Avatar

Please consider registering
guest

sp_LogInOut Log In sp_Registration Register

Register | Lost password?
Advanced Search

— Forum Scope —




— Match —





— Forum Options —





Minimum search word length is 4 characters - maximum search word length is 84 characters

sp_Feed Topic RSS sp_TopicIcon
Uitgaan
2 oktober 2007
20:05
Avatar
Guest
Guests
150sp_Permalink sp_Print

Hoi Timido, Het heeft mij ook enige jaren gekost voordat ik dit durfde. En dan nog was het een grote hindernis. Op sommige momenten kan ik nog wel negatieve gedachten krijgen hoor: als ik bijvoorbeeld stelletjes de bioscoop binnen zie lopen of als ik vriendengroepen zie. Dan denk ik vaak "waarom heb ik dit niet? Wat doe ik verkeerd?". Door me dan weer te focussen op de film gaat het meestal wel weer.
Bij mij helpt het soms om mezelf voor het blok te zetten. Ik wil iets, ik regel het voor over 2 weken. Dan heb ik 2 weken om het te vergeten, en dan moet ik 😉

1 oktober 2007
20:38
Avatar
Guest
Guests
149sp_Permalink sp_Print

Hallo Jack, goed om te horen dat je jezelf goed kan vermaken door bijvoorbeeld alleen naar de bioskoop te gaan. Het is knap bepaalde negatieve gedachten in zo`n geval van je af te zetten en gewoon te doen waar je zelf achter staat. Had ik maar wat meer van deze eigenschap.

30 september 2007
20:09
Avatar
Guest
Guests
148sp_Permalink sp_Print

Het leek me leuk om mijn ervaring met uitgaan hier te geven. Misschien hebben mensen er wat aan of kunnen mensen mij tips geven.

Tot voor een jaar ging ik nooit uit (durfde niet, geen vrienden, etc). Tot ik een keer mee genomen werd door een kennis. Hij had geen zin om alleen te gaan en zijn vriendin zou ons brengen en halen. Ik ging mee en dacht dat ik het naar mijn zin had (stil zitten aan de bar in de skihut :) ??? en veel drinken). Omdat ik er niet van hield om altijd maar alleen thuis te zitten, vond ik het uitgaan wel leuk. Ik had alleen na die 2e avond iets veranderd: ik werd de BOB. Drank hielp niets en zorgde achteraf alleen maar voor hoofdpijn.
Nu ga ik regelmatig op vrijdag en zaterdag avond uit naar een bar/dancing. Ik dans graag (alleen nog niet op de dansvloer; dat is een volgende stap) en doe dit ook veel. In het begin was ik bang voor commentaar, maar ik heb van iemand gehoord dat ik helemaal niet slecht danste, dus daar houd ik me aan vast. Contacten leggen doe ik daar eigenlijk niet, maar dat is ook heel moeilijk met de harde muziek.

oh eh dat van die dansvloer is niet helemaal waar: ik ben sinds vorig jaar ook op ballroom dansles gegaan en dan moet ik wel op de dansvloer staan ;D.

Tegenwoordig ga ik ook regelmatig alleen naar de bioscoop. De eerste keer was heel angstig en ik had het kaartje van te voren al via internet gekocht (extra stok achter de deur om te gaan: het was al betaald). Ik was heel bang dat het heel raar zou zijn als ik alleen naar de bios zou gaan, maar tussen alle stelletjes zag ik nog enkele anderen alleen gaan. Nu ben ik over die angst heen en ga ik gewoon. Ik heb een keer iemand mee genomen en heb daar achteraf spijt over gehad, veel te veel geklets; ik wou van de film genieten.

Ik heb in mijn hoofd een soort van regeltje gezet: "Ik ga uit, omdat IK dit ontspannend vind. Ik moet niets en het zal me een zorg zijn wat een ander denkt."

