Avatar

Please consider registering
guest

sp_LogInOut Log In sp_Registration Register

Register | Lost password?
Advanced Search

— Forum Scope —




— Match —





— Forum Options —





Minimum search word length is 4 characters - maximum search word length is 84 characters

No permission to create posts
sp_Feed Topic RSS sp_TopicIcon
je bent te stil
22 december 2008
11:18
Avatar
Guest
Guests
103sp_Permalink sp_Print

Het is erg makkelijk gezegd. "Je moet assertiever worden"
En dan ook nog die opmerking "Anders haal je de opleiding niet" Wat een demotiverende opmerking!!
Ik vind mensen erg makkelijk praten soms, die zelf niet weten wat het is om verlegen te zijn.
Heeft ie ook nog gezegd hoe je assertiever kunt worden? Daar zou je tenminste iets aan hebben.

9 december 2008
18:14
Avatar
Guest
Guests
102sp_Permalink sp_Print

Misschien hebben die leraren ook wel het beste met je voor? Denk er niet altijd meteen het negatieve van. Hij had misschien wel wat discreter mogen zijn met de informatie, maar leraren 'roddelen' de hele dag over hun leerlingen, je wilt het niet weten hoeveel ze er over bespreken en vergaderen. Probeer wat te doen met deze informatie. Ik weet natuurlijk niet in wat voor situatie en omstandigheden jij het gesprek gehad hebt met die leraren, maar waarschijnlijk bieden ze je een helpende hand. Maak daar gebruik van, want als je laat zien wat je er mee doet, zullen ze je er ook in steunen en als het nodig is ook voordeel van de twijfel geven.

8 december 2008
15:20
Avatar
Guest
Guests
101sp_Permalink sp_Print

Ik had vandaag een gesprek met mijn mentor en hij zei dat ik assertiever moest zijn en of ik het wel naar mijn zin had op deze school en of ik wel de juiste opleiding deed. Het was een heel persoonlijk gesprek. Maar ik heb feitelijk een beetje gelogen. ik heb het helemaal niet naar mijn zin op school. Op de vraag of ik verlegen was, zei ik gewoon van. Zo ben ik gewoon dat is mijn karakter. Toen zei hij van je moet leren samenwerken anders haal je deze opleiding niet. :( dat maakte mij best wel triest. want het is heel moeilijk om dat te bereiken. Toen ik na de pauze toen les had van een andere leraar werd ik weer apart genomen voor een gesprek door de leraar. dat maakte mij best wel kwaad. Want dat betekend dat mijn mentor het heeft doorgegeven over mij. Terwijl ik dacht dat er persoonlijk en vertrouwelijk met de informatie zou worden omgegaan.

3 december 2008
20:56
Avatar
Guest
Guests
100sp_Permalink sp_Print

jammer dat je er zo laat achter ben gekomen dat hun mening jou niet zou moeten schelen.
Anders had je al veel verder geweest in je eigen leerproces.

3 december 2008
15:36
Avatar
Guest
Guests

Ik vind het van die vriend anders ook niet erg aardig. Hij zou het ook niet leuk vinden om zoiets te horen te krijgen. Ik hou niet van dit soort zogenaamde eerlijkheid, is gewoon om iemand af te kraken/pijn te doen >:( Begrijp dat je die "vriend" nu niet meer hebt, gelukkig maar.
Ben wel blij dat die jongens je niet meer kunnen schelen.

3 december 2008
15:05
Avatar
Satyarupa
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 770
Member Since:
1 juni 2008
sp_UserOfflineSmall Offline

Wat vervelend zeg. Maar goed dat je er nu anders over denkt. :)
Ik ben een paar maanden geleden er ook achter gekomen dat enkele klasgenoten van vroeger blijkbaar bepaalde dingen over mij dachten. :- Ik hoop echt dat die jongen ook eens een sociaal isolement en depressie mee mag maken en dat niemand naar hem om kijkt. >:( Sorry, ik kan er nu nog steeds boos en verdrietig over worden. Dat wens je gewoon niemand toe. Het is gewoon niet leuk als je zoiets te horen krijgt. Maar blijkbaar ben ik nog steeds interessant voor ze. ;D Ik moet mijn zelfvertrouwen vergroten en dan kan het me ook niks meer schelen. 😉
En voor jouw was het juist een hele grote stap om een praatje met ze te maken en dat heb je toen wel maar mooi weer gedaan. :)

3 december 2008
14:26
Avatar
Guest
Guests

sorry voor de bump maar ik moet hier toch even wat kwijt.

