Avatar

Please consider registering
guest

sp_LogInOut Log In sp_Registration Register

Register | Lost password?
Advanced Search

— Forum Scope —




— Match —





— Forum Options —





Minimum search word length is 4 characters - maximum search word length is 84 characters

sp_Feed Topic RSS sp_TopicIcon
Overprikkeld raken van mensen
11 januari 2012
21:18
Avatar
Billetje
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 271
Member Since:
11 april 2005
sp_UserOfflineSmall Offline

remco said:

Maar heb je hier altijd last van dan Billetje? Ik bedoel heb je dan ook niet momenten dat je wel de behoefte hebt om mensen (in minder en in grote getalen) om je heen te hebben?

Ik ken het gevoel enerzijds wel, op momenten dat ik veel druk om me heen heb gehad vind ik het heerlijk om me even terug te kunnen trekken. Maar om nu een hele dag in huis te kunnen zitten zou ik ook niet meer kunnen. Dit in tegenstelling tot vroeger, dat ik best veel thuis zat. Ik heb sinds 2,5 jaar echt het gevoel dat ik mensen om me heen nodig heb en wil hebben. Ik weet nog vlak voor dat ik begonnen ben om de eerste stap van mijn verlegenheid af te komen, dat ik toen met een groep mensen weg ben geweest. Vervolgens kwam ik thuis en ik was daar helemaal alleen. En dat ik toen voor het eerst me enorm eenzaam en bang voelde omdat ik alleen was. Alleen wat me daarin heeft doen omslaan is mij nog compleet een raadsel. Ik denk dat het toen echt was dat ik me durfde open te stellen en probeerde positiever naar me zelf te leren kijken.

Ik denk wanneer je positiever naar jezelf kunt kijken, je minder met de omgeving bezig bent, wanneer je bijv door een druk winkelcentrum loopt of op een druk verjaardagsfeest aanwezig bent. Of denken jullie dat het hier niet mee te maken heeft ?

Ik denk dat het ook komt doordat ik de afgelopen 2 weken heel veel aan m'n hoofd had.. verhuizing naar nieuwe woonplek en verven/meubels kopen, autotheorie geleerd vanwege examen, heel veel huiswerk wat ik eigenlijk had moeten maken maar waar ik geen tijd voor kon vinden in de vakantie, mijn vriend die is gediagnostiseerd met depressieve stoornis en geen geld meer heeft om de huur te betalen/eten te kopen, zusje die weggelopen is van huis na ruzie met mn moeder, ruzie gehad met een vriendin, vader die niet tegen alcohol kan en dan lullige opmerkingen gaat maken.. pff dus afgelopen 2 weken heel veel stress gehad.. en lijkt alsof ik de afgelopen 2 weken ook echt op stresshormoon heb geleefd. Kon gewoon niet slapen, werd om de paar uur wakker, kon niet stil zitten of me concentreren. Ben echt doodop.

Denk wel dat het te maken kan hebben inderdaad met de hoeveelheid dingen die je aan je hoofd hebt. Dan kan je het er niet bij hebben om sociaal te gaan doen denk ik. Zeker voor iemand die al vrij introvert is.

Ik denk dat het misschien te maken kan hebben met dat je je op je gemak voelde bij die mensen? En toen die ineens wegvielen voelde je je heel eenzaam en alleen? Ik weet wel dat ik dat had toen ik na een opname in een kliniek van een jaar met mensen woonde en dat heel fijn vond omdat iedereen open over hun problemen praatte. Toen ik daarna op mezelf woonde had ik dat niet meer en voelde ik me vreselijk eenzaam.

Denk dat daar wel wat in zit dat als je positiever naar jezelf kan kijken dat je je minder (negatief) vergelijkt met anderen. Mjah ik kijk sowieso wel graag naar andere mensen omdat ik het interessant vind om ze te observeren en te proberen achterhalen waarom mensen doen zoals ze doen. Mjahh het is niet goed inderdaad als je daardoor jezelf naar beneden gaat halen.

11 januari 2012
20:57
Avatar
Guest
Guests

Tsja, we zijn hier in grofweg in te delen in twee categorie?n. De ene groep krijgt energie van de omgang met andere mensen, bij de andere groep kost het juist energie om met mensen om te gaan.

Ik kan het verschil soms heel duidelijk merken als ik met vrienden op reis ben, dan ben ik op een gegeven moment moe van hun gezelschap. Terwijl zij nergens last van lijken te hebben en vrolijk blijven terwijl er van 's ochtends tot 's avonds mensen om ons heen zijn. En dat zijn dan m'n beste vrienden h?, laat staan als het mensen zijn waarmee het niet zo goed klikt, dan kan het gewoonweg slopend zijn om daar een hele school or werkweek mee op te trekken.

Ik denk dat de meesten in de laatste categorie vallen die ik hier beschrijf.