26 augustus 2007
22:05
Avatar
Guest
Guests
147sp_Permalink sp_Print

IK kan me best in het bovenstaande verhaal vinden. Even over

het onderwerp uitgaan.. Ik ga denk graag uit( naar clubs dan Monza Off-corso en panama af en toe ) Maar dat is denk ik meer omdat ik graag omga met vrienden( en ik hou natuurlijk erg van electro/

house muziek ) Ik bedoel, als ik niet uitzou gaan dan zou ik die soort van vrienden dus ook nooit zien, en ik zeg nu wel vrienden. Maar eigenlijk is het maar 1 persoon die intresse toont in dat

soort feesten. Liever ga ik naar een kroeg om wat te drinken en ff te poolen ofzo, en naar de bios om vette nieuwe film te zien. Vroeger toen ik nog 14 / 15 ( ben nu 19 ) was ofzo heb ik vaak dit

soort dingen afgewezen om bijv naar de kroeg te gaan omdat ik best verlegen was, heb ook tijdje mezelf opgesloten soort van omdat me zusje anorexia had en heel me familie op haar focuste. Maarja

als ik dat nou niet had gedaan had ik waarschijnelijk nu een veel grootere vrienden groep. Niet dat dat me nu boeit, maar ik heb er bijv ook moeite mee om met meisjes te praten. Het lukt

wel.. maar dan heel oppervlakkig. Laats kreeg ik nog een opmerking naar me toegegooid dat ik op haar broer leek -.- wtf righto. Gamen heeft me ook aardig in een sociaal isolement gebracht, maar

daar ben ik nu deels mee gestopt( ik merk nu het effect :- ) Dan heb je ook nog school vrienden waar ik dan super goed mee omga op school maar als je naar huis gaat je ze nooit meer

spreekt. Toen ik ging studeren zag ik wel veel mensen met de zelfde intresseses. Paar mensen woonde ook in de zelfde woonplaats, en vroegen ook of ik op hun feesten kwam. Maar als je daar dan

aankomt ken je alleen die persoon en niemand anders. En dan ga je weer merken dat je heel vergelegen bent en maar naar de alcohol grijpt. Als je dat 1 keer mee maakt dan wijs je alle andere

uitnodigingen sneller af. Het lijkt ook wel met iedereen waar ik in contact kom verhuist naar een andere stad. Dat heb ik nu met 3 hechte vrienden gehad( teminste hecht? ik vertel ze nooit over

mijn problemen ofzo.. :-X) ANyway lap tekst zonder spaties hell yeay!. massol. Probleem ligt bij jezelf, en je hebt zelf de sleuten in je handen je moet alleen ff het slot vinden. Ik zoek

nog. < gotte love filosofie!

12 juli 2007
12:54
Avatar
Marjolein
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 592
Member Since:
11 april 2005
sp_UserOfflineSmall Offline
146sp_Permalink sp_Print

Soms wel, soms niet.

Ik heb wel van die

bleehhhh-dagen, die wel erg leken op de dag daarvoor en die daarvoor en die daravoor, waarop ik denk dat er nooit echt iets zal veranderen. :-

Maar ook dagen waarop ik in een

'positieve spiraal' lijk te zitten. :)

12 juli 2007
11:40
Avatar
Loesje
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 232
Member Since:
23 januari 2007
sp_UserOfflineSmall Offline
145sp_Permalink sp_Print

weetnie said:

Heeft iemand weleens het idee steeds in een bepaald kringetje rond te draaien waar je maar moeilijk uitkomt?

Helaas wel, vicieuze cirkels... :-

10 juli 2007
22:04
Avatar
Guest
Guests
144sp_Permalink sp_Print

elke dag :-

10 juli 2007
19:25
Avatar
Guest
Guests
143sp_Permalink sp_Print

Alleen in een kroeg gaan zitten zou ik ook niet zo snel doen

(als ik eerlijk ben zou ik dat echt niet durven). Bovendien zou ik, omdat ik bijna nooit uitga, ook echt niet weten wat nu echt een kroeg voor mij zou zijn. En zo is het cirkeltje bij mij weer

rond...

Heeft iemand weleens het idee steeds in een bepaald kringetje rond te draaien waar je maar moeilijk uitkomt?

