Avatar

Please consider registering
guest

sp_LogInOut Log In sp_Registration Register

Register | Lost password?
Advanced Search

— Forum Scope —




— Match —





— Forum Options —





Minimum search word length is 4 characters - maximum search word length is 84 characters

sp_Feed Topic RSS sp_TopicIcon
Verlegenheid beu
14 juni 2012
19:35
Avatar
Guest
Guests

Planet 5 said:

Verder ben ik graag alleen omdat ik mij dan op mijn gemak voel
en dan wordt ik niet geconfronteerd met mijn verlegenheid, wat mij logisch lijkt.
Maar anderzijds zou ik wel graag socialer zijn
maar ja, ik voel mij altijd zo geremd...

Dit herken ik maar al te goed. Maar het is ook weer zo dat als ik helemaal alleen ben ik een onbevredigend gevoel heb. Nu merk ik ook dat als de relatie hechter is (dus vrienden, vriendinnen, partner) het geremd voelen of het niet hebben van gespreksstof groter is dan als ik een onbekende of vage bekende spreekt. Merk jij dit ook?

De psycholoog waar ik bij loopt geeft aan dat je door sociale angst een soort van black out krijgt waardoor je niets weet te zeggen. Het is belangrijk om te onderzoeken waar je angst vandaan komt zodat je hier aan zou kunnen werken. Zo ben ik op de lagere school gepest werd omdat ik toen nogal gezet was en heel snel rood werd. Mijn angst is nu dat mensen mij niet leuk vinden bv door wat ik zeg of niet zeg, of door wat ik doe. Klinkt heel stom maar blijkbaar levert dit mij enorme belemmeringen op. Voor mij is het dus wel nuttig geweest om naar een psycholoog te gaan (overigens ben ik er nog niet klaar). Ook mij heeft dit enorm veel twijfel en energie gekost en dan niet zozeer de gesprekken bij de psycholoog (dat is best prettig) maar de eerste afspraak bij de huisarts om een verwijzing te krijgen :(.

Succes.

1 juni 2012
13:18
Avatar
Marjolein
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 592
Member Since:
11 april 2005
sp_UserOfflineSmall Offline

Planet 5 said:

Dat speelt bij mij zeker ook een rol hoor,
onzekerheid en niet weten hoe te reageren.

Dat niet weten hoe te reageren, herken ik ook goed.
Maar ik begin het wel langzaam ietsjes beter te leren.

Ik moet er nog wel veel mee oefenen.

Verder ben ik graag alleen omdat ik mij dan op mijn gemak voel
en dan wordt ik niet geconfronteerd met mijn verlegenheid, wat mij logisch lijkt.

Niet geconfronteerd worden met je verlegenheid en angstgevoelens is aan de ene kant wel prettig.

Maar ik vind het aan de andere kant ook een heel onbevredigend gevoel geven; door dingen uit de weg te gaan, leer ik ook niets; verander ik niet, ontwikkel ik me niet.
En blijf ik verlegen, waar ik ook niet erg blij van word.

Soms probeer ik daarom wel om die confrontatie aan te gaan.
Dat is vaak moeilijk; het levert veel spanning en weerstand op.
Maar achteraf geeft het vaak juist een heel goed, trots gevoel :) Als iets gelukt is, tenminste.
En als ik iets doe waarbij de lat niet al te hoog ligt, lukt het vaak ook wel.

Dit soort dingen kunnen goed zijn voor je zelfvertrouwen.
Ik kan het jou ook aanraden.

Maar anderzijds zou ik wel graag socialer zijn
maar ja, ik voel mij altijd zo geremd...

Een maatschappelijk werkster zei mij ooit eens
dat er veel in mij inzit maar het komt er niet uit!

Het zou toch jammer zijn als het er helemaal nooit uit zou komen.

En ik zou er met mijn vriend over kunnen praten ja
maar ik laat liefst niet merken tegen hem dat ik verlegen ben
want dat is een