Avatar

Please consider registering
guest

sp_LogInOut Log In sp_Registration Register

Register | Lost password?
Advanced Search

— Forum Scope —




— Match —





— Forum Options —





Minimum search word length is 4 characters - maximum search word length is 84 characters

No permission to create posts
sp_Feed Topic RSS sp_TopicIcon
In hoeverre belemmert verlegenheid jouw leven?
11 juni 2012
12:07
Avatar
Cicero
Moderator
Members

Moderators

VVM leden

kaderleden
Forum Posts: 300
Member Since:
29 juni 2008
sp_UserOfflineSmall Offline

popje said:

Meestal voel ik me niet echt serieus genomen en lijken anderen het beter te weten dan ik. Ook al weet ik dat zij dingen zeggen die niet kloppen. Dat vind ik altijd het rare eraan. Ik weet dan wel dat anderen het mis hebben, maar ik heb toch het gevoel dat ze het beter weten.

Dit heeft alles te maken hoe je je presenteert. Overtuigend overkomen is een manco bij verlegen mensen. Sommige mensen komen zo overtuigend over, dat je alles gelooft wat ze zeggen, al vertellen ze de grootste onzin.
Toen ik ging solliciteren wilde niemand geloven dat ik heel veel kennis had van een bepaald computerprogramma. Nu ik deze baan heb, komt iedereen met vragen over dit programma bij mij. Dus als ik iets zeg geloven ze het niet, ik moet het eerst laten zien.

9 juni 2012
22:35
Avatar
popje
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 29
Member Since:
17 september 2010
sp_UserOfflineSmall Offline

Vaak heb ik het gevoel dat alles in mijn leven hetzelfde blijft, omdat mijn collega's op het werk en mijn familie niet veranderen of mij niet begrijpen. Maar als ik andere mensen buiten mijn werk en familie ontmoet bijvoorbeeld tijdens een beurs dan heb ik opeens meer zelfvertrouwen.

Mijn ervaring is heel veel mensen in mijn omgeving verlegen zijn en geen verandering wensen. Dikwijls lijken mensen niet eens te weten wat ze nu eigenlijk willen omdat ze zich voortdurend tegenspreken.

In mijn leven gaan ook een heleboel dingen niet zoals ik graag zou willen. Maar door me meer bewust te worden van mijn rol in het leven, heb ik iets meer invloed op mijn levensloop. Ook al heb ik meestal het gevoel dat anderen mijn leven bepalen en dat alles wordt voorgekauwd en uitgekookt.

Meestal voel ik me niet echt serieus genomen en lijken anderen het beter te weten dan ik. Ook al weet ik dat zij dingen zeggen die niet kloppen. Dat vind ik altijd het rare eraan. Ik weet dan wel dat anderen het mis hebben, maar ik heb toch het gevoel dat ze het beter weten.

17 juni 2011
22:04
Avatar
Guest
Guests

Mijn leven is/wordt best wel door verlegenheid belemmerd.
Op een schaal van 1 t/m 10: misschien nu een 7.
Ik ga nog steeds dingen uit de weg, spreek niet zo snel af met mensen, en heb daardoor (ook) weinig vrienden.
Spreken voor groepen vind ik lastig, ook wat kleinere groepen. Daardoor zeg ik zeker niet altijd wat ik wil zeggen.

7 juni 2011
19:14
Avatar
remco
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 579
Member Since:
4 mei 2009
sp_UserOfflineSmall Offline

Vervelend zo allemaal Grijsmuisje.

Ik vraag me af, wanneer je dus deze opleiding wil volgen ben je verplicht om op de campus woonachtig te zijn ? En als dat zo is, is er dan echt geen andere opleiding waarvoor je interesse hebt? Een soort van studiekeuze test maken waardoor je mss nieuwe ideeen opdoet. Of heb je dit alleens ondernomen ?

