Avatar

Please consider registering
guest

sp_LogInOut Log In sp_Registration Register

Register | Lost password?
Advanced Search

— Forum Scope —




— Match —





— Forum Options —





Minimum search word length is 4 characters - maximum search word length is 84 characters

sp_Feed Topic RSS sp_TopicIcon
Twan's scorebord...
19 oktober 2011
16:57
Avatar
remco
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 579
Member Since:
4 mei 2009
sp_UserOfflineSmall Offline

Een zeer goede stap die je hebt weten te zetten. Had je dit van te voren in geplanned om deze stap te zetten ? En hoe voelt het nu aan dat je deze stap gezet hebt, had je er veel spanning bij en was je veel met de overige omgeving bezig geweest.

Echt een positief pluspunt. Je hebt een schouderklop verdiend.!!

19 oktober 2011
16:51
Avatar
T28
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 107
Member Since:
1 april 2011
sp_UserOfflineSmall Offline

Gister na de tennisles heb ik met twee mensen een praatje gemaakt, terwijl ik tussen allerlei andere mensen stond die het konden horen. Terwijl ik het anders altijd extra eng vind mensen aan te spreken in een groep. Ik voel me altijd heel bekeken/beluisterd als ik een praatje moet maken met iemand die ik niet goed ken, midden in een groep die mee kunnen luisteren. Dus een pluspunt voor mijn scorebord 😉

15 oktober 2011
21:55
Avatar
T28
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 107
Member Since:
1 april 2011
sp_UserOfflineSmall Offline

Nou, op zich is het niet een heel grote stap voor mij om mee te gaan naar een kroeg. Met een groep bekenden meegaan naar een kroeg durfde ik altijd al. Alleen kom ik nu in de situatie dat ik deel uitmaak van een groep die gelegenheid geeft om mee naar de kroeg te gaan.
Dat wil niet zeggen dat ik me op mijn gemak voel in een kroeg... Wat betreft gesprekjes aanknopen enzo kan ik w?l nog veel stappen maken. Gewoon gesprekjes voeren in een kroeg is niet makkelijk voor mij en integreren in een grote groep onbekenden ook niet... Gelukkig gaat het wel beter en kan ik het nu oefenen :)

15 oktober 2011
10:05
Avatar
remco
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 579
Member Since:
4 mei 2009
sp_UserOfflineSmall Offline

Wat goed van je Twan, dat je die stap hebt gezet!! En hoe zou je er de volgende keer naar kijken wanneer je weer uitgenodigd mee te gaan naar een kroeg? Zou je er dan wat makkelijker heen kunnen gaan door dit positieve gebeuren ?

Als ik het zo lees, dan ga jij straks nog veel meer stappen ondernemen, welke je in het verleden te beangstigend vond om aan te pakken :)

14 oktober 2011
09:09
Avatar
T28
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 107
Member Since:
1 april 2011
sp_UserOfflineSmall Offline

Ik kwam tot een paar weken geleden eigenlijk nooit in de kroeg. (Ik durf sowieso niet zomaar een kroeg in te stappen...) Maar bij deze vereniging is het traditie om na de repetitie in de kroeg bij te kletsen. Dus dat is wel een goede gelegenheid om toch in een kroeg te durven komen 😉

14 oktober 2011
03:22
Avatar
Jerre
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 111
Member Since:
18 september 2010
sp_UserOfflineSmall Offline

T28 said:

Vanavond met de muziekvereniging na de repetitie de kroeg ingedoken. Fijn! Ik heb met twee mensen vrij uitgebreid gesproken en ik ben trots op mezelf. De lat niet te hoog gelegd en dat helpt 😉 En volgende keer spreek ik misschien weer met 1 of 2 anderen... :)

Fijn om te horen! Een kroeg is the "place to be" om in een ontspannen sfeer mensen te leren kennen 😉 😀

13 oktober 2011
23:36
Avatar
T28
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 107
Member Since:
1 april 2011
sp_UserOfflineSmall Offline

Vanavond met de muziekvereniging na de repetitie de kroeg ingedoken. Fijn! Ik heb met twee mensen vrij uitgebreid gesproken en ik ben trots op mezelf. De lat niet te hoog gelegd en dat helpt 😉 En volgende keer spreek ik misschien weer met 1 of 2 anderen... :)

13 oktober 2011
08:37
Avatar
T28
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 107
Member Since:
1 april 2011
sp_UserOfflineSmall Offline

Dank je wel! Ja, dat zelfbewust kan ook wel in je voordeel werken, daar geloof ik ook wel in..

