Avatar

Please consider registering
guest

sp_LogInOut Log In sp_Registration Register

Register | Lost password?
Advanced Search

— Forum Scope —




— Match —





— Forum Options —





Minimum search word length is 4 characters - maximum search word length is 84 characters

No permission to create posts
sp_Feed Topic RSS sp_TopicIcon
Uitgaan
31 oktober 2007
20:11
Avatar
Guest
Guests
170sp_Permalink sp_Print

jack76 said:

Mag ik zo brutaal zijn om te vragen waarom je niet kan sporten? Dansen is geen krachtsport, maar een "sport" voor uithoudingsvermogen. Dit kan je opbouwen door te wandelen, fietsen of iets dergelijks en de tijd dat je daar mee bezig bent, steeds te verlengen.
Daarnaast had ik in het begin ook het idee dat ik het niet vol kon houden, maar omdat het leuk is en er leuke muziek gedraaid wordt, gaat de tijd af en toe zo snel dat je aan het eind pas door hebt dat je moe bent.

Dus ik zou zeggen probeer het een keer!

mijn lichaam kan dat niet aan ;), uithoudingsvermogen heb ik qua fietsen, maar wandelen is al zwaar voor mij en kan ook niet lang staan zonder even te rusten (=zitten dus).
de operatie (een zware overigens) heeft het merendeel kunnen herstellen, anders was ik deze post niet aan het typen 😉 (en ik ben er nog steeds de doktoren dankbaar voor)

het zal mijn hele leven bij me blijven, maar ik laat me er niet door beheersen/leiden. ik weet mijn beperkingen en zal dus daarmee hand in hand gaan naar de weg die voor me ligt :)

Gr Knuffel

31 oktober 2007
19:42
Avatar
Guest
Guests
169sp_Permalink sp_Print

Mag ik zo brutaal zijn om te vragen waarom je niet kan sporten? Dansen is geen krachtsport, maar een "sport" voor uithoudingsvermogen. Dit kan je opbouwen door te wandelen, fietsen of iets dergelijks en de tijd dat je daar mee bezig bent, steeds te verlengen.
Daarnaast had ik in het begin ook het idee dat ik het niet vol kon houden, maar omdat het leuk is en er leuke muziek gedraaid wordt, gaat de tijd af en toe zo snel dat je aan het eind pas door hebt dat je moe bent.

Dus ik zou zeggen probeer het een keer!

30 oktober 2007
06:45
Avatar
Guest
Guests
168sp_Permalink sp_Print

daarnaast is het ook een zeer goedkope vorm van aerobics, voor 2 euro per keer werk je jezelf ongelooflijk in het zweet en kweek je ook nog wel een mooi figuur.

even duur praten: met mijn lichamelijk conditie is het niet mogelijk om dit vol te houden. Ook een reden van mijn verlegenheid, ik kan niet sporten dus is de manier om mensen te ontmoeten al een heel stuk kleiner 😉

Gr Knuffel

29 oktober 2007
22:24
Avatar
Guest
Guests
167sp_Permalink sp_Print

Gezellig uitgaan is (voor mij althans) gewoon lol hebben met wat (spraakzame) vrienden. En voor iedereen is dat anders, ik vind een restaurant altijd wel leuk, zeker met natafelen als er bijvoorbeeld een lounge is. Of een niet te druk cafe. In een discotheek kun je eigenlijk niet veel meer doen dan dansen en in iemands oor staan schreeuwen. Als dat socialisen moet zijn...
Ik doe sinds een paar weken line dancing, en dan is het ook leuk om een beetje te bewegen en daarnaast ook wat babbelen met mensen. Het is trouwens wel zo dat bij het linedancen waar ik zit, veel moderne muziek wordt gedraaid, veel latin invloeden, Shakira, Jan Smit (of ik daar blij mee ben is de vraag...) en het is dus zeker niet oudbollig ;D Steeds meer jongeren ontdekken het inmiddels ook. Dat doe ik veel liever dan in de herrie van een discotheek te zitten, daarnaast is het ook een zeer goedkope vorm van aerobics, voor 2 euro per keer werk je jezelf ongelooflijk in het zweet en kweek je ook nog wel een mooi figuur.