Het is voor ons vaak zo dat we kijken naar mensen die het beter doen en waar het beter meegaat. Terwijl ook wij eigenschappen en kennis hebben die anderen niet altijd hebben. Helaas zijn dat dan weer punten waar wij dan niet durven kijken en welke we weer vergeten.

7 juni 2011
17:08
Avatar
Guest
Guests

Ik geef het een 7. Door mijn verlegenheid (of misschien zit er nog wel meer achter, ik weet het niet) wordt ik doodongelukkig van het besef dat ik aan een nieuwe opleiding moet beginnen. Voor die opleiding moet ik op de campus wonen en ik wordt helemaal paniekerig als ik daar aan denk, ik ben zo aan thuis gehecht!
Dus blijf ik het moment van kiezen maar uitstellen en zoek ik momenteel koortsachtig naar een opleiding waarvoor ik thuis kan blijven wonen, maar ik vind het allemaal niks. En aangezien ik snel een beslissing moet gaan maken schiet ik regelmatig vol in de stress..
Daarnaast belemmert het me in mijn werk. De ene keer kan ik mijn werk wel gewoon goed doen, maar een uur later kan ik ineens helemaal omslaan en weer met een kleiner stemmetje beginnen te praten en me zo bekeken voelen (het idee hebben dat mensen je raar vinden) zonder dat ik er wat aan kan doen voor mijn gevoel..
+ door mijn verlegenheid heb ik bijna geen sociaal leven. Maar ik weet niet of dat door mijn verlegenheid komt eigenlijk. Ik doe er ook te weinig moeite voor moet ik toegeven.
En binnen de familie voel ik me ook een beetje de saaie doos en weirdo, omdat iedereen in de familie helemaal perfect is en al een opleiding heeft (ze kiezen allemaal in 1x de juiste :P) en ze allemaal zo vlot met elkaar babbelen en om kunnen gaan. Ik heb echt het gevoel - nee eigenlijk wel de zekerheid - dat wij er helemaal niet bij horen.

13 september 2010
14:28
Avatar
Guest
Guests

ik geef t een 8 en mijn doel is om het terug te brengen naar een 4, alleen weet ik nog niet hoe.

2 september 2010
21:24
Avatar
rik
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 1178
Member Since:
19 november 2004
sp_UserOfflineSmall Offline

Drs. Daafje said:

Ik vind het ook vaak moeilijk om motivatie op te brengen. Misschien is het ook wel goed om soms even een stapje terug te doen en alles even van een afstandje bekijken. Maar ik denk wel dat er maar 1 weg is : vooruit.

Motivatie is vaak lastig ja. Zeker als je al zo lang met de dingen worsteld. Ik merk dat ik veel meer gemotiveerd ben met steun van anderen. Hier vraag ik ook wel om, en ben ook in de positie nu om veel steun te kunnen krijgen. Dagelijks zelfs als nodig is.

2 september 2010
21:16
Avatar
rik
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 1178
Member Since:
19 november 2004
sp_UserOfflineSmall Offline

..oeps. srry voor de dubbele berichten.. :)

2 september 2010
21:03
Avatar
rik
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 1178
Member Since:
19 november 2004
sp_UserOfflineSmall Offline

remco said:

Dus jah ik snap dan niet helemaal de zin dat je dan vindt dat je jezelf meer accepteerd. Want als ik het in het stuk hier beneden lees dan ben je er al wel weer wat minder optimistisch over.

Hoe bedoel je precies? Ik weet niet of het acceptatie is, maar ik bedoel dat ik mn persoonlijkheid meer waardeer. Ik voel mezelf niet meer minderwaardig tegenover anderen. Mischien dat dat geen zelfacceptatie is, dat weet ik niet. Maar men om me heen zegt wel dat ik heel tegenstrijdig kan denken over verschillende dingen, dus wellicht dat dat voor verwarring zorgt.

Rik er is niets mis met jou. Je bent een toffe gozer, waar je goed en leuk mee kan praten. Je gaat gezellig mee met uitjes. En je hebt vaak ook nog leuke en scherpe opmerkingen. Dat zijn dan woorden die je dan jammer genoeg niet opslaat.