11 januari 2012
20:57
Avatar
Billetje
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 271
Member Since:
11 april 2005
sp_UserOfflineSmall Offline

Drs. Daafje said:

[quote=Billetje ]ja.. lijkt me lastig als er geen mogelijkheid is om je terug te trekken terwijl je lichaam signalen afgeeft van: ik heb rust nodig en moet alleen zijn om op te laden. Wat helpt jou om dan op te laden?

Tja, dat weet ik dus niet, want dat lukt nooit. De laatste tijd kan ik het een beetje vergeten door heel fanatiek te gaan sporten. Maar ik denk dat ik overleef op de endorfinen die daarbij vrijkomen.... :-

Heb je dan ook dat je door de overprikkeling in je vrije tijd eigenlijk niet de energie voelt om vrienden te zien/spreken? Ik heb dat wel heel erg dat ik contacten met dierbaren eigenlijk verwater doordat ik te overprikkeld ben vaak.. in mn vrije tijd wil ik dan het liefst gewoon alleen zijn en opladen.

Ja, ik herken dat zeer zeker. In het weekend zou ik natuurlijk afspraken moeten maken met bekenden en familie, maar vaak ben ik gewoon te moe en wil ik alleen maar thuis rustig mijn ding doen.
Waarschijnlijk dat ik daarom nu ook niet echt vrienden heb.... :-

Hm, sporten lijkt me wel een heeeel gezonde manier om om te gaan met overprikkeling. Hoe raar het misschien ook lijkt als je overprikkeld bent want dan wil je in eerste instantie terugtrekken. Maar sporten geeft wel energie.. Alleen het lijkt me zo moeilijk om die stap te zetten om te gaan sporten op het moment dat ik overprikkeld ben:P

Ja precies wat je zegt heb ik ook. In het weekend wil ik gewoon het liefste alleen maar thuis zijn en mn ding doen. Ik heb ook niet echt veel vrienden ofzo. Maar ik heb ook het gevoel dat ik er de ruimte niet voor heb om het te verbeteren/uit te breiden.

11 januari 2012
20:36
Avatar
remco
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 579
Member Since:
4 mei 2009
sp_UserOfflineSmall Offline

Maar heb je hier altijd last van dan Billetje? Ik bedoel heb je dan ook niet momenten dat je wel de behoefte hebt om mensen (in minder en in grote getalen) om je heen te hebben?

Ik ken het gevoel enerzijds wel, op momenten dat ik veel druk om me heen heb gehad vind ik het heerlijk om me even terug te kunnen trekken. Maar om nu een hele dag in huis te kunnen zitten zou ik ook niet meer kunnen. Dit in tegenstelling tot vroeger, dat ik best veel thuis zat. Ik heb sinds 2,5 jaar echt het gevoel dat ik mensen om me heen nodig heb en wil hebben. Ik weet nog vlak voor dat ik begonnen ben om de eerste stap van mijn verlegenheid af te komen, dat ik toen met een groep mensen weg ben geweest. Vervolgens kwam ik thuis en ik was daar helemaal alleen. En dat ik toen voor het eerst me enorm eenzaam en bang voelde omdat ik alleen was. Alleen wat me daarin heeft doen omslaan is mij nog compleet een raadsel. Ik denk dat het toen echt was dat ik me durfde open te stellen en probeerde positiever naar me zelf te leren kijken.

Ik denk wanneer je positiever naar jezelf kunt kijken, je minder met de omgeving bezig bent, wanneer je bijv door een druk winkelcentrum loopt of op een druk verjaardagsfeest aanwezig bent. Of denken jullie dat het hier niet mee te maken heeft ?

11 januari 2012
20:31
Avatar
Daafje
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 438
Member Since:
20 september 2009
sp_UserOfflineSmall Offline

Billetje said:
ja.. lijkt me lastig als er geen mogelijkheid is om je terug te trekken terwijl je lichaam signalen afgeeft van: ik heb rust nodig en moet alleen zijn om op te laden. Wat helpt jou om dan op te laden?

Tja, dat weet ik dus niet, want dat lukt nooit. De laatste tijd kan ik het een beetje vergeten door heel fanatiek te gaan sporten. Maar ik denk dat ik overleef op de endorfinen die daarbij vrijkomen.... :-

Heb je dan ook dat je door de overprikkeling in je vrije tijd eigenlijk niet de energie voelt om vrienden te zien/spreken? Ik heb dat wel heel erg dat ik contacten met dierbaren eigenlijk verwater doordat ik te overprikkeld ben vaak.. in mn vrije tijd wil ik dan het liefst gewoon alleen zijn en opladen.

Ja, ik herken dat zeer zeker. In het weekend zou ik natuurlijk afspraken moeten maken met bekenden en familie, maar vaak ben ik gewoon te moe en wil ik alleen maar thuis rustig mijn ding doen.
Waarschijnlijk dat ik daarom nu ook niet echt vrienden heb.... :-

11 januari 2012
20:11
Avatar
Billetje
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 271
Member Since:
11 april 2005
sp_UserOfflineSmall Offline

Drs. Daafje said:

Ik hoorde het van iemand die daar al een paar keer geweest is op vakantie (en nu ook wil emigreren daar naartoe).
Of die mensen het gelukkigst zijn, weet ik niet, maar het zou best eens kunnen!