Ik had dit dus ook meegemaakt. Ik was met een (toenmalige) vriend naar buiten gegaan. maar hij zag zijn klasgenoten voetballen. dus hij een praatje maken en ik er een beetje bij staan. maar uiteindelijk ging het toch heel goed. Ik deed mee enz had gesprekken met die andere klasgenoten. En voor mijn gevoel had ik een hele goede indruk gemaakt bij hun. Nou na een uurrtje liep ik met die vriend naar huis. En toen zei hij tegen mij dat zijn klasgenoten vonden dat ik een sukkel was en 'raar' was . Dat was toch een dreun in het gezicht omdat ik echt trots op mezelf was omdat ik contact had gelegt. was best depri. Nu een paar jaar later ben ik erachter gekomen dat het gewoon aan die jongeren zelf ligt. Dat zijn nu allemaal van die hangjongeren geworden. Dus hun mening kan mij niks meer schelen.

20 mei 2007
21:45
Avatar
rik
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 1178
Member Since:
19 november 2004
sp_UserOfflineSmall Offline

Skilly said:

Nou rik ik zou persoonlijk wel assertiever willen zijn gewoon los willen praten. Dus echt tevreden ben ik niet met mezelf. Maar als ik ermee wordt geconfronteerd dan doet het

me toch wel een beetje pijn.

Het haalt heel wat gevoelens naar boven als je dit soort dingen hoort. Ik ben er ook constant bang voor dat ik weer eens hoor dat ik zo

rustig ben of stil. Ik begrijp zelf wel dat het niet zo erg is, maar als ik het hoor dan krijg ik onbewust toch weer die vervelende gevoelens van vroeger naar boven.

Ik zou zelf

ook wel wat assertiever willen zijn. Ik zit al een hele tijd in therapie en ben er nu wel zeker van dat mijn gedachten over mezelf me in de weg staan om assertief te kunnen zijn.

Die pesters moeten eens een keer kijken wat voor damage ze kunnen aanrichten bij mensen.....

Als iedereen op school nu elkaar accepteerde dan zou er heel wat rottigheid

voorkomen zijn. Er zijn zoveel mensen die er depressief door raken of een laag zelfbeeld ontwikkelen doordat ze gepest of buitengesloten zijn op school.

20 mei 2007
21:27
Avatar
Guest
Guests

oussie

said:

ik ken dat gevoel ik werd vroeger op school al geplaagd door mij stille willie te noemen of op
mijn rug een

papiertje te plakken met stille billie.
weet nu nog steeds niet hoe te reageren.

groetjes oussie

ZO dat vind ik echt een achterbakse

streek >:( Idd wat Rik zegt: je gata later echt geloven van ik ben stil ik heb niks boeiends te melden. Die pesters moeten eens een keer kijken wat voor damage ze kunnen aanrichten bij

mensen.....

20 mei 2007
21:26
Avatar
Guest
Guests

rik said:

Moet assertiever worden

Waarom moet je assertiever worden? er moet helemaal niks, dat bepaal je toch wel zelf. vind het nergens op slaan dat een

leerkracht dit zo maar even neerzet, dat kan juist averechts werken.
Iedereen moet ook maar assertief en spontaan zijn tegenwoordig, als je maar tevreden met jezelf bent dat vind ik het

belangrijkste. wel of niet assertief maakt niks uit.

Ja. Ze vertelde dat de heletijd tegen me. En ik voelde me steeds in een hoekje gedrukt toen ik later een

functioneringsgesprek kreeg. Ik weet niet waarom maar ik kon wel huilen (niet dat ik het deed). Ik moet assertiever worden omdat ik anders niet in het wereld kan draaien. Omdat er op een lab heel

veel wordt samengewerkt en ik dingen moet overbrengen etc.

Nou rik ik zou persoonlijk wel assertiever willen zijn gewoon los willen praten. Dus echt tevreden ben ik niet met mezelf. Maar

als ik ermee wordt geconfronteerd dan doet het me toch wel een beetje pijn.

