Avatar

Please consider registering
guest

sp_LogInOut Log In sp_Registration Register

Register | Lost password?
Advanced Search

— Forum Scope —




— Match —





— Forum Options —





Minimum search word length is 4 characters - maximum search word length is 84 characters

No permission to create posts
sp_Feed Topic RSS sp_TopicIcon
je bent te stil
5 augustus 2006
05:50
Avatar
Guest
Guests

mvp said:

Iets wat me heel erg gekwetst heeft gebeurde ongeveer op mn 15e... mn toenmalige 'vrienden' hadden me achter mn rug om belachelijk gemaakt. Een tijdje later vertelden ze het ook nog vrolijk tegen me alsof het no big deal was toen het toevallig ter sprake kwam. We waren toen met zn 4en, 2 jongens 2 meisjes, en met name die 2 meisjes deden mij toen na en noemden mij een dooie zoals ik soms op de bank zat omdat ik niet zo veel zei. denk niet dat ze enige idee hebben gehad... gelukkig was ik er niet bij! >:(

Dat bevestigt in elk geval mijn gevoel dat pesten ontstaat uit pure domheid. De nutteloosheid van deze actie spat er gewoon vanaf. Daarbij moeten ze volstrekt ongevoelig zijn geweest voor jouw reactie, het kleinste kind kan immers verzinnen dat zoiets erg kwetsend is.

Emptyheads ! ;D

4 augustus 2006
23:12
Avatar
mvp
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 192
Member Since:
2 oktober 2005
sp_UserOfflineSmall Offline

Vaak had ik dat men het indirect aan mij liet merken dat ik zo weinig zei, maar ook direct natuurlijk. Laatste wat ik zo voor de geest kan halen is dat er 'bonje' ontstond in de projectgroep op school en er een splitsing van de groep ontstond. Gelukkig stond ik er niet alleen voor maar het andere deel van de groep moest voornamelijk mij hebben.. ze vonden mij ongeinteresseerd, verweten mij een gebrek aan initiatief.. ze vroegen zich zelfs af wat mijn inbreng in het geheel was en dachten er volges mij aan om me uit de groep te kicken (wanneer de hele groep geldige argumenten kan aanvoeren over de inbreng van een projectlid dan kan dat..) Gelukkig had ik dus die anderen achter me staan die wel zagen wat mijn inbreng was, want ik had een heel hoop dingen gemaakt waarvan de rest weinig weet van had doordat ik de credits niet opeiste.

Iets wat me heel erg gekwetst heeft gebeurde ongeveer op mn 15e... mn toenmalige 'vrienden' hadden me achter mn rug om belachelijk gemaakt. Een tijdje later vertelden ze het ook nog vrolijk tegen me alsof het no big deal was toen het toevallig ter sprake kwam. We waren toen met zn 4en, 2 jongens 2 meisjes, en met name die 2 meisjes deden mij toen na en noemden mij een dooie zoals ik soms op de bank zat omdat ik niet zo veel zei. denk niet dat ze enige idee hebben gehad... gelukkig was ik er niet bij! >:(

4 augustus 2006
20:45
Avatar
Guest
Guests

shyboy36 said:

[quote=Twinkel ] Zegt een vriendin: "Twinkel, wil je mij dat eens leren? Soms ben je er en een paar seconden later ben je totaal verdwenen. Wat zou het handig zijn als ik dat ook kon."

Dat lukte mij vroeger op school best wel goed. Mijzelf onzichtbaar maken. Jezelf gedragen als een kameleon.

Ik was daar een kei in als kind!
Zelfs tijdens een spreekbeurt! Ik hield toen eerst mijn map met aantekeningen voor mijn gezicht en verdween al sprekend langzaam bijna achter een kast. ;D
Helaas moest ik van de leraar weer meer naar voren en in beeld komen staan. :-[

4 augustus 2006
20:38
Avatar
Guest
Guests

Twinkel said:

Zegt een vriendin: "Twinkel, wil je mij dat eens leren? Soms ben je er en een paar seconden later ben je totaal verdwenen. Wat zou het handig zijn als ik dat ook kon."

Dat lukte mij vroeger op school best wel goed. Mijzelf onzichtbaar maken. Jezelf gedragen als een kameleon.