29 oktober 2007
19:37
Avatar
Guest
Guests
166sp_Permalink sp_Print

Aikidoka said:

Dat stukje van Charlie Brooker vond ik weer een ander uiterste. Met de juiste mensen om je heen en in de juiste kroegjes kan stappen best leuk zijn hoor.

precies, laat dat nu net het probleem zijn dat je geen vrienden/vriendinnen hebt 😉 (pick me, pick me, pick me)

Gr Knuffel

29 oktober 2007
18:41
Avatar
Guest
Guests
165sp_Permalink sp_Print

Dat stukje van Charlie Brooker vond ik weer een ander uiterste. Met de juiste mensen om je heen en in de juiste kroegjes kan stappen best leuk zijn hoor.

29 oktober 2007
18:36
Avatar
Guest
Guests
164sp_Permalink sp_Print

hoi,

Ik ga ook nooit naar cafees en disco's. Ik heb het een paar keer geprobeerd, maar vond er niks aan. Vond het te lawaaierig en kon niet tegen de rook. Ik voelde me net een asbak toen ik er vandaan kwam.
Andere uitjes zoals bv. Gentste Feesten, een stad bezoeken, fietsen of wandelen met een hele groep vind ik wel weer leuk.

29 oktober 2007
00:04
Avatar
Guest
Guests
163sp_Permalink sp_Print

;D
ha, ha das dan ook een woordspeling.
Ik bedoel dat je een beetje moet uitzoeken waar je heengaat.
Ik ben zelf al een paar jaar niet meer uit geweest in dat soort tenten, maar uiterlijk is volgens mij nog belangrijker geworden dan vroeger.
Kijk eens bij buddha's nigt in het zeeheldentheater, ik ga daar ook een kijkje nemen, lijkt me wel relaxed.
Btw weet iemand of de trance buddha nog bestaat?

28 oktober 2007
22:39
Avatar
Guest
Guests
162sp_Permalink sp_Print

Ria said:

..volgens mij is dit onderwerp al eens aangesneden....
nu ja, ik ben wel flink wezen stappen, maar behalve de muziek die ik wel leuk vond, vond ik het een hel, werd alleen maar uitgelachen omdat ik niet knap was net als de rest.
Volgens mij is het nu nog tig keer erger in een discotheek of housefeest, als je er niet uitziet als een barbie of een stoere gast met een grote muil bent, moet je wel heel sterk in je schoenen staan...
Ik zou het verlegen (jonge) mensen afraden, ga lekker rookvrij dansen daar lopen ook jongeren en de sfeer is veel relaxter en je wordt niet gevleeskeurd 😛
mocht je toch een indruk willen hebben kijk dan eens op partyflock.nl

hahaha Ria je heb wel humor met je gevleeskeurd ;D ;D

Minder dat je bent uitgelachen dat is nooit leuk. Ik snap niet waarom iedereen er perse uit wil zien als een barbie en een grote muil wilt hebben??? I really don't get it ???

28 oktober 2007
20:22
Avatar
Guest
Guests
161sp_Permalink sp_Print

..volgens mij is dit onderwerp al eens aangesneden....
nu ja, ik ben wel flink wezen stappen, maar behalve de muziek die ik wel leuk vond, vond ik het een hel, werd alleen maar uitgelachen omdat ik niet knap was net als de rest.
Volgens mij is het nu nog tig keer erger in een discotheek of housefeest, als je er niet uitziet als een barbie of een stoere gast met een grote muil bent, moet je wel heel sterk in je schoenen staan...
Ik zou het verlegen (jonge) mensen afraden, ga lekker rookvrij dansen daar lopen ook jongeren en de sfeer is veel relaxter en je wordt niet gevleeskeurd 😛
mocht je toch een indruk willen hebben kijk dan eens op partyflock.nl

28 oktober 2007
15:28
Avatar
Guest
Guests
160sp_Permalink sp_Print

Hoi Musje,

Dat is inderdaad vervelend als je moeder je niet begrijpt. Heb je haar wel eens goed uitgelegd wat je denk en voelt?