9 juli 2007
22:50
Avatar
Guest
Guests
142sp_Permalink sp_Print

Het is heel makkelijk om te zeggen dat je de stap gewoon eens

moet zetten. Ik zie mijzelf echter niet in mijn eentje een bar ofzo instappen. Ik voel me al alleen als ik met anderen mee ga.
Ik vind het wel altijd gezellig zolang het maar niet vrijdag of

zaterdag avond is, dat is mij over het algemeen veel te druk. Dancings hou ik helemaal niet van.

9 juli 2007
22:40
Avatar
Guest
Guests
141sp_Permalink sp_Print

Een heel goede oplossing is ergens in een of

andere beweging of organisatie actief worden. Ik ben dat ook gaan doen, met als gevolg dat ik nu zit uit te kijken naar een weekend waarin iedereen mij eindelijk eens **** met rust

laat 😛 ;D

9 juli 2007
21:41
Avatar
Guest
Guests
140sp_Permalink sp_Print

mavas said:

^^ Is dat dan de plaatselijke kroeg op de hoek, waar Andre Hazes uit de boxen komt? Of een populaire kroeg waar veel volk van je eigen leeftijd komt?

Misschien is dat wel

hetzelfde ;D

Maar maakt dat wat uit?
Je moet wel naar iets gaan wat je zelf ook leuk vindt.
Daar vindt je de mensen met dezelfde interesses.
Als je van Hazes muziek

houdt ga je daar heen en als je van dansen houdt ga je naar een disco
en als je van live muziek houd ga je naar podia.
Het maakt niet uit, als je maar gaat want van achter de geraniums

ontmoet je zeker geen mensen.

Marcel

9 juli 2007
21:24
Avatar
marsie
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 10
Member Since:
8 maart 2007
sp_UserOfflineSmall Offline
139sp_Permalink sp_Print

Ik heb zelf ook met vlagen dat ik uitga. Op het moment

ongeveer 1 keer in de week naar een discotheek met vriendinnen in het dorpje waar mijn ouders wonen. Die meiden ken ik al jaren...
toevallig ga ik morgen een keertje uit (op een dinsdag..

gebeurd nooit eigenlijk) maar we hebben een 'voor de vakantie feestje' van de afdeling waar ik stage loop in groningen. We gaan waarschijnlijk poolen.
Ik ben van tevoren soms best

zenuwachtig... in dit geval ook... maar we zien wel hoe het loopt.

IK heb ook periodes gehad (ik denk zo'n 2 jaar geleden) durfde ik geen enkele discotheek of kroeg in, wel

anderhalf jaar lang, vanwege de bovenstaande genoemde redenen: veel lawaai, vreemde mensen, niet weten wat te zeggen.. etc.
Inmiddels gaat het gelukkig beter, al hoop ik niet dat zo'n

'paniek periode' ooit nog terug komt...

9 juli 2007
21:14
Avatar
Guest
Guests
138sp_Permalink sp_Print

^^ Is dat dan de plaatselijke kroeg op de hoek, waar Andre Hazes uit

de boxen komt? Of een populaire kroeg waar veel volk van je eigen leeftijd komt?

9 juli 2007
18:25
Avatar
Guest
Guests
137sp_Permalink sp_Print

Ik lees elke keer weer die tegenstrijdigheid:

Wel willen

uitgaan maar niemand om mee te gaan maar hoe kom je
aan mensen met wie je zou willen mee uit gaan?
Juist door onder de mensen te komen.

Ga gewoon alleen uit, en ja ik weet dat

het ongezellig lijkt en soms ook is,
maar als je je gezicht niet laat zien zullen de mensen je nooit leren kennen.

Ik ben ook een hele tijd niet meer uit geweest maar ben een paar

maanden
geleden gewoon weer eens begonnen om naar een kroegje te gaan.
Als je verlegen en onzeker bent zal je in het begin alleen zijn maar na verloop
van tijd ga je je op je gemak

voelen en zal je aanspraak krijgen.
Ik heb nu ook een groepje mensen waar ik mee contact heb.

Heb geduld en geef de mensen een kans om jouw te leren kennen!