Klopt ja. Ik wil het niet aannemen. Dat komt denk ik voort uit een heel groot wantrouwen van iedereen.

Je bent een toffe gozer
En je hebt vaak ook nog leuke en scherpe opmerkingen

Deze punten neem ik zeker wel van je aan hoor en ben ik met je eens 8) ;D

2 september 2010
10:12
Avatar
Daafje
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 438
Member Since:
20 september 2009
sp_UserOfflineSmall Offline

rik said:

Mischien omdat ik nu beter inzie dat het leven veel leuker kan zijn dan ik altijd geleefd heb, maar dat het voor mij op het moment niet mogelijk is te kunnen genieten van sociaal contact.

Ik herken dit ook wel heel erg, rik. Ik heb daar ook last van. Het is best hard om geconfronteerd te worden daarmee, dat het allemaal veel leuker geweest zou kunnen zijn, maar dat je dat allemaal hebt gemist.
En inderdaad, genieten van sociaal contact kost mij ook nog moeite.
Op het werk gaat het wel aardig, maar daarbuiten is het nog zeer, zeer moeizaam.

Ik probeer wel constant met allerlei dingen mee te doen. Het voelt gewoon niet goed. telkens weer.

Inderdaad, ook dat herken ik. Het voelt allemaal tegennatuurlijk. En op een of andere manier lukt het niet echt om te zien wat er allemaal goed ging, je analyseert alleen die punten waar je niet tevreden over bent/was.
Het is heel moeilijk om daar vanaf te stappen heb ik al gemerkt.

Op een moment ben je er ook wel zat van denk ik. Ik ben van mening dat je wel positieve ervaringen op moet doen om door te kunnen zetten. Maar het is allemaal zo negatief. Mischien moet ik leren dingen anders in te zien en niet te zwaar te nemen. Tuurlijk het lijkt me dan logisch dat je eerder tevredeb over iets kan zijn. Maar kun je een perfectionist veranderen? Ik heb natuurlijk al wel de nodige ervaringen van therapie met de dagboekjes bijhouden en dagelijks dingen op te schrijven die goed gingen.

Je moet blijven proberen, rik. Ik heb hetzelfde, ik ben ook te perfectionistisch met dit soort dingen. Ik moet ook leren om me neer te leggen bij het feit dat niet alles perfect kan gaan (van mezelf dan, als een ander fouten maakt, dan accepteer ik dat maar van mezelf niet ??? ).
Ik vind het ook vaak moeilijk om motivatie op te brengen. Misschien is het ook wel goed om soms even een stapje terug te doen en alles even van een afstandje bekijken. Maar ik denk wel dat er maar 1 weg is : vooruit.

2 september 2010
06:00
Avatar
remco
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 579
Member Since:
4 mei 2009
sp_UserOfflineSmall Offline

Het is inderdaad zo dat je de dingen anders moet leren inzien, positiever dus. Want zoals ik je meegemaakt hebt kijk je veel te veel naar het negatieve en zoek je dat soms ook weleens (onbewust wellicht op). Dus inderdaad positieve situaties kunnen er voor zorgen dat je weer wat optimistischer wordt. Maar het is dan wel een taak dat je leert dan niet van heel veel iets negatief te maken.

Ik weet nog dat ik vorig jaar met je had afgesproken en dat we toen in een snackbar zaten en we zaten tegenover elkaar. Naast ons stond een spiegel en jij keek naar jezelf. Toen kwam er een opmerking van jou naar buiten in de zin van : Ik zie er niet uit of wat ben ik lelijk. Ik heb die uitspraak van jou tegengesproken en kwam met optimistische woorden dat dat niet zo was. Dat er met jou niets aan de hand is en dat je naar mij toe normaal over komt. En ik heb dat nog 3 mensen horen zeggen (2 van de oude groep) en Achtbaner. Die heeft ook al 2 keer tegen jou gezegd. Rik er is niets mis met jou. Je bent een toffe gozer, waar je goed en leuk mee kan praten. Je gaat gezellig mee met uitjes. En je hebt vaak ook nog leuke en scherpe opmerkingen. Dat zijn dan woorden die je dan jammer genoeg niet opslaat.