En wat ik mij afvroeg is of je misschien 'denkt' dat je vrienden een eigen sociale leven hebben. Als je vooraf denkt dat ze toch geen tijd/zin hebben om iets leuks te gaan doen, zul je het misschien ook niet vragen. Je trekt jezelf dan terug. Vraag je weleens aan je vrienden of ze iets leuks willen gaan doen?

Liefs,
Sem

27 oktober 2007
22:25
Avatar
Guest
Guests
159sp_Permalink sp_Print

Obsidian said:

Helemaal niet de enige. ik ben al jaren niet echt uitgeweest op de disco/cafe achtige manier waarop het "hoort" :)

Nu ik erover nadenk, ik ben ook nooit in een echte disco geweest. Voor sommigen is het een ontspanning, dat uitgaan. Even opladen na de week. Voor mij is het een hele activiteit op zich, en heb ik wel een of twee dagen nodig om bij te tanken. je ontmoet mensen die waarschijnlijk wel de uitgaanstypes zijn, en om de vriendschap te onderhouden zul je je dus anders moeten opstellen.

maar als je tevreden bent met de situatie, waarom dan de hele boel omgooien? Niks zieligs aan, om je eigen gang te gaan, toch? :)

Ja dat uitgang ik ben 1 keer op en feest geweest bij een verjaardagsfeest van een beste vriendin. Zij is wel een uitgangstbeest om het even zo te zeggen. Stuk op 70 mensen op de feest waarvan ik maar 4 kende. Ik vond dat niet erg leuk. Op een gegeven moment zat ik van:,,Jee wanneer is dit afgelopen??? Vooral toen 90% van de feestgangers dronken werden. Ik had daar zeker 1 dag nodig om te reladiveren om het zo te zeggen.

Idd wat je zegt je ontmoet mensen die van uitgaan houden en dan ben je niet die persoon, dan zal de vriendschap ook niet echt hecht zijn in de meeste gevallen.

Ik ben er wel tevreden mee, maar ik voel me zo gepusht af en toe van:,,Ja je bent 18 en je gaat niet uit, je heb geen vriend, uiterlijk lijk je geen 18 je ziet er jonger uit. ?? Dat maak me soms best onzeker :- vooral het laatste.

27 oktober 2007
15:42
Avatar
Guest
Guests
158sp_Permalink sp_Print

hoi, ben al een tijdje niet geweest, omdat ik dacdht dat het aardig goed met me ging, maar dat was dus een illusie.

Ook deze verhalen over uitgaan en negatieve gedachtes komen me zo bekend voor, dingen nie durven vragen of doen omdat je benag bent voor e reactie van een ander. je geeft jezelf al antwoord en bekend de meest erge scenario's. terwijl je helemaal niet weet wat een ander denkt. maar jah das ook weer dat stukje onzekerheid. hoe proberen jullie bijv nieuwe contacten te leggen? ik ben vandaag jarig en vier mijn verjaardag niet, wat me best verdrietig maakt, ik dacht een tijdje leuke vrienden te hebben , maar die zijn verdwenen na een relatie te hebben gekregen en nu veel met anderere stellen optrekken. ben 24 geworden, maar voel me eigenlijk nog een meisje van een jaar of 10. zwaar klotengevoel. ik zou graag willen stappen vanaaf, om toch nog een beetje een verjaardagsgevoel te hebben, maar nieamdn om mee weg te gaan. iedereen heeft het druk met zn eigen sociaal leven. en geen sociaal leven is geen leven . dat gevoel bekruipt me steeds meer. thuis steeds ruzie met mn ma, omdat ik me zo terug trek en s weekends veel thuis zit, dat doet pijn. erg veel pijn, waardoor de onzekerheid en verlegenheid niet bepaald minder wordt. maar ze begrijpt me niet en er valt nie met haar te praten, laatst zei je: als je zo doorgaat, dan moet je maar in therapie!!. en ik kan je vertellen als je eigen moeder zo iets tegen je zegt, dan doet dan onwijs veel pijn.