20 mei 2007
19:15
Avatar
rik
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 1178
Member Since:
19 november 2004
sp_UserOfflineSmall Offline

Moet assertiever worden

Waarom moet je

assertiever worden? er moet helemaal niks, dat bepaal je toch wel zelf. vind het nergens op slaan dat een leerkracht dit zo maar even neerzet, dat kan juist averechts werken.
Iedereen moet ook

maar assertief en spontaan zijn tegenwoordig, als je maar tevreden met jezelf bent dat vind ik het belangrijkste. wel of niet assertief maakt niks uit.

ik ken dat gevoel ik

werd vroeger op school al geplaagd door mij stille willie te noemen of op
mijn rug een papiertje te plakken met stille billie

Dit is ook zo vernederend. En als je niet goed

voor jezelf kunt opkomen ga je er ook in geloven en maak je jezelf wijs dat je veel moet zeggen. En kom er dan maar weer eens vanaf. Het is mij nog niet gelukt.

20 mei 2007
12:48
Avatar
Guest
Guests

ik ken dat gevoel ik werd vroeger op

school al geplaagd door mij stille willie te noemen of op
mijn rug een papiertje te plakken met stille billie.
weet nu nog steeds niet hoe te reageren.

groetjes oussie

19 mei 2007
22:25
Avatar
Guest
Guests

rik said:

''Erik valt niet op in de klas, maar ondertussen.....''

Stond een keertje in mijn rapport.

Ik heb er ook iedere dag last van

dat ik vind dat ik te stil ben, thuis niet. Maar elke andere plek wel. Ik let er ook veel te veel op, en dat moet ik niet doen.

Ik let zelfs op anderen die niet veel zeggen, maar dan heb

ik daar juist meederlijden mee, en probeer dan soms een gesprek aan te knopen en dan hoor ik gelijk hele verhalen, wat me dan soms ook weer overvalt, want dan denk ik weer stiller te zijn dan die

persoon. Ik kan er nog steeds niet goed mee omgaan. Heb het vroeger maar al te vaak gehoord in de klas en dat waren van die opmerkingen die ook niet leuk bedoeld zijn.

Soms zijn er

dagen dat ik wel veel te vertellen heb. Ik heb dat dan ook gelijk door, dan zit ik gewoon lekker in mijn vel. Helaas komt dat maar zelden voor.

Ik kan me helemaal

herkennen in je verhaal. Op dat bier na want ik drink niet 😉
Laatst hadden we beoordelingen en wat stond er op me beoordelingsblad: Moet assertiever worden.

Ja het is gewoon

moeilijk om in een omgeving veel te gaan praten. Mijn probleem is dat ik gewoon niet tegen kan dat alle ogen op mij zijn gericht. Maar als ik dan wat zeg en bijna niemand luisterd dan heb ik iets

van Hallo horen jullie me ??? Dus eigenlijk gewoon dubbel.
Soms heb ik echt het iedee dat ik niks boeiends heb te melden en hou ik me mond terwijl het messchien niet zo is....

Tjah

maar wat doe je eraan :-

14 mei 2007
01:30
Avatar
rik
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 1178
Member Since:
19 november 2004
sp_UserOfflineSmall Offline

''Erik valt niet op in de klas, maar

ondertussen.....''

Stond een keertje in mijn rapport.

Ik heb er ook iedere dag last van dat ik vind dat ik te stil ben, thuis niet. Maar elke andere plek wel.

Ik let er ook veel te veel op, en dat moet ik niet doen.

Ik let zelfs op anderen die niet veel zeggen, maar dan heb ik daar juist meederlijden mee, en probeer dan soms een gesprek aan te

knopen en dan hoor ik gelijk hele verhalen, wat me dan soms ook weer overvalt, want dan denk ik weer stiller te zijn dan die persoon. Ik kan er nog steeds niet goed mee omgaan. Heb het

vroeger maar al te vaak gehoord in de klas en dat waren van die opmerkingen die ook niet leuk bedoeld zijn.

Soms zijn er dagen dat ik wel veel te vertellen heb. Ik heb dat dan ook gelijk

door, dan zit ik gewoon lekker in mijn vel. Helaas komt dat maar zelden voor. Als ik een paar biertjes op heb voel ik me ook beter en heb ik ook genoeg te vertellen, ik merk dan dat die gedachtes

er niet of nauwelijks meer zijn.

,rik

13 mei 2007
17:05
Avatar
Guest
Guests

ja lastig is dat he. Ik herken het wel, want het

vroeger is me echt heel vaak gezegd dat ik te stil was. Daarom ben ik de laatste tijd angstvallig bezig geen stiltes te laten vallen als ik bij anderen ben. Ik kan echt niet tegen stiltes omdat ik

dan denk dat ik saai overkom. Soms voel ik me wel net een interviewer en dan komt dat nogal geforceerd over :-, maar dat heb ik liever dan dat mensen weer zullen zeggen dat ik stil ben ofzo.