Marcel

9 juli 2007
18:13
Avatar
Guest
Guests
136sp_Permalink sp_Print

weetnie said:

eindelijk kan ik eens ergens over meepraten haha! (in dit geval over niet-uitgaan dan) Ik vond het op zn zachtstgezegd niet leuk om in een discotheek te zijn. Ik stond daar

tussen al die dansende mensen. Ik voelde op die momenten zwaar kl*te en leunde dan ook met een sip gezicht tegen een paal of iets anders waardoor je zo onzichtbaar mogelijk werd. Nu heb ik sowieso

al een arrogante uitstraling terwijl het tegenovergestelde waar is, maar goed dat even terzijde. Maar ja, met zo'n hoofd stapte er al helemaal niemand op je af om eens gezellig een praatje met

je te maken ofzo.

Eigenlijk is het op de middelbare school al misgegaan, tijdens het examenfeest. Ik kan niet meer herinneren wat er is gebeurd (verdrongen denk) maar ik moest en zou

naar huis. Ik vond het verschrikkelijk en heb mn ouders gebeld met een of ander smoesje. Sindsien heb ik min of meer met mezelf afgesproken nooit meer uit te gaan want ik voelde me daar

doodongelukkig. Maar ja ik voelde me ook doodongelukkig als ik alleen thuisbleef en m'n jongere broer en zussen wel zag weggaan. M'n moeder vond me maar een saaie, een doos. En zo zie ik

mezelf eigenlijk ook wel.

Als ik dan een keer mee uitging met mn vriendinnen dan was dat altijd met eigen auto, zodat ik zelf kon besluiten naar huis te gaan als ik dat wilde, want als

ik eenmaal besloot naar huis te gaan dan moest dat ook meteen gebeuren. Met als gevolg dat ik niet kon drinken en alsnog als een houten klaas tussen de deinende menigte stond.

Laatst ben

ik nog wel met 2 vriendinnen uitgeweest en we zouden in eerste instantie alleen ff wat gaan drinken ergens. Dat werd uiteindelijk gewoon stappen, maar wat heb ik een leuke avond gehad. Had wat

gedronken en voelde me ineens een stuk losser worden. Heb zelfs nog ff met een stel onbekende kerels gedanst. Juist nu besef ik wat ik al die jaren heb gemist doordat ik mezelf zo ontzettend in de

weg heb gezeten en vaak nog steeds zit. Ik merk wel dat ik de laatste tijd wat meer los kom, maar ook dat is nog steeds lang niet altijd..

Zo'n moment heb ik dus

ook gehad, ik had er aan het begin een hekel aan, m'n vrienden waren ook geen uitgaans types afgezien van wat bioscoopjes. Sinds een tijdje ben ik het wel gaan waarderen.

Het geeft

me veel voldoening als ik uit ben geweest in allerlei opzichten. Daarnaast zijn er ook veel uitdagingen.

"mensen ontmoeten in een kroeg lukt me toch niet."

Moeizame opmerkingen vind ik persoonlijk, deze gedachte spookt hier in meer hoofden rond weet ik toevallig 😉 . Als je zelf het geloof erin niet hebt wordt het inderdaad lastig. Maar zoveel

verschillen jij en ik niet van de personen in de kroeg.

9 juli 2007
17:28
Avatar
Guest
Guests
135sp_Permalink sp_Print

Ik ben zelf nooit zo'n uitgaanstype

geweest. In een stampvolle, naar rook stinkende discotheek kun je niet eens een normaal gesprek met iemand voeren door de harde muziek. Niks voor mij.

Toen ik studeerde ben ik wel een

tijd (ongeveer driekwart jaar) regelmatig op stap geweest, maar dat was zoveel dat het na verloop van tijd gewoon niet meer leuk was. We begonnen op dinsdagavond tot zondagavond; elke avond een

andere kroeg of feest. Voor een tijdje was het leuk, maar het werd op een gegeven moment te veel.

Nu ga ik zelden nog uit, heel af en toe eens met een vriend naar de bioscoop. Hoewel het

me wel nog eens leuk lijkt om af en toe een kroegje te pakken, zit er op het moment niet in omdat ik domweg niemand heb om mee te gaan :-.

