik vlak voor een congres dat ik daarheen gaan erg moeilijk vind omdat er dan heel veel onbekende mensen zijn die veel meer ervaring hebben dan ik. Tijdens het congres heb ik mijn collega nauwelijks gezien en na afloop zei ze dat ze dat express deed, ze ging vaak kijken of ik niet alleen stond en omdat dat niet zo was wilde ze juist niet bij mij komen staan om mij de ruimte te geven de mensen waar ik bij stond te spreken en te leren kennen. Ik was best een beetje ontroerd toen ik dat hoorde, om te weten dat ze me geholpen had als het nodig was geweest maar ze me ook juist de ruimte gaf om mezelf te ontwikkelen.

Het mooiste wat alles mij gebracht heeft is dat ik veel meer contacten, kennissen en vrienden heb gekregen door aan mezelf te werken en mezelf stapje voor stapje open te stellen. Ik heb er een paar vrienden bij gekregen waarmee ik heel veel diepte kan bereiken en heel veel kan bespreken, nadat ik hun dit verhaal heb laten lezen komen ze nu heel vaak met dingen waar zij onzeker over zijn oid naar mij toe waardoor ik er een paar hele goede vrienden bij gekregen heb waarmee ik heel diepgaande gesprekken kan voeren. Ik ben veel meer mensen gaan vertrouwen en daardoor nemen veel mensen mij nu in vertrouwen. Dus nu kan ik veel dingen die in mijn hoofd zitten aan mensen kwijt en kunnen mensen ook dingen aan mij kwijt....

Nu gaat het de laatste paar weken weer eventjes iets minder, maar dat hoort er ook bij en ik weet en voel ook dat het met mij tijdens dipje wat ik nu even heb 10x beter gaat dan tijdens een heel goed moment voordat ik het gevecht met mezelf begon. Ik heb een via mijn werk een cursus assertiviteit gevolgd en dat heeft me heel erg aan het denken gezet, het was best wel confronterend aan de ene kant maar ook erg mooi aan de andere kant. Het heeft me weer even wakker geschud maar me ook laten zien hoe ver ik al gekomen ben. Een van de uitspraken van een van de trainers was erg goed en die ga ik altijd onthouden denk ik: 'je moet niet willen dat je altijd aardig gevonden wilt worden, dan geef je aan iedereen een klein beetje toe en het resultaat is dat er dan geen enkel moment meer overblijft dat je jezelf bent, dan ben je alleen maar voor anderen aan het zorgen en nooit voor jezelf. Maar de cursus en ook andere dingen die ik tegenkwam hadden mij heel erg aan het denken gezet zodat ik een tijdje mezlef weer meer terugtrok. Nu is gelukkig mijn energie weer terug en steek ik mijn kop weer naar buiten.

Er zijn nog wel dingen waar ik graag in wil groeien of waar ik aan wil werken. Een vriend die heel veel worstelt met onzekerheid vertelde laatst over zijn middelbare schooltijd en dat hij dacht dat de basis van onzekerheid gekomen is door het gepest toen. Zijn verhalen waren zo herkenbaar dat het pijn deed. Ik heb een paar jaar tijdens school er pijnlijk buiten gelegen. Ik heb nooit iemand daarover iets durven vertellen, nooit iemand in vertrouwen genomen en altijd een toneelstukje opgevoerd. Zijn verhaal maakte meer los in mij dan ik verwachtte en ik heb hem ook mijn verhaal verteld, als eerste ooit. Hoewel ik er jaren amper bij stil heb gestaan ga ik nu nog wel op een of andere manier iets mee doen (opschrijven of mensen vertellen) om het toch af te sluiten en los te laten. Gelukkig ben ik inmiddels de angst en de schaamte voorbij en ik wil eigenlijk wel graag ook dit stukje van mij kwijt wat jarenlang opgesloten heeft gezeten.