4 augustus 2006
20:22
Avatar
Guest
Guests

Gelukkig was zij het die dat zei, dus ik vond het niet erg. Ik moest eigenlijk best lachen :D.
Ze staat zelf vaak best voor aap, maar dat lijkt ze juist leuk te vinden ofzo, snap jij het?
In 't begin was ik een beetje bang van haar, maar juist haar onverschilligheid is nu juist wel veilig. 't valt haar niet eens op als ik me stom gedraag 😀

4 augustus 2006
19:32
Avatar
Billetje
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 271
Member Since:
11 april 2005
sp_UserOfflineSmall Offline

Twinkel said:

Ach, ik neem het mensen niet kwalijk als ze me vragen waarom ik stil ben...
Meestal heb ik er alleen last van met mensen die ik niet heel goed ken.
Standaard anwoord is: "Ja, zo ben ik :)"
Het is niets anders dan de waarheid, en ze weten gelijk waar ze aan toe zijn 😉
Maar onhandig is het wel hoor. Soms gaat er iemand voor mijn neus staan en na een tijdje tik ik die persoon maar op z'n schouder, zo van "ehm... hier ben ik ook".
"OOW, sorry, ik had je helemaal niet gezien!" Maakt snel plaats voor me...
"Geeeft niets joh ;D"

Owja, deze is ook leuk,:
Zegt een vriendin: "Twinkel, wil je mij dat eens leren? Soms ben je er en een paar seconden later ben je totaal verdwenen. Wat zou het handig zijn als ik dat ook kon." (Heeft altijd van die mutsige opmerkingen)
Ikke: "Haha ::) "

Twinkel

Jemig... Sommige mensen begrijpen ook echt niet dat bepaalde opmerkingen kwetsend kunnen zijn ofzo. Je hoort dan wel vaak dat sommige mensen het zo belangrijk vinden om te zeggen wat je denkt, maar in dit soort situaties lijkt het mij wel handig als je je ook eerst kan afvragen of iets wel zo verstandig is om te zeggen!

Zo zie je maar, elke vaardigheid heeft zijn valkuil. Sommige spontane mensen kunnen misschien goed babbelen, maar lopen wel vaak de kans anderen te kwetsen omdat ze zo makkelijk alles eruit flappen. Sommige verlegen mensen kunnen een keer even niks te zeggen hebben, maar weten wel vaak wanneer iets kwetsend overkomt, omdat ze vaker nadenken voordat ze iets zeggen!

Dan ben ik eerlijk gezegd toch liever verlegen. Nou ja, of een beetje van beiden?

4 augustus 2006
19:09
Avatar
Guest
Guests

Ach, ik neem het mensen niet kwalijk als ze me vragen waarom ik stil ben...
Meestal heb ik er alleen last van met mensen die ik niet heel goed ken.
Standaard anwoord is: "Ja, zo ben ik :)"
Het is niets anders dan de waarheid, en ze weten gelijk waar ze aan toe zijn 😉
Maar onhandig is het wel hoor. Soms gaat er iemand voor mijn neus staan en na een tijdje tik ik die persoon maar op z'n schouder, zo van "ehm... hier ben ik ook".
"OOW, sorry, ik had je helemaal niet gezien!" Maakt snel plaats voor me...
"Geeeft niets joh ;D"

Owja, deze is ook leuk,:
Zegt een vriendin: "Twinkel, wil je mij dat eens leren? Soms ben je er en een paar seconden later ben je totaal verdwenen. Wat zou het handig zijn als ik dat ook kon." (Heeft altijd van die mutsige opmerkingen)
Ikke: "Haha ::) "

Twinkel

4 augustus 2006
17:52
Avatar
Guest
Guests

Dit is iets dat ik zelden of nooit tegenkom, niet dat ik zo'n prater ben integendeel zelfs. Maar wanneer mensen tegen mij zitten te babbelen stel ik gewoon maar vragen over het onderwerp waar ze mee bezig zijn zelfs als het mij niet interesseert. Gewoon maar omdat het gesprek niet stil zou vallen, ik ben daar constant met bezig.

4 augustus 2006
17:33
Avatar
Guest
Guests

Ja ik heb het ook genoeg te horen gekregen dan zei ik meestal iets in het genre van: "ik ben gewoon ne stille" of "wat wil je dan dat ik zeg"

Het is meestal niet slecht bedoeld maar het is niet echt een motiverende opmerking die je te horen krijgt.