Maar gesprekjes voeren met mensen in een nieuwe groep vind ik nog altijd lastig. Ik ga te veel nadenken. Gedachten die dan bv voorbij trekken:

- Ik kan natuurlijk heel standaard wat vragen stellen. Zit je al lang bij deze vereniging? Wat doe je in het dagelijks leven? Dat doe ik ook wel, maar dit geeft niet de leukste gesprekken en ik voel me saai als ik dit te vaak doe. 😛

- Ik kan ook wat over mezelf vertellen. Daar heb ik enige schroom voor, omdat ik mezelf dan zo'n egotripper voel. Ik kan ook vol zelfspot iets over mezelf vertellen, maar dan zet ik mezelf meteen weer zo laag neer.

- Ik kan natuurlijk ook over iets buiten mezelf en die ander praten. Maar dan moet je weten wat die ander ook interesseert.

12 oktober 2011
23:06
Avatar
Jerre
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 111
Member Since:
18 september 2010
sp_UserOfflineSmall Offline

Klinkt allemaal heel herkenbaar, Twan. Van de verenigingen, de klarinet tot het succes van anderen. Wat die conversaties betreft.
Je zegt dat je moeilijk diepe conversaties kan afdwingen. In het begin dat je iemand ontmoet zou ik mij daar niet te hard proberen op te fixeren. Persoonlijk vind ik de "vibe" in het begin veel belangrijker. Zelf probeer ik zo min mogelijk binnen de lijntjes te kleuren. Mensen aprici?ren om de ??n of andere reden etravagantere types iets meer. Dus ipv van allemaal standaardvragen te stellen probeer ik het iets losser te houden en wat te grappen. Het hoeft niet altijd steek te houden. Omdat je een last van die andere persoon zijn schouders haalt. "Oef dat is iemand met een possitieve kijk op het leven. Hier moet ik mij niet voor inhouden." Al heb ik zelf nu ook geen superhoge succesrate hoor 😉 Maar het is beter dan het ooit geweest is. Ik heb de indruk dat er meer en meer mensen zijn die me appric?ren.
Van dat nonchalent en niet-oplettend zijn bij het aankopen van zaken kan ik mijzelf ook voor de kop slaan. Overlaatst was ik op zoek naar een converter van 16v naar gewoon stopcontact voor in de auto. Had op internet gezocht wat dat ongeveer moest kosten. Loop de eerste beste winkel binnen en koop zo een ding aan 2,5 x de normale prijs. Die verkoper had zijn uitleg gedaan en vond het sneu(/durfde het nie aan) om nee te zeggen. Op zo een momentje haat je jezelf natuurlijk.
Soms heb je idd mensen die sociaal succesvol lijken. Maar soms kan ik mij optrekken aan het feit, als ik ooit tot op hun niveau kom ga ik ze ook overtreffen. Eens je aan je negative punten begint te werken blijf je dat voor de rest van je leven doen. Het nadeel is dat veel verlegen mensen t? zelfbewust zijn. Maar eens je dat min of meer van je af kan zetten, kan volgens mij net dat zelfbewust zijn een heus voordeel worden. 😉

12 oktober 2011
21:30
Avatar
T28
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 107
Member Since:
1 april 2011
sp_UserOfflineSmall Offline