Nu zit ik op mijn bed met mijn laptop en bedenk ik hoe mooi het is om dit op te kunnen schrijven. Om te kunnen zeggen hoe goed het gaat, hoeveel ik sinds de vorige keer gegroeid ben, Om de respons van mensen te krijgen dat ze je helemaal niet verlegen vinden, om te zeggen dat ik veel mensen heb leren kennen. Om t kunnen zeggen dat ik gewonnen heb,gewonnen van mezelf en nog steeds aan het winnen ben.

remco said:

Keep up the good work Maaike. Je mag trotst op jezelf zijn!!!

ik ben trots, ongelooflijk trots op mijzelf. ik sta rechtop, word gezien en zeg: hier ben ik!Want dit ben ik, dit is wie ik wil zijn. Ik ben heel gevoelig, niet zo uitgesproken, behulpzaam, vrolijk, bescheiden, optimistisch, creatief, een luisterd oor, diepgaand, een doorzetter, bang voor de mening van anderen, betrouwbaar, lief, onzichtbaar, probleem oplosser, slim, sportief, kat uit de boom kijkend, niet zo aanwezig, sterk en zie snel de kernpunten, gul, gezellig. Dat zijn allemaal dingen die maken wie ik ben, soms zit het in de weg, maar over het algemeen ben ik daar heel trots op. Want ook de eigenschappen die in de weg zitten zijn mooi, ook die koester ik want die maken me net zoveel tot wie ik ben als alle andere eigenschappen, ook die mogen er zijn.
Dit ben ik, dit is wat ik te geven heb, en ik geef het graag.....Alsjeblieft!!

Maaike

11 januari 2012
20:25
Avatar
remco
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 579
Member Since:
4 mei 2009
sp_UserOfflineSmall Offline

Lieve Maaike,

Die reacties die je hebt ontvangen destijds waren zeker goed voor je gevoel. Ik hoop dat je de afgelopen maand (of langer) nog meer postieve reacties hebt gehad hoe je bent bezig geweest die periode.

En hoe is het nu dan verder? Hoe ben je nu verder bezig met je ontwikkeling?
Ik ben daar wel nieuwsgierig naar, gezien ik even niets meer hier over heb gelezen.

Keep up the good work Maaike. Je mag trotst op jezelf zijn!!!

10 december 2011
20:44
Avatar
mc
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 84
Member Since:
27 september 2010
sp_UserOfflineSmall Offline

ik dacht dat het vorige stuk mijn laatste was en dat mijn verhaal af was
dat was hij niet
ik zat de laatste paar weken vaak met ogen vol tranen achter mijn computer en wist dat er nog een stuk moest volgen. Een stuk wat ik niet zelf geschreven heb trouwens..... Nadat ik terug was van vakantie en het vorige stuk schreef was er iets af voor mijn gevoel, het gevoel dat mijn verhaal klaar was en al eerder wist ik dat er een aantal mensen waren die ik het graag wilde sturen als het af zou zijn

ik heb het gedaan

maar er miste nog ??n stukje....

mijn laatste stukje verhaal is niet het verhaal van mijzelf, het is het verhaal van iedereen die het gelezen heft

uit de reactie....

Wat een mooi en ontroerend verhaal. Ik ben er een beetje stil van geworden (en dat gebeurt niet zo heel vaak zoals je misschien weet :) ). Fijn, maar ook geraakt dat ik nu weet hoe je je precies voelt en hebt gevoeld de afgelopen jaren/decennia. En ik vind het ongelooflijk knap dat je dit op kunt schrijven en durft te vertellen aan anderen. Respect! Ik kan het niet met zoveel woorden omschrijven als jij, maar ik ben echt ontzettend blij voor je dat je al deze stappen hebt ondernomen en dat er gelukkig nog maar een paar kleine stenen staan die wellicht nog afgebroken gaan worden. Dat maakt me blij. Ik vind het vervelend om te lezen dat je nog steeds niet echt over je relatie heen bent, maar ook dat zal veranderen! Ik kan alleen maar zeggen: ga zo door! Ik ben trots op je en met mij nog vele anderen!!!

Gelukkig hebben we je kunnen helpen in dit proces. Als je nog meer hulp/een luisterend oor nodig hebt bij het afbreken van de laatste restjes muur, dan weet je ons te vinden!!