Sorry ik moets ff mijn verhaal van me af praten. kzit ff op de "klaagstoel"

liefs musje

27 oktober 2007
11:47
Avatar
Guest
Guests
157sp_Permalink sp_Print

Disco's heb ik me ook nooit echt op m'n gemak gevoeld.
Wat ik wel heel erg leuk vind zijn kroegjes met een live-bandjes, je kan nog redelijk met elkaar praten en het publiek is ook meestal wat volwassener. Beetje een kruising tussen een concert en een cafe. Erg leuk

27 oktober 2007
10:12
Avatar
Guest
Guests
156sp_Permalink sp_Print

Helemaal niet de enige. ik ben al jaren niet echt uitgeweest op de disco/cafe achtige manier waarop het "hoort" :)

Nu ik erover nadenk, ik ben ook nooit in een echte disco geweest. Wel eens meegesleurd naar een club waar ze dan "mijn" muziek zouden draaien, maar zelfs dat. Eerlijk gezegd vind ik het veel fijner om vrijdagavond op m'n gat te zitten en bij te lezen of zo.
Voor sommigen is het een ontspanning, dat uitgaan. Even opladen na de week. Voor mij is het een hele activiteit op zich, en heb ik wel een of twee dagen nodig om bij te tanken. Natuurlijk is het anders als je echt de behoefte hebt om je op die manier te "laten gaan," maar als dat niet zo is.. wat schiet je ermee op? je ontmoet mensen die waarschijnlijk wel de uitgaanstypes zijn, en om de vriendschap te onderhouden zul je je dus anders moeten opstellen.

Ik ga wel ook naar concerten en dat soort dingen (zoals vanavond, yay!). Is ook veel makkelijker om in je uppie naartoe te gaan, als je even schijt hebt aan anderen, of niemand hebt om te vragen, of even niet durft en toch iets leuks wilt doen. Je kunt het altijd proberen, met je vriendengroepje als een soort experiment of desnoods om erna flink te zeuren over hoe rot het wel niet is. maar als je tevreden bent met de situatie, waarom dan de hele boel omgooien? Niks zieligs aan, om je eigen gang te gaan, toch? :)

27 oktober 2007
09:46
Avatar
Guest
Guests
155sp_Permalink sp_Print

Ik ga ook nooit uit, en mensen vinden me dan ook raar. Dan gaan ze vragen of ik het nou gezellig vind om thuis te blijven, of vragen me mee waarna ik diep ongelukkig weer thuis kom. Ik heb er zelf weinig problemen mee. Ga wel liever iets doen op zaterdag, maar ik ben geen liefhebber van overvolle kroegen en discotheken. Een avondje uit is voor mij naar de bios, uit eten, concert of evenement. Als ik naar een kroeg wil ga ik liever op donderdagavond, dan is het gewoon perfect qua drukte, dan kan ik in 5 minuten buiten komen als ik het niet meer trek. Gelukkig heb ik geen vrienden dus hoef ik niet uit te gaan.
Daarnaast ben ik ook op een leeftijd waarbij je gaat denken, wat moet ik tussen al die Breezer meisjes en op hol geslagen ventjes. Ik weet ook wel dat er veel ouderen uit gaan, maar toch... Je gaat er anders over denken, en soms ook wel irriteren hoe sommigen zich gedragen. Maar bij mij speelt het dan ook een rol dat het pijnlijk is om aan te zien wat ik in mijn ogen mis heb gelopen in mijn eigen jeugd, dat ik mezelf saai en stug vind in vergelijking met anderen. Niet dat ik het zo als hen gewild zou hebben, maar meer de gedachte dat ik kennelijk weer iets fout gedaan heb in mn leven. Daarnaast is het bekende "De jeugd van tegenwoordig' ook van toepassing, vroeger was het leuker en gezelliger om uit te gaan, toen ging het niet om het zuipen en scoren en liepen er minder aggresievelingen rond.
Maar ik vind het ook fijn om lekker thuis bezig te zijn, zaterdag avond is de enige avond dat ik thuis ben zonder verplichtingen. En laat de mensen me maar zielig vinden, als ik wel uit ga is het ook niet goed want dat hoort dan weer niet bij mn leeftijd... :- wat natuurlijk onzin is.