Pff, soms haat ik mezelf! >:(
Eergister open dag bij de tennisclub waar ik sinds kort lid van ben. Gister een avondje van de muziekvereniging waar ik sinds kort lid van ben. En beide avonden baal ik ervan dat ik zo weinig contact maak. Ik ben vooral bezig met me ongemakkelijk voelen en mensen niet aan durven spreken >:( En ?ls ik dan een praatje maak, dan komt het gesprek ook niet echt op gang. Ik heb er in ieder geval weinig voldoening uit gehaald. Het komt toch vaak neer op gezwets over wat voor een werk doe jij en wat voor een studie doe jij. En ik snap ook wel dat dat niet raar is. Ik vind het alleen jammer dat het me niet lukt meer de diepte in te gaan.
Maar misschien eis ik ook te veel van mezelf, met name gisteravond. Ik ben nog niet lang lid en verwacht blijkbaar van mezelf dat ik meteen heel interessante gesprekken ga voeren met iedereen. En ben teleurgesteld in mezelf als ik grote delen van de avond stil ben en af en toe een gesprekje voer. Ik wil niet verlegen overkomen, ik wil normaal zijn! (Misschien is dat het!)
Ohja, en ik heb vandaag een kunststof klarinet gekocht via internet en nu lijkt er toch een ruisje in te zitten bij het spelen van 1 noot, die ik niet had gehoord bij het ophalen. Ik baal van mezelf dat ik niet goed heb opgelet en het moment dat ik iets leek te horen, niet ging doorvragen en assertief zijn, want dan was ik er misschien eerder achter gekomen.

Ohja en vanavond was er een vriendin wezen eten. Ik vond het *** haar te horen praten over haar vriend en haar sociale contacten. Het voelde alsof zij veel (sociaal) succesvoller was dan ik en dat maakt me jaloers en onzeker. Ik gun het haar wel hoor, maar ik voel er mezelf toch *** door. Dat ik geen relatie heb vind ik bovendien ook heel erg ***. Ik mis de emotionele intimiteit wel erg. Maar ja, over het algemeen lopen meisjes niet echt warm voor verlegen jongens, dus ik moet er misschien maar rekening mee houden dat ik wel eens grote delen van mijn leven vrijgezel zou kunnen zijn. Alweer een enorm kloteconstatering die mijn gevoel van mislukt zijn versterkt.

Ik weet ook wel dat ik de lat vrij hoog leg.. Met alles.. En dat iedereen wel zijn eigen verdriet heeft en dat het geen realistisch beeld is mezelf als mislukt te zien en alle andere mensen als geslaagd en gelukkig. Maar soms baal ik van mezelf. Soms haat ik mezelf...

24 september 2011
18:16
Avatar
Guest
Guests

Interessant om te lezen wat je allemaal gedaan hebt en gaat doet en hoe je nu bewuster bezig bent met het jezelf neerzetten. Hoe je over wilt komen. Idd, dat is goed om jezelf van te voren te bedenken, in plaats van het te laten gebeuren, want dan kruip je snel in de rol die je altijd al aannam, lekker veilig, dat wel...

Ik ben het trouwens met je eens dat het beter is en je waarschijnlijk meer hebt aan het verbeteren van de kwaliteit (inhoud, diepte, interesse in de ander) van de gesprekjes die hebt, in plaats van je vooral te richten op de kwantiteit van je gesprekken. Want je kunt wel een gesprekje voeren met iemand, maar ?cht contact maken, d?t is mooier eigenlijk :)

24 september 2011
10:29
Avatar
T28
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 107
Member Since:
1 april 2011
sp_UserOfflineSmall Offline