Wat een aangrijpend verhaal. Ik wist natuurlijk van je proces, maar absoluut niet dat het zo diep zat en je zoveel heeft gekost.
Bedankt dat ik dit over jou mocht lezen. Heel bijzonder, dat je dit vertrouwen aan mij schenkt.
Door dit verhaal heb ik je beter leren kennen en zie ik nog meer hoe bijzonder het is, dat je steeds meer Maaike bent...
Ik genoot er al van, steeds meer in te kunnen schatten wie je bent en wat er in je om gaat. Nu zal ik hier nog meer van gaan genieten...

Cool, Maaike! Ik ben enorm impressed! :)Je hebt het ook echt heel erg mooi opgeschreven!Ik zat laatst nog te denken dat ik eigenlijk niet zo goed wist hoe het ervoor stond met je gevecht tegen je verlegenheid, maar nu weet ik dat het helemaal goed is gekomen!

Op dit moment zit ik te huilen vanwege/door (?) jouw bijlage. Gelukkig heb ik ook het einde gelezen, misschien juist wel daarom. Ik weet het ook niet precies. Alleen dat dit mij ontzettend raakt. Hoe kun je zoiets missen? Natuurlijk wist ik dat je verlegen was, maar ik wist niet dat je er zo mee zat. Niet dat ik er anders wat aan had kunnen doen. Nu heb ik het weer over mezelf en eigenlijk wilde ik dat (nu eens een keer) niet. Zoals je zelf zeer terecht schrijft is de enige die wat kon doen jijzelf. En je hebt dat gedaan, en daar heb ik ontzettend veel bewondering voor. Weinig mensen die zo de strijd met zichzelf durven aangaan en datgene worden wat ze zo graag willen. Ik denk dat ik ook moet huilen precies vanwege dat. Het doet me nadenken over mezelf en mijn eigen angsten. Gosh, nu gaat het dan toch weer over mij... Wie weet ga ik het ook nog wel eens opschrijven. Maar niet zo mooi als jij dat gedaan hebt, wan tik ga altijd zo ratelen... Zoals ik nu trouwens ook aan het doen ben.
Ik heb er zo veel bewondering voor zoals jij dat op papier durft te zetten en ook nog eens door anderen durft te laten lezen. En ik ben erg blij voor jou. En zoals je ook schrijft, je bent er nog niet (toch, of heb ik dat verkeerd gelezen, zoals al zei, ik heb nog niet alles gelezen). Maar al zover. En ik zeg al, want een jaar is kort voor grote veranderingen.
Ik mail het maar gewoon zo, en vertrouw erop dat jij begrijpt wat ik bedoel...

Gegrepen door het verhaal heb ik elke letter gelezen (en ik lees zelden teksten van meer dan 4 pagina's). Ik bewonder dat je dit met ons deelt en de kracht die je hebt om jezelf te doorgronden en te verbeteren. Ik vindt het heel fijn dat het je ook echt lukt om meer zelfverzekerd en (niet onbelangrijk) blij te zijn met jezelf. Ik zie nog een paar heel mooie hoofdstukken van een heel sterke Maaike aankomen. Daarnaast geeft het verhaal ook voor mij aanleiding om eens beter over mijzelf na te denken; qua denken over en uiten van emoties ben ik mat. Het geeft in ieder geval aanleiding om mee aan de slag te gaan. Het zou me niet verbazen als meer mensen aan jouw verhaal iets hebben, ook omdat je hele leuke (eenvoudig is denk ik zeker niet het juiste woord) praktijktips hebt.

Jammer dat we niet op je verjaardag konden zijn, ik had je graag zien glunderen.

Wat dapper dat je ons dit gestuurd hebt, zo een persoonlijk verhaal.
Ik weet niet zo heel goed wat ik moet zeggen, maar erg fijn om te zien dat je je zoveel beter voelt en groeit op dat gebied.

Dit is een selectie uit de reacties die ik heb gekregen.... Is dit echt het laatste stuk van mijn verhaal? Ik weet het niet, er komen vast nog een heleboel hoofdstukken. Ik weet alleen niet of ik die hier op ga schrijven

lieve mensen van het forum...zonder jullie was ik hier niet gekomen en had ik dit niet kunnen schrijven. Dankjullie allemaal ongelooflijk voor jullie oor

7 december 2011
21:10
Avatar
mc
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 84
Member Since:
27 september 2010
sp_UserOfflineSmall Offline

dankjullie wel!! deze reacties doen mij veel...