9 juli 2007
16:52
Avatar
Guest
Guests
134sp_Permalink sp_Print

eindelijk kan ik eens ergens over meepraten haha! (in dit

geval over niet-uitgaan dan) Ik vond het op zn zachtstgezegd niet leuk om in een discotheek te zijn. Ik stond daar tussen al die dansende mensen. Ik voelde op die momenten zwaar kl*te en leunde dan

ook met een sip gezicht tegen een paal of iets anders waardoor je zo onzichtbaar mogelijk werd. Nu heb ik sowieso al een arrogante uitstraling terwijl het tegenovergestelde waar is, maar goed dat

even terzijde. Maar ja, met zo'n hoofd stapte er al helemaal niemand op je af om eens gezellig een praatje met je te maken ofzo.

Eigenlijk is het op de middelbare school al

misgegaan, tijdens het examenfeest. Ik kan niet meer herinneren wat er is gebeurd (verdrongen denk) maar ik moest en zou naar huis. Ik vond het verschrikkelijk en heb mn ouders gebeld met een of

ander smoesje. Sindsien heb ik min of meer met mezelf afgesproken nooit meer uit te gaan want ik voelde me daar doodongelukkig. Maar ja ik voelde me ook doodongelukkig als ik alleen thuisbleef en

m'n jongere broer en zussen wel zag weggaan. M'n moeder vond me maar een saaie, een doos. En zo zie ik mezelf eigenlijk ook wel.

Als ik dan een keer mee uitging met mn

vriendinnen dan was dat altijd met eigen auto, zodat ik zelf kon besluiten naar huis te gaan als ik dat wilde, want als ik eenmaal besloot naar huis te gaan dan moest dat ook meteen gebeuren. Met

als gevolg dat ik niet kon drinken en alsnog als een houten klaas tussen de deinende menigte stond.

Laatst ben ik nog wel met 2 vriendinnen uitgeweest en we zouden in eerste instantie

alleen ff wat gaan drinken ergens. Dat werd uiteindelijk gewoon stappen, maar wat heb ik een leuke avond gehad. Had wat gedronken en voelde me ineens een stuk losser worden. Heb zelfs nog ff met

een stel onbekende kerels gedanst. Juist nu besef ik wat ik al die jaren heb gemist doordat ik mezelf zo ontzettend in de weg heb gezeten en vaak nog steeds zit. Ik merk wel dat ik de laatste tijd

wat meer los kom, maar ook dat is nog steeds lang niet altijd..

9 juli 2007
13:42
Avatar
Guest
Guests
133sp_Permalink sp_Print

Ik ga ook niet echt heel veel meer uit. Niet dat ik dat niet

wil, maar omdat al mn vrienden al met huisje boompje beestje bezig zijn. Die gaan allang niet meer elke week stappen.

Elke week hoeft van mij ook niet, maar 1x per maand zou wel weer

leuk zijn.

8 juli 2007
20:16
Avatar
rik
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 1178
Member Since:
19 november 2004
sp_UserOfflineSmall Offline
132sp_Permalink sp_Print

Tegenwoordig ga ik niet veel meer uit, dan bedoel ik een club of discotheek. Vaak wel poolen, bowlen, karten, bioscoopje e.d. in het weekend.

Vanaf mijn 19e ging ik elke week uit met vrienden, en er werd toen ook wel behoorlijk wat gedronken. Ik vond het wel leuk, door de drank was ik niet verlegen meer. Maar je houd jezelf voor de gek. Je ontmoet eens iemand en dan spreek je diegene door de weeks en dan ben je opeens heel verlegen weer, dat werkt dus niet.

Nu ga ik af en toe nog eens naar een feest. Bevrijdingsfestival of Keiweek (feestweek) in de stad. Ik ben laatst nog naar Armin van Buuren wezen kijken.

gr,
rik

8 juli 2007
11:05
Avatar
Guest
Guests
131sp_Permalink sp_Print

Vroeger ging ik wel redelijk veel uit. Meestal in het cafe een

beetje poolen of drinken en af en toe naar een club toe.
Tegenwoordig ga ik nauwelijks meer uit. Ook omdat ik geen mensen ken met wie ik kan/wil gaan. Ik vind het ook leuker om met een

grotere groep te gaan, anders moet ik de hele tijd tegen dezelfde aanpraten en mensen ontmoeten in een kroeg lukt me toch niet.