Ik doe veel dingen... Ik ben afgelopen jaar begonnen met tennissen in Wageningen en ga nu ook bij een studententennisvereniging, ik heb toneel gespeeld en ga nu bij een orkest, ik heb op een school in Wageningen gewerkt en ga in Houten invallen, na de herfstvakantie, ik doe soms cabaretoptredens (jaja, en dat voor een verlegen iemand 😛 ) en ik plan 'leuke dingen', ben afgelopen jaar lid geweest van nieuwemensenlerenkennen.nl, maar daar stop ik binnenkort weer mee.
Ik ben me denk ik wel meer bewust van het investeren in relaties dan een aantal jaar geleden. Ik probeer bewust mensen te leren kennen en belangstelling te tonen. Daar ben ik niet zo expressief/actief in als een heel extravert iemand, maar ik ben me er ook steeds meer van bewust dat ik mijn eigen waarde heb. Als iemand anders een avond in het caf? 10 gesprekjes aanknoopt op zijn manier en ik spreek met twee mensen, dan zijn dat toch twee mensen meer dan nul. 😉 En bovendien: Ik ben in een caf? verzeild geraakt, ook een prestatie ;D Ik accepteer ook meer van mezelf dat ik wat tijd nodig heb om weer op te laden en voel me minder schuldig, heb minder het gevoel dat ik faal.
Vorige week was ik bij een open avond van de toneelstichting, waarbij ik vorig jaar gespeeld had en waarbij ik dit jaar na de open avond had besloten daar dit keer niet voor te kiezen. We moesten onszelf voorstellen in een kring. Ik durf langzaam wel op zo'n moment meer 'ruimte' te nemen. In plaats van zo kort mogelijk vertellen hoe je heet en wat je doet in het dagelijks leven, het iets meer aankleden en met wat humor vertellen. Dat ging wel goed. Het valt me wel aan mezelf op dat ik in mijn houding naar nieuwe mensen vaak heel verontschuldigend ben en mezelf heel 'laag' plaats. Daar mag wel wat meer zelfbewustzijn in komen. In mijn werk als leraar heb ik ook gemerkt dat het heel belangrijk is, jezelf 'sterk' neer te zetten, anders maken leerlingen daar misbruik van. Misschien kan ik dat ook in het dagelijks leven wat meer toepassen.

Eigenlijk heb ik niet zo'n behoefte aan mezelf opleggen dat ik meer gesprekjes moet voeren of zoiets dergelijks. Maar wat wel goed voelt: Mezelf dwingen om ?cht belangstellend te zijn als ik een gesprekje heb gevoerd met iemand waarmee ik een gesprekje heb gevoerd. En dan de volgende keer terug durven komen op dingen. Die eerste stap, een gesprekje durven voeren, die maak ik soms wel en ook vaak niet,dat is dan verlegenheid, maar ik weet in ieder geval hoe het moet als ik het wel doe en enige schroom zal ik misschien toch wel houden. Maar daarna: Ben je dan zo overprikkeld, dat je alle energie nodig hebt voor de situatie en wat je zou kunnen vragen, of heb je ook nog energie om te onthouden wat de ander zegt en daarop te reageren? In dat laatste wil ik wel wat meer investeren. En daarnaast misschien mezelf wat zelfbewuster voelen. Niet meteen in de underdogrol kruipen, maar ook al in de aftastfase wat meer zelfvertrouwen uitstralen.

Ik las laatst in een artikel met sollicitatietips: Bedenk van tevoren hoe je wil overkomen! Dat vond ik een goede! Misschien moet ik als ik weet dat ik in een bepaalde sociale situatie verzeild raak, ook eens bedenken hoe ik over wil komen? Ik ga erover nadenken, ik kom er op terug 8) 😉

18 augustus 2011
18:56
Avatar
remco
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 579
Member Since:
4 mei 2009
sp_UserOfflineSmall Offline

Ik ben er wel nieuwsgierig na, hoe het er mee zal gaan. Hoe je het zelf ervaart en of je tot bepaalde conclussies kunt komen. Hou me hiervan op de hoogte, ik ben er wel nieuwsgierig naar.

16 augustus 2011
21:11
Avatar
T28
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 107
Member Since:
1 april 2011
sp_UserOfflineSmall Offline

Ik weet het eigenlijk niet. Ik heb nog niet echt een beslissing genomen in hoeveel situaties ik wil opzoeken enzo. Maar dat komt wel, ik wil eerst even een tijdje vrijuit schrijven en vanuit die bevindingen mezelf misschien eisen stellen 😉 Of misschien kom ik tot de conclusie dat ik erg tevreden ben met mezelf en er geen enkel verbeterpunt is. Dat kan ook ;D (theoretisch 😉 )

16 augustus 2011
20:13
Avatar
remco
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 579
Member Since:
4 mei 2009
sp_UserOfflineSmall Offline

Heel verstandig Twan om deze situaties op te schrijven. En ik moet eerlijk zeggen dat het heel herkenbaar is wat je zo verteld. Ik weet soms ook niet of de situaties die ik vermijd ook nou echt verlegenheid is of niet.