4 augustus 2006
16:38
Avatar
Guest
Guests

shyboy36 said:

Onder het motto : "de aanval is de beste verdediging"

Hij : Wat ben je stil, ???
Jij : Ja, ik kan er geen woord tussen krijgen, jij blijft maar kakelen ! ;D

Mij vragen kakelaars nooit waarom ik stil ben. Ze kakelen gewoon te graag zelf. 😀

4 augustus 2006
15:28
Avatar
Guest
Guests

Onder het motto : "de aanval is de beste verdediging"

Hij : Wat ben je stil, ???
Jij : Ja, ik kan er geen woord tussen krijgen, jij blijft maar kakelen ! ;D

4 augustus 2006
15:21
Avatar
Guest
Guests

Van zo'n opmerkingen als "je bent te stil" of zo, word ik juist nog stiller en angstiger. Dan heb ik het gevoel dat ik iets MOET zeggen of dat ik anders afgewezen word... En dan ben ik natuurlijk te veel bezig met te denken "all? zeg nu wat, zo moeilijk kan het toch niet zijn" en weet ik helemaal niets meer...
Vroeger reageerde ik daar helemaal niet op... Nu zeg ik meestal "ik ben gewoon niet zo'n prater." Smoesjes helpen idd niet, want want zeg je dan de volgende keer en de keer daarna...

Ik vind het zelf eigenlijk makkelijker om te praten met de iets stillere, rustigere personen. Bij zo'n babbelkousen voel ik me helemaal niet op mijn gemak, omdat ik me dan meer als een "object" voel: ik zit daar maar zonder zelf iets in te brengen. Kunnen ze even goed tegen een standbeeld praten :)

4 augustus 2006
14:38
Avatar
Guest
Guests

Billetje said:

[quote=Nikki ] Wat me wel opvalt is dat ik wel goed met 'babbelkousen' kan praten.
Dan durf ik ook wat meer te babbelen en zij zorgen wel voor gespreksstof.
Tja, babbelkousen vinden het blijkbaar fijn als ze iemand hebben die goed luistert! ;D

Ja dat is wel eens zo inderdaad. 'Babbelkousen' kunnen soms je gedrag positief be?nvloeden denk ik. Grappig is dat h?. Maar soms kan het ook een negatief effect hebben. Hetzelfde geldt voor verlegen mensen. Door sommigen kan je nog stiller worden, bij anderen voel je je veel beter op je gemak. Ik denk dat het gewoon echt puur verschillend is per persoon. Maar soms vind ik het wel vervelend om met 'babbelkousen' te praten. Ze praten soms zoveel, dat je er zelf constant niet tussen kan komen... Een gesprek hoort toch wel een beetje in balans van geven en nemen te zijn vind ik.

Inderdaad! Ik ken ook een babbelkous waar je gewoon geen speld tussenkrijgt. Daar hoef je niet eens stil en verlegen voor te zijn, het lukt gewoon niemand. Want die luistert gewoon niet en die praat gewoon een half uur achter elkaar!! Maar je hebt ook mensen die leuk babbelen en ook naar jouw mening vragen etc. :)

4 augustus 2006
14:29
Avatar
Billetje
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 271
Member Since:
11 april 2005
sp_UserOfflineSmall Offline

Nikki said:

Wat me wel opvalt is dat ik wel goed met 'babbelkousen' kan praten.
Dan durf ik ook wat meer te babbelen en zij zorgen wel voor gespreksstof.
Tja, babbelkousen vinden het blijkbaar fijn als ze iemand hebben die goed luistert! ;D

Ja dat is wel eens zo inderdaad. 'Babbelkousen' kunnen soms je gedrag positief be?nvloeden denk ik. Grappig is dat h?. Maar soms kan het ook een negatief effect hebben. Hetzelfde geldt voor verlegen mensen. Door sommigen kan je nog stiller worden, bij anderen voel je je veel beter op je gemak. Ik denk dat het gewoon echt puur verschillend is per persoon. Maar soms vind ik het wel vervelend om met 'babbelkousen' te praten. Ze praten soms zoveel, dat je er zelf constant niet tussen kan komen... Een gesprek hoort toch wel een beetje in balans van geven en nemen te zijn vind ik.