27 oktober 2007
01:47
Avatar
Guest
Guests
154sp_Permalink sp_Print

Je bent echt niet de enige hoor, lees dit artikel van Charlie Brooker. 😉

===========
Nightclubs are hell. What's cool or fun about a thumping, sweaty dungeon full of posing idiots?

Charlie Brooker
Monday August 13, 2007
The Guardian

I went to a fashionable London nightclub on Saturday. Not the sort of sentence I get to write very often, because I enjoy nightclubs less than I enjoy eating wool. But a glamorous friend of mine was there to "do a PA", and she'd invited me and some curious friends along because we wanted to see precisely what "doing a PA" consists of. Turns out doing a public appearance largely entails sitting around drinking free champagne and generally just "being there".

Obviously, at 36, I was more than a decade older than almost everyone else, and subsequently may as well have been smeared head to toe with pus. People regarded me with a combination of pity and disgust. To complete the circuit, I spent the night wearing the expression of a man waking up to Christmas in a prison cell.

"I'm too old to enjoy this," I thought. And then remembered I've always felt this way about clubs. And I mean all clubs - from the cheesiest downmarket sickbucket to the coolest cutting-edge hark-at-us poncehole. I hated them when I was 19 and I hate them today. I just don't have to pretend any more.

I'm convinced no one actually likes clubs. It's a conspiracy. We've been told they're cool and fun; that only "saddoes" dislike them. And no one in our pathetic little pre-apocalyptic timebubble wants to be labelled "sad" - it's like being officially declared worthless by the state. So we muster a grin and go out on the town in our millions.

Clubs are despicable. Cramped, overpriced furnaces with sticky walls and the latest idiot theme tunes thumping through the humid air so loud you can't hold a conversation, just bellow inanities at megaphone-level. And since the smoking ban, the masking aroma of cigarette smoke has been replaced by the overbearing stench of crotch sweat and hair wax.

Clubs are such insufferable dungeons of misery, the inmates have to take mood-altering substances to make their ordeal seem halfway tolerable. This leads them to believe they "enjoy" clubbing. They don't. No one does. They just enjoy drugs.

Drugs render location meaningless. Neck enough ketamine and you could have the best night of your life squatting in a shed rolling corks across the floor. And no one's going to search you on the way in. Why bother with clubs?

"Because you might get a shag," is the usual response. Really? If that's the only way you can find a partner - preening and jigging about like a desperate animal - you shouldn't be attempting to breed in the first place. What's your next trick? Inventing fire? People like you are going to spin civilisation into reverse. You're a moron, and so is that haircut you're trying to impress. Any offspring you eventually blast out should be drowned in a pan before they can do any harm. Or open any more nightclubs.

Even if you somehow avoid reproducing, isn't it a lot of hard work for very little reward? Seven hours hopping about in a hellish, reverberating bunker in exchange for sharing 64 febrile, panting pelvic thrusts with someone who'll snore and dribble into your pillow till 11 o'clock in the morning, before waking up beside you with their hair in a mess, blinking like a dizzy cat and smelling vaguely like a ham baguette? Really, why bother? Why not just stay at home punching yourself in the face? Invite a few friends round and make a night of it. It'll be more fun than a club.

Anyway, back to Saturday night, and apart from the age gap, two other things stuck me. Firstly, everyone had clearly spent far too long perfecting their appearance. I used to feel intimidated by people like this; now I see them as walking insecurity beacons, slaves to the perceived judgment of others, trapped within a self- perpetuating circle of crushing status anxiety. I'd still secretly like to be them, of course, but at least these days I can temporarily erect a veneer of defensive, sneering superiority. I've progressed that far.

The second thing that struck me was frightening. They were all photographing themselves. In fact, that's all they seemed to be doing. Standing around in expensive clothes, snapping away with phones and cameras. One pose after another, as though they needed to prove their own existence, right there, in the moment. Crucially, this seemed to be the reason they were there in the first place. There was very little dancing. Just pouting and flashbulbs.