Maar nog even terug te komen op het feit dat we in die snackbar zaten. Jij keek in die spiegel en die uitspraak kwam naar boven. En ik vroeg toen aan jou, Rik wat vind jij dan niet mooi aan jezelf. En jou uitspraak was, dat jij je haar niet mooi vond op dat moment. En dat vond ik eigenlijk wel een bizar antwoord gezien je zo naar die spiegel aan het kijken was, dat je zo jezelf van binnen aan het afkraken was, alleen omdat je haar niet goed zat volgens jou. Terwijl ik vond dat je haar er net zo uitzag als iedere andere keer dat ik je gezien heb. En we zijn toen ook geen mensen tegen gekomen die daar iets over gezegd hebben.

We hadden samen een hele gezellige avond gehad waarbij ik je diverse malen heb zien lachen en dat je het heel gezellig hebt gehad. En oppeens word je geprikkeled en ben je negatief over jezelf en komt die uitspraak naar boven, welke waarschijnlijk iets met je verleden te maken heeft. En dat is opzich heel moeilijk, ook om deze dan tegen te gaan, maar als jij je dan niet openstelt voor de positieve feedback die je dan krijgt, of de positieve ervaringen die je meemaakt, dus er probeert in te geloven dat het zo is en/of dat je het goed gedaan hebt, dan kom je ook weinig stappen verder Rik. Je maakt het jezelf heel zwaar door alleen maar op de minpuntjes te letten terwijl het juist een positieve situatie is. En blijkbaar heeft het dan weinig effect deze op te schrijven, gezien je toch snel weer hetgene wegwuifd en weer met een tegengedachte komt. Dus jah ik snap dan niet helemaal de zin dat je dan vindt dat je jezelf meer accepteerd. Want als ik het in het stuk hier beneden lees dan ben je er al wel weer wat minder optimistisch over.

1 september 2010
22:30
Avatar
rik
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 1178
Member Since:
19 november 2004
sp_UserOfflineSmall Offline

Ik weet het niet precies Remco. Mischien omdat ik nu beter inzie dat het leven veel leuker kan zijn dan ik altijd geleefd heb, maar dat het voor mij op het moment niet mogelijk is te kunnen genieten van sociaal contact. Ik heb dat namelijk heel erg nodig merk ik, maar het is steeds een confrontatie en een strijd voor me. Ik probeer wel constant met allerlei dingen mee te doen. Het voelt gewoon niet goed. telkens weer.
Op een moment ben je er ook wel zat van denk ik. Ik ben van mening dat je wel positieve ervaringen op moet doen om door te kunnen zetten. Maar het is allemaal zo negatief. Mischien moet ik leren dingen anders in te zien en niet te zwaar te nemen. Tuurlijk het lijkt me dan logisch dat je eerder tevredeb over iets kan zijn. Maar kun je een perfectionist veranderen? Ik heb natuurlijk al wel de nodige ervaringen van therapie met de dagboekjes bijhouden en dagelijks dingen op te schrijven die goed gingen.

1 september 2010
06:08
Avatar
remco
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 579
Member Since:
4 mei 2009
sp_UserOfflineSmall Offline

rik said:

lekker is dit. Denk dat ik nu wel 9/10 scoor. Ik accepteer mezelf veel meer, maar mn Sociale Angst belemmerd me momenteel ook heel erg. Ik snap er niks meer van en ben er zat van.

Hoe komt het dat het zover is teruggezakt Rik? Hiervoor gaf je aan dat de drempel veel lager lag. Ben daar wel nieuwschierig naar. En ga je hierin qua hulpverlening nog wat aan doen, want dat het zo snel acteruit gaat baart mij wel zorgen eigenlijk.