4 augustus 2006
14:09
Avatar
Guest
Guests

Wat me wel opvalt is dat ik wel goed met 'babbelkousen' kan praten.
Dan durf ik ook wat meer te babbelen en zij zorgen wel voor gespreksstof.
Tja, babbelkousen vinden het blijkbaar fijn als ze iemand hebben die goed luistert! ;D

4 augustus 2006
14:08
Avatar
Billetje
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 271
Member Since:
11 april 2005
sp_UserOfflineSmall Offline

Ja, stom als mensen zulke opmerkingen maken over je verlegenheid. Dan ga je je inderdaad alleen nog maar pijnlijker bewust voelen van je angstige gedrag, gevoelens en gedachten.

Maar aan de andere kant: Misschien bedoelen die mensen het niet kwetsend, ook al komt het wel zo over! Ze weten waarschijnlijk niet hoe ze met verlegen gedrag om moeten gaan, hoe zij jou op je gemak kunnen stellen.

Bij opmerkingen als 'Waarom ben je zo stil', lijkt het me het beste om eerlijk te zeggen dat je verlegen bent. Mensen die dit soort opmerkingen maken hebben zelf waarschijnlijk geen last van verlegenheid, herkennen dit probleem niet bij zichzelf, dus snappen misschien niet waarom jij je zo gedraagt. Als jij aangeeft waarom je stil bent, hebben zij meer inzicht in je gedrag en kunnen ze wat meer rekening met je houden. Bovendien zullen ze dan ook niet denken dat jij ze niet mag of bv. arrogant bent. Misschien tonen ze wel hartstikke veel begrip of geven ze wat tips. Smoesjes als: Ik ben stil omdat ik moe of ziek ben, helpen niet echt. Dan ben je niet eerlijk tegenover jezelf en anderen. Je weet van jezelf dat je verlegen bent, dus waarom zou je dat ontkennen? En wat zeg je dan de volgende keer tegen hen? Verlegenheid kan je niet oplossen, als je het niet erkent.

4 augustus 2006
13:59
Avatar
Guest
Guests

Interesant om dit zo eens te lezen vanaf de andere kant. Ik heb wel sociale problemen en ben daardoor wel stil en verlegen maar als ik mij ergens op me gemak voel (werk/school) dan ben ik niet stil. Dan druf ik veel voor mijn doen.

Op mijn werk en school heb ik beide een meisje rond lopen die ook stil zijn. Zeggen geen woord in de pauze, alleen als we alleen zijn komt er soms wel wat leuks uit. Ik kan me erg in hun situatue verdiepen aangezien ik ook wel redelijk stil ben en ik wil ze zo graag helpen! Hoe kan ik het beste met ze praten?
Stille mensen trekken sowieso meer mijn aandacht dan de drukke en zeer sociale meiden.

4 augustus 2006
13:56
Avatar
Guest
Guests

heel herkenbaar al deze verhalen. Ik heb het zelf ook vaak gehad (en nu nog) dat ik stil ben. Ik weet me op dat moment dan niet goed een houding te geven. Om dan toch wat te moeten zeggen, komt er "onzinnigs" uit. En dan denk ik achteraf, had ik mijn mond toch maar gehouden.

4 augustus 2006
13:22
Avatar
Guest
Guests

inderdaad niet de meest fijne opmerking en vroeger had ik daar ook wel last van van: dan ging ik van stil naar kompleet stil.

Tegenwoordig doet het me eigenlijk niet veel meer: ik antwoord dan gewoon dat ik van nature geen "babbelkous" ben en sta er verder niet meer bij stil.

4 augustus 2006
13:06
Avatar
Guest
Guests

Ik krijg ook wel eens die opmerking, dat ik niet veel zeg. En op het bedrijf waar ik voorheen heb gewerkt werd er inderdaad over me geroddeld. Een collega zei me dat dan eens even. Ze zei zoiets: 'Ik moet je even spreken. We hebben het namelijk over je gehad.' ::)
Ik was dus volgens haar te stil en daarom gingen ze over me roddelen. Ik moest maar wat meer gaan zeggen, terwijl ik al zoveel moeite deed. Het is dan echt alsof je nog eens een trap na krijgt. :'(
Later hoorde ik van een van m'n collega's dat ze zelfs bang van me was omdat ik zo stil was. En dit vond ik eigenlijk nog erger! Ik had zo'n vermoeden dat zij over me had geroddeld. :-

No permission to create posts