Surely this is a new development. Clubs have always been vapid and awful and boring and blah - but I can't remember clubbers documenting their every moment before. Not to this demented extent. It's not enough to pretend you're having fun in the club any more - you've got to pretend you're having fun in your Flickr gallery, and your friends' Flickr galleries. An unending exhibition in which a million terrified, try-too-hard imbeciles attempt to out-cool each other.

Mind you, since in about 20 years' time these same people will be standing waist-deep in skeletons, in an arid post-nuclear wasteland, clubbing each other to death in a fight for the last remaining glass of water, perhaps they're wise to enjoy these carefree moments while they last. Even if they're only pretending.
===========

27 oktober 2007
00:07
Avatar
Guest
Guests
153sp_Permalink sp_Print

Hallo allemaal 😀
Ik weet niet in welke subforum ik dit moest plaatsen dus alsie vekeerd zit switch hem even voor me 😉

Hoe dikwijls hoor je niet dat elke jongere gaat stappen en ook heel veel ouderen. Elke vrijdagavond. Althans zo lijkt het, vooral bij de jongeren.

Nou hou ik daar zelf niet echt van, al zou ik willen weet ik niet of ik iemand heb om mee te gaan, want me vriendinnen houden daar ook niet van. Nu als sommige mensen aan me vroegen:,,hey ga je weleens uit??? Dan zeg ik :,,Nee.?? Dan is het meteen van zo raar? Dan zeg ik meestal erachter:,,Ik hou daar gewoon niet echt van.??
Dat is ook waar. Ik zit gewoon liever thuis dan ergens heen te gaan vol me onbekende mensen.

Kijk een collega uitje vind ik weer geen probleem ik weet wie wie is en wat ik kan verwachten. Famillies zeggen dan weer tegen me:,,Kijk daarom heb je geen vriendje, je gaat niet uit zo kan je nooit jongens ontmoeten.?? Met uit gaan bedoelen we dan de disco. Want straks komt het over alsof ik nooit naar de stad bios of concert ga.

Nou vraag ik me serieus af is het zo raar dat ik haast nooit uit gaat op vrijdagavond? Hoe zit het met jullie gaan jullie veel stappen of zitten jullie op vrijdagavond gewoon thuis iets anders doen? Soms heb ik echt iedee dat ik de enige ben op deze planeet die niet van de disco houdt. :-[
Nou ben ik de laatste tijd wel spontaner geworden kan betere gesprekken houden, maar ik zie me niet het type die naar de disco gaat enzo..

Greetz Skilly

3 oktober 2007
20:22
Avatar
Guest
Guests
152sp_Permalink sp_Print

Hoi EnyaMae, je hebt gelijk. De eerste stap is meestal het moeilijkst. Meestal heb ik veel doemscenario's in mijn hoofd zitten. En natuurlijk komt er geen??n uit 8)
Ik heb me nu wel een beetje aangeleerd dat ik niet het slechtste moet denken en dat het altijd wel mee zou vallen.
Het enige waar ik nog moeite mee heb, is het tegenkomen van (verliefde) stelletjes. Dan krijg ik nog steeds een rotgevoel. Maar daar zal ik ook wel weer overheen komen. :)

3 oktober 2007
12:51
Avatar
Guest
Guests
151sp_Permalink sp_Print

Geen idee of ik hier al ooit gereageerd heb maar goed:

Ik durfde vroeger nooit uit te gaan. Bang dat ik aangekeken werd, dat mensen dachten "wat moet zij hier" en meer van dat soort gedachten. Als je eenmaal wat zelfvertrouwen hebt gekweekt, wat mensen om je heen hebt verzameld en je n??mt uiteindelijk die stap om een kroeg o.i.d. binnen te stappen dan merk je dat het allemaal reuze meevalt. Waarom zouden ze je aankijken? Ik heb toen maar iets ingeprent: "Ik ben een normaal persoon, doe normaal en het zou egoistisch zijn om te denken dat iedereen naar mij kijkt als ik binnen kom" . 8)

No permission to create posts