Wat je zei over overprikkeld raken, dat heb ik ook wel eens op mijn werk, dan kan ik er even niet meer tegen eigenlijk.... :-
Maar ja, er is geen mogelijkheid om je terug te trekken, dus ik moet het uitzitten.

denk dat het er inderdaad heel erg mooi is met veel natuur!

ja.. lijkt me lastig als er geen mogelijkheid is om je terug te trekken terwijl je lichaam signalen afgeeft van: ik heb rust nodig en moet alleen zijn om op te laden. Wat helpt jou om dan op te laden?

Heb je dan ook dat je door de overprikkeling in je vrije tijd eigenlijk niet de energie voelt om vrienden te zien/spreken? Ik heb dat wel heel erg dat ik contacten met dierbaren eigenlijk verwater doordat ik te overprikkeld ben vaak.. in mn vrije tijd wil ik dan het liefst gewoon alleen zijn en opladen.

11 januari 2012
20:01
Avatar
Daafje
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 438
Member Since:
20 september 2009
sp_UserOfflineSmall Offline

Ik hoorde het van iemand die daar al een paar keer geweest is op vakantie (en nu ook wil emigreren daar naartoe).
Of die mensen het gelukkigst zijn, weet ik niet, maar het zou best eens kunnen!

Wat je zei over overprikkeld raken, dat heb ik ook wel eens op mijn werk, dan kan ik er even niet meer tegen eigenlijk.... :-
Maar ja, er is geen mogelijkheid om je terug te trekken, dus ik moet het uitzitten.

11 januari 2012
19:56
Avatar
Billetje
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 271
Member Since:
11 april 2005
sp_UserOfflineSmall Offline

Drs. Daafje said:

[quote=Billetje ] Het liefst zou ik naar een plek verhuizen waar er meer natuur en ruimte is dan mensheid.

Wat je beschrijft is Zweden, vooral boven de lijn van Stockholm :)

thanks! moet ik maar eens heen dan!! 😛 schijnt dat mensen in de laplanden het gelukkigst zijn van europa btw

11 januari 2012
19:53
Avatar
Daafje
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 438
Member Since:
20 september 2009
sp_UserOfflineSmall Offline

Billetje said:

Het liefst zou ik naar een plek verhuizen waar er meer natuur en ruimte is dan mensheid.

Wat je beschrijft is Zweden, vooral boven de lijn van Stockholm :)

11 januari 2012
18:41
Avatar
Billetje
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 271
Member Since:
11 april 2005
sp_UserOfflineSmall Offline

Ik vroeg mij af of er meer mensen zijn die last hebben van (regelmatig) overprikkeld raken. En in welke situaties dat precies gebeurt en wat helpt om weer tot rust te komen.

Ik denk dat het misschien te maken heeft met dat ik hoogsensitief ben of neurotisch of introvert.. Maar ik heb heel snel het gevoel dat ik door teveel onder de mensen te zijn, heel erg overprikkeld raak. Of dat nou in de klas is of in een drukke winkelstraat of een verjaardag of een pretpark. Ik hou er eigenlijk gewoon niet van om zoveel onder de mensen te zijn. Ik word er eerlijk gezegd heel erg chagrijnig van om in een ruimte te zijn (nog erger als het op regelmatige basis is zoals bv school of werk) waar het stikt van de mensen. Ik haat het. Ik haat het dat het lijkt alsof veel mensen het liefst willen doen en zijn zoals de rest van de mensen. Veel mensen vind ik gewoon zo ontzettend druk of oppervlakkig of asociaal. Van die mensen, dat als ze praten dat er dan alleen maar onzin uitkomt. Soms zou ik het liefst willen dat ik doof kon zijn wanneer het me uitkwam. Of blind zodat ik niet al die mensen hoefde te zien. Ik vind sowieso het dagelijks leven vaak veel te veel ingericht voor de meer extraverte persoon. Het is het ''beste'' als je spontaan bent en een druk leven leidt, veel contacten hebt en fulltime werkt. Blablabla. Vreselijk. Ik haat het dat ik zo die druk voel van 'hoe je moet zijn in de maatschappij' want anders ben je toch 'anders'. Dan zou ik juist uit tegenonderwerping expres het tegenovergestelde willen doen xD. Maar ik hoef het niet expres te doen want ik ben anders dan dat. Ben echt blij dat ik godzijdank niet zo extravert ben en behoefte heb aan een druk en sociaal leven en onrustig word als ik een paar dagen geen mensen heb gezien xD. Het liefst zou ik naar een plek verhuizen waar er meer natuur en ruimte is dan mensheid.