Ontopic: Als ik naar mezelf kijk zie ik mezelf nu zo rond de score 3/4 zit. Het is vaak dat ik er geestelijk nog mee worstel.

31 augustus 2010
22:15
Avatar
rik
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 1178
Member Since:
19 november 2004
sp_UserOfflineSmall Offline

lekker is dit. Denk dat ik nu wel 9/10 scoor. Ik accepteer mezelf veel meer, maar mn Sociale Angst belemmerd me momenteel ook heel erg. Ik snap er niks meer van en ben er zat van.

31 augustus 2010
19:08
Avatar
Heatcliff87
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 5
Member Since:
29 augustus 2010
sp_UserOfflineSmall Offline

Op een schaal van 1-10 zou ik zeggen 8 of 9.

Ik heb ook last van ontwijksgedrag maar ik dwing mezelf om meer in het open te zijn en dingen te doen terwijl er mensen buiten zijn (s'Nachts voel ik me het meest comfortabel).

Maar merk het goed wanneer ik fiets.
Als ik overdag fiets dan zweet ik me na een tijdje (15-20 min) kapot omdat ik me onbewust ook bezig houd met wat er in mijn omgeving gebeurd.
Als ik daarentegen s'Nachts fiets dan heb ik daar compleet geen last van en heb ik pas na 1 uur fietsen last van een beetje zweet.

En bij afspraken (dokter,leraar etc) dan repeteer ik het gesprek al paar keer in mijn hoofd voordat het gesprek echt plaatsvind,zodat ik niet voorschut sta en precies weet wat te zeggen.

Moet wel zeggen dat ik soms bang ben dat mijn verlegenheid gaat zorgen dat ik dadelijk een kluizenaar word..

11 februari 2010
19:26
Avatar
Guest
Guests

Omdat ik van mijn grootste onzekerheid af wil komen en omdat het redelijk aansluit op mijn opleiding heb ik besloten om vrijwilligerswerk te gaan doen bij Lemurenland in Artis, en daar proberen mijn enthousiasme en kennis over te brengen op de bezoekers.
Denk dat dit een goede oefening is, omdat je veel met mensen doorbrengt, en je enthousiasme over iets wat je egt leuk vind andere mensen te laten zien.

Ik denk dat dat ook wel een goede tip is; dat je eigenlijk moet bekijken wat je grootste passie of hobby is, dat uit te oefenen en met mensen erover te praten die dat ook leuk vinden.
Ik ken weinig jongeren die veel met de natuur hebben in mijn eigen woonplaats, maar ga lid worden van een vereniging waar je ook met elkaar op kampen gaat, en op zoek gaat naar bijzondere dieren en planten(bv. slangen!:D).
Daar voel je, je sneller op je gemak en zal je makkelijk over kunnen praten; doordat je tijd op een goede en leuke manier besteed zal het je minder schelen wat mensen van je vinden omdat je toch weet wie jij bent, en wat je leuk vind en wie je leuk vinden.

2 februari 2010
18:18
Avatar
Guest
Guests

Ik denk dat het vroeger een 8 was zoniet een 9.
Mede door mijn verlegenheid heb ik in de loop der jaren ontwijkingsgedrag ontwikkeld.
Dit icm vele tegenslagen in mijn leven,heeft dit geleid tot een depressie.

Nu ik in therapie zit icm Anti-Dep gaat het weer beter met me.
Vooral dankzij de ''zelfbeeld''-training die ik in groepsverband heb gevolgd.
Ik denk dat ik nu op een 6 uitkom. :)

21 januari 2010
15:57
Avatar
rik
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 1178
Member Since:
19 november 2004
sp_UserOfflineSmall Offline

Dat is goed. Zoek gewoon iets wat bij jou past. Telefoon vind ik ook vervelend. Je komt natuurlijk uitgeput van de spanning en stress thuis. Je bent mentaal op. Dat is veel vervelender dan als je lichamelijk werk doet en daar uitgeput van bent.
Daarom dat het ook goed is met iets te beginnen waar jij je goed bij voelt zodat je weer wat positiever in het leven komt te staan. Kijk als je nu iets gaat oppakken wat je vreselijk veel moeite kost heb je grote kans dat je er ongelukkiger van word en je je verder gaat terugtrekken. Tenminste zo is mijn ervaring.