Maar ik denk dat het voor jezelf wel handig is te beseffend dat je stappen vooruit hebt gemaakt. En is het mss ook verstandig er precies in te vermelden wat wel en niet goed ging tijdens sociale situaties.

Maar is het dan alleen zo dat je situaties beschrijft die je dan tegekomt, of wil je dan ook op den duur voor jezelf bepaalde situaties opzoeken ?

Wat mij destijds wel geholpen heeft is om afspraken er in te maken, met jezelf of met iemand anders, zo van, per dag/per week wil ik zoveel situaties aangaan, of dat je voor jezelf istuaties bedenkt, zoals met die oefeningen, dit ga ik vandaag eens doen. Dat helpt vaak beter dan wanneer je voor jezelf het een vrije loop gaat geven. Dit is niet een puntje van kritiek alleen maar een advies wat ik je wil meegeven ;). Ik hoop veel positieve ervaringen hier verder over je te lezen.
Succes en vraag om hulp hier of in je omgeving als je ergens tegen aanloopt !!!

De tusstenstand is hiermee alvast bepaald op 1-0

15 augustus 2011
21:58
Avatar
T28
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 107
Member Since:
1 april 2011
sp_UserOfflineSmall Offline

T28 said:

Tussenstand: Afgelopen weekend was ik alleen op een muziekfestival, maar ik heb niemand aangesproken, hoewel ik dat eerst wel van plan was. ::) Maar op de terugweg heb ik me wel twee keer in een gesprek gemengd in de pendelbus terug naar het station.
En eerder in de week zat ik in de trein en had ik ook een praatje kunnen maken met iemand tegenover me. Maar ik koos voor de makkelijke weg en zei niks...

Hmmm, niet zo'n goede score voor mij dus, de laatste dagen ::) :-[

Ik quote dit bericht even uit een ander topic. En ik maak er even een eigen blogje van. Ik wil in dit blogje gaan bijhouden op welke momenten ik verlegen ben, voor mijn gevoel en op welke momenten ik me misschien wel anders had willen gedragen. Afgelopen jaren ben ik eigenlijk niet zo bezig geweest met verlegenheid en ik merk bij mezelf ook wel een bepaalde aversie om ermee bezig te zijn. Ik denk dat dat komt, omdat ik er al vrij lang mee bezig ben geweest. Vroeger, zo tussen mijn 16e en 23e. (Ik ben nu 28.) En ik dacht vaak vorderingen te maken. Maar op een gegeven moment wist ik het ook niet precies meer. Ging ik nu echt vooruit, leerde ik echt beter met mijn verlegenheid omgaan, of leek het maar zo? Val ik niet af en toe weer al die stappen die ik gemaakt heb terug, of doe ik steeds drie stappen naar voor, en val dan weer twee stappen terug?

Ik had er niet meer zo'n zin in, om er steeds mee bezig te zijn, ik wilde mezelf ook niet in een slachtofferrol praten door steeds maar voor mezelf te benadrukken dat ik verlegen ben. Ik had er wel vrede mee met hoe ik was, soms verlegen, maar soms ook helemaal niet. Nouja, eigenlijk ben ik alleen helemaal niet verlegen als ik toneel speel. Als ik precies weet wat voor een rol ik moet spelen, kan ik alle schroom wel van me afgooien. Ik doe wel meer dingen waarbij ik mijn verlegenheid tart. Ik doe cabaretoptredens en ik geef les/ doe de lerarenopleiding. Bij die twee dingen moet ik zeggen dat verlegenheid wel een rol speelt, ik word er wel enigszins door belemmerd, maar doe het toch gewoon, in het vertrouwen dat ik er minder last van ga krijgen als ik mijn rol beter leer kennen.

Maar omdat ik het onderwerp verlegenheid een beetje weggestopt hebt, weet ik eigenlijk niet hoe verlegen ik ben.... Een beetje naar aanleiding van het topic van Marjolein ga ik hier maar eens bijhouden in welke situaties ik verlegen ben en in welke niet. Welke situaties kom ik in het dagelijks leven tegen waarvan ik zelf zeg dat ik er verlegen in reageer? Dat is stap 1 en daarna eens proberen iets vaker in die situaties een minder verlegen keus te maken.