Groetjes Irene

13 mei 2007
16:36
Avatar
Guest
Guests

Ja, zo voel ik me vaak ook. Alsof ik saai ben en als ik al

iets zeg komt het geforceerd over. Ik ben de laatste tijd helemaal erg stil. Het lijkt wel of ik het zat ben altijd maar vooral mijn mond open te MOETEN doen. Andere mensen zie en hoor ik

praten met plezier. Ik wordt dan jaloers, want ik heb altijd het gevoel dat ik MOET praten. Anders hoor ik er niet bij. :(

13 mei 2007
16:06
Avatar
Simon
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 510
Member Since:
14 maart 2004
sp_UserOfflineSmall Offline

Het zit 'm denk ik ook in de manier waarop we iets

zeggen en wat we zeggen.
Als je bijvoorbeeld niet zoveel zegt, maar wel af en toe een droog humoristische opmerking maakt, of veel lacht, fluit of gewoon ongedwongen overkomt, dan

zullen de mensen nooit zeggen 'wat ben je stil.'
Maar mijn manier van praten is, voor mijn gevoel, humorloos, voorspelbaar en saai. Het komt geforceerd en onnatuurlijk over, en

mensen voelen dat feilloos aan.

13 mei 2007
16:00
Avatar
Guest
Guests

Ja, ik denk dat mensen niet van ons weten hoe het ons

kwetst. Misschien bedoelen ze het inderdaad niet slecht. Ik denk dat stille mensen opvallen omdat anderen teveel kletsen.  😀
Mensen om me heen babbelen altijd aan een stuk door dat ik me

soms afvraag waar ze al die gespreksstof vandaan halen. Volgens mij gooien ze gewoon eruit wat er in hun opkomt, terwijl ik altijd eerst lang nadenk voor ik iets zeg. Als ik er iets te snel uitgooi

ga ik daar over zitten herkauwen of ik het wel goed gezegd heb.
En soms weet ik gewoon niets te vertellen.  :-[

13 mei 2007
15:40
Avatar
Simon
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 510
Member Since:
14 maart 2004
sp_UserOfflineSmall Offline

Ja Nikki, ik weet precies hoe je je voelt, het is gewoon heel

vervelend als mensen dat zeggen, en eigenlijk ook een beetje kleinerend. Van mij werd dat ook altijd gezegd, de laatste tijd wat minder, maar dat komt gewoon omdat ik ook minder onder de mensen

kom. Nu is het wel zo dat ik af en toe nog teken- en schilderkles geef, oa. in het plaatselijke buurthuis. Maar ook daar krijg ik soms kritiek van de cursisten, ondanks dat ik voor mijn gevoel toch

heus heel spraakzaam ben dan, en veel aanwijzingen geef. Maar laatst noemde een man in de groep mij ineens 'de stille kracht'. :-
Dat vond ik ook helemaal niet leuk dat die

man dat zei, hoewel dat niet eens kwaad bedoeld was, neem ik aan.

13 mei 2007
15:30
Avatar
Guest
Guests

Zo'n opmerking 'Wat ben je toch stil', voelt

gewoon als een afwijzing. Alsof men zich aan je irriteerd ofzo. Dat merk ik dan aan de toon en de manier waarop het gezegd wordt. ::)
Als men wil dat ik praat, kunnen ze toch ook gewoon

een vraag stellen? Bijvoorbeeld: 'Hoe gaat het?!' :-
En 'wat ben je stil?' kan ook op een heel andere manier en toon gezegd worden. Ze kunnen er ook interesse mee

tonen, of bezorgdheid over hoe je je voelt. Bijvoorbeeld: 'Wat ben je stil? Is alles wel goed met je?' Dit voelt al minder als een afwijzing. En dan durf ik ook gewoon te zeggen dat ik

gewoon geen zin heb om veel te praten, geen prater ben.
Bij iemand die zich wat geirriteerd toont durf ik dat niet. Bang voor nog meer afwijzing. :-[

Vaak vind ik het zelf

vervelend dat ik weinig zeg, voel me dan buiten de groep staan en alleen staan. Alsof ik er niet bijhoor. Alsof ik 'anders' ben. Iedereen babbelt lekker maar ik zeg niets. Ik voel

me zelf dan een 'rare' :(

No permission to create posts