21 januari 2010
13:27
Avatar
Guest
Guests

rik said:

[quote=b-complex ] pff denk toch 9/10 geen werk geen sociale leven geen inkomen moet met spoed werk vinden maar durf niet :- enige baantjes wat ik krijg met mn diploma zijn helpdesk baantjes en ja dat is "TELEFOON" werk iets wat ik dus ECHT moeite mee heb :'(

Ik raad je aan om uit te zoeken hoe het komt dat het jou zo belemmerd. Wat ik uit andere posts van je opmaak is dat je voor 3 jaar terug wel werk had? Ging het toen ok? Wat maakt het dat je nu geen dingen meer durft?
Het is een goede stap om je hier aan te melden. Wij kunnen je hier verder op weg helpen en zoals je leest zijn er ook tal van manieren om hier mee om te gaan. Als werk nu even te moeilijk voor je is zoek dan iets anders wat je kunt gaan doen waar je je voordeel uit kunt halen om wat positiever weer in het leven te komen te staan. Als je weet dat het je niet alleen gaat lukken, zou je kunnen overwegen een afspraak te maken met je huisarts die je dan wellicht verder kan helpen.
Maar probeer wat te ondernemen , alleen thuis zitten werkt vaak deprimerend en is niet leuk leven (heb t zelf met regelmaat gehad). Voor even is het leuk maar na een tijdje ga je je vaak alleen voelen. Ik neem aan dat je wel graag onder de mensen bent..?..

nou geen werk maar school heb wel een baan gehad in de zomervakantie een helpdeskbaantje en het was ZWAAR (niet communicatief sterk) ging er met tegenzin naartoe bij thuiskomst was ik helemaal op vermoeid al is het maar achter een bureau en telefoontjes nemen.
normaal moest je een telefoontje binnen paar minuten afhandelen ik deed er atlijd een half uur over of meer :- . probeer nu andere werk te zoeken andere sector kijken of ik daar meer geluk in heb.

20 januari 2010
22:12
Avatar
rik
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 1178
Member Since:
19 november 2004
sp_UserOfflineSmall Offline

b-complex said:

pff denk toch 9/10 geen werk geen sociale leven geen inkomen moet met spoed werk vinden maar durf niet :- enige baantjes wat ik krijg met mn diploma zijn helpdesk baantjes en ja dat is "TELEFOON" werk iets wat ik dus ECHT moeite mee heb :'(

Ik raad je aan om uit te zoeken hoe het komt dat het jou zo belemmerd. Wat ik uit andere posts van je opmaak is dat je voor 3 jaar terug wel werk had? Ging het toen ok? Wat maakt het dat je nu geen dingen meer durft?
Het is een goede stap om je hier aan te melden. Wij kunnen je hier verder op weg helpen en zoals je leest zijn er ook tal van manieren om hier mee om te gaan. Als werk nu even te moeilijk voor je is zoek dan iets anders wat je kunt gaan doen waar je je voordeel uit kunt halen om wat positiever weer in het leven te komen te staan. Als je weet dat het je niet alleen gaat lukken, zou je kunnen overwegen een afspraak te maken met je huisarts die je dan wellicht verder kan helpen.
Maar probeer wat te ondernemen , alleen thuis zitten werkt vaak deprimerend en is niet leuk leven (heb t zelf met regelmaat gehad). Voor even is het leuk maar na een tijdje ga je je vaak alleen voelen. Ik neem aan dat je wel graag onder de mensen bent..?..

No permission to create posts