Avatar

Please consider registering
guest

sp_LogInOut Log In sp_Registration Register

Register | Lost password?
Advanced Search

— Forum Scope —




— Match —





— Forum Options —





Minimum search word length is 4 characters - maximum search word length is 84 characters

sp_Feed Topic RSS sp_TopicIcon
En dan komt het moment.... een date met sociale angst
6 maart 2017
21:51
Avatar
marcelo
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 837
Member Since:
20 juli 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

Marjolein said
Het is inderdaad goed om open te zijn over je zenuwen en over dat je het lastig vindt gesprekken op gang te houden.
Als hij daar niet negatief op reageert, weet je dat je gewoon kunt zijn hoe je bent.

En verdere tips die ik kan geven:
Stel vragen.
Dat is een techniek die ik geleerd heb om gesprekken wat beter te laten lopen en voor mij werkt die vaak wel aardig goed.
Als jij iets vraagt, kan de ander iets vertellen.
Luister daar dan goed naar; dan is de kans groot dat er daardoor een nieuwe vraag in je opkomt (of misschien zelfs iets om zelf te vertellen).

En bedenk van tevoren wat onderwerpen om het over te hebben.
Dat is misschien niet zo spontaan; maar waarom zou het dat per se moeten zijn?

(Ik ben ook "onspontaan en ongezellig" Wink en toch heb ik een partner, die dat absoluut geen probleem vindt)

Vooral open vragen kunnen een gesprek goed op gang houden Wink

6 maart 2017
13:30
Avatar
Marjolein
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 586
Member Since:
11 april 2005
sp_UserOfflineSmall Offline

Het is inderdaad goed om open te zijn over je zenuwen en over dat je het lastig vindt gesprekken op gang te houden.
Als hij daar niet negatief op reageert, weet je dat je gewoon kunt zijn hoe je bent.

En verdere tips die ik kan geven:
Stel vragen.
Dat is een techniek die ik geleerd heb om gesprekken wat beter te laten lopen en voor mij werkt die vaak wel aardig goed.
Als jij iets vraagt, kan de ander iets vertellen.
Luister daar dan goed naar; dan is de kans groot dat er daardoor een nieuwe vraag in je opkomt (of misschien zelfs iets om zelf te vertellen).

En bedenk van tevoren wat onderwerpen om het over te hebben.
Dat is misschien niet zo spontaan; maar waarom zou het dat per se moeten zijn?

(Ik ben ook "onspontaan en ongezellig" Wink en toch heb ik een partner, die dat absoluut geen probleem vindt)

2 maart 2017
23:40
Avatar
marcelo
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 837
Member Since:
20 juli 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

Ik vind het al knap van je dat je een afspraak hebt gemaakt. Goed als je je ook open durft op te stellen, want dat scheelt heel veel. Men zegt weleens dat je 90 % praat met je lichaam en 10 procent met je mond. Zonder je gevoelens verder te ontkennen wil ik je zeggen dat je je geen zorgen hoeft te maken en je zelf moet waarderen voor het feit dat je je best doet. Als hij jou een beetje kent moet hij ook wel accepteren dat het voor jou gewoon niet makkelijk is zo`n 1 op 1 contact. Succes! Smile

2 maart 2017
16:29
Avatar
niesje
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 12
Member Since:
17 juni 2015
sp_UserOfflineSmall Offline

 Hoi allemaal,

Lang niet op het forum geweest, maar ik moet het echt even van me afschrijven!

Zit momenteel in de laatste maand van mijn intensieve therapie en dat betekent dus dat ik er dadelijk weer alleen voor sta. Ik ben dus vooral bezig met het oppakken van mijn leven.
Ik ben zeker vooruit gegaan en kan beter relativeren, voel me zelfverzekerder en algemeen gelukkiger. Alleen blijven er toch een aantal dingen mij achtervolgen...... 1 op 1 met mensen zijn, dat wordt niet minder!!!!!
Ik raak dan ontzettend in paniek van binnen en weet niets zinnigs meer uit te brengen.
Nu heb ik al een aantal weken contact met een man wat echt super goed klikt via social media Frown ...
Alleen nu wil hij graag afspreken....... en ik ben ook wel nieuwsgierig. Alleen als ik aan het moment denk dat we tegenover elkaar staan en het hallo momentje hebben gehad....... mijn god wat dan? Ik zou nu al niet weten wat ik moet zeggen, laat staan daar als ik loop te stuiteren van de zenuwen. Ik heb wel afgesproken met mezelf dat ik helemaal open ga zijn over mijn zenuwen. Mja ik kan die zenuwen dan uitspreken en erna valt het weer........stil!!
Het wordt sowieso geen awkward etentje tegenover elkaar, maar we gaan een stuk wandelen.
Maar ik ben echt continu excuses en smoesjes aan het verzinnen om het toch maar niet te gaan doen......
Omdat ik al lijk te voorspellen dat het gaat zoals het altijd gaat bij mij 1 op 1...... ik sla dicht, of ik praat wat zonder gevoel/emotie om maar te praten, brrr. Herkenbaar voor iemand? Iemand tips/adviezen? HELP!

Groetjes,
Denise