4 december 2011
10:25
Avatar
Guest
Guests

Mooi... ik blijf geloven dat ik ooit ook op dat punt kom, van die vrijheid... :)

3 december 2011
23:21
Avatar
Pearl
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 262
Member Since:
2 november 2008
sp_UserOfflineSmall Offline

Geweldig MC, ik ben zo blij voor jou en dat meen ik serieus! Niets is mooier voor een mens dan een ander mens gelukkig te zien!

3 december 2011
20:21
Avatar
mc
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 84
Member Since:
27 september 2010
sp_UserOfflineSmall Offline

vrij

ik kom terug van vakantie, terug uit de zon en ga meteen de volgende dag weer aan het werk. Ik werk er nu precies een jaar min een dag. De vrolijke opmerkingen vliegen om mijn oren. Heej wat ben jij lekker bruin! Dat kleurtje heb je vast niet van de Nederlandse regen gekregen. Heej wat leuk je weer te zien. Heerlijk om weer terug te zijn en iedereen weer te zien. De dag is te kort om bij te kletsen dus we gaan met een stel collega?s wat eten na werk om verder te kunnen kletsen. Ik heb het hoogste woord. Huh? Ja ik heb het hoogste woord. Ken ik mezelf nog terug?

Ik denk een jaar terug en kan mezelf niet geloven. Wat een jaar. Wat mooi. Zo zenuwachtig de eerste dag. Wekenlang gevochten tegen mijn eigen angst om wat te zeggen tijdens pauzes. Stapje voor stapje de confrontatie met mijn muren aan gegaan. Steen voor steen neergehaald met alle kracht die ik heb. Nachten vol tranen, weken naakt, zo kwetsbaar

geweest. Zo klein, zo bang, zo stil, zo onzichtbaar. Ik ben opgestaan. Ik heb mijn muren kunnen zien, kunnen accepteren, kunnen bevechten, kun afbreken. Ik heb mezelf kunnen openen, kunnen laten zien, kunnen uitdagen en heb vol gehouden. Ondanks alle tranen heb ik volgehouden. Waar ik de kracht en energie vandaan gehaald heb weet ik niet. Als ik het had geweten hoe diep ik moest gaan zou ik het niet gedurfd hebben. Ik ben gegaan. Ik ben doorgegaan. Nog nooit zo to de bodem gegaan, diep in mezelf, tot de grens, de uiterste grens, en erover. Ik ben. Ik ben. Ik weet niet meer hoe, ik weet niet meer hoeveel het me elke keer kostte. Ik heb mensen leren kennen, heel veel mensen leren kennen. En ben veel dichter bij mensen gekomen, dichter dan ooit. Ik heb vooral mijzelf leren kennen, en bij dichter bij mezelf gekomen. Ik ben! Ik heb het gedaan. Steen voor steen. Er staan er nog een aantal. De ruines van mijn muren zijn er nog steeds. En zullen blijven. Sommige zullen vanzelf vallen, sommige breek ik af. Sommige kan ik niet afbreken. Sommige wil ik niet afbreken. Want dit ben ik, en dit ben ik wie ik wil zijn. Ik hoef niet meer te zijn dan dit, want dit ben ik. Ik ben niet veranderd, ik ben alleen steeds beetje bij beetje wat altijd al diep in mij heeft gezeten aan andere mensen te laten zien.

Het is zo mooi en het raakt me dit te schrijven. Het leven is mooi. Het leven is open. Ik sla mijn vleugels uit en durf de lucht in te gaan. Ik laat me voeren door de wind. Waar deze me ook voert? Ik zweef in de wereld omdat ik niet meer vastzit. Niet meer word beperkt.

Ik ben vrij! Vrijer dan ik ooit ben geweest.

Geluk kan niet meer zijn dan dit, dit is geluk.

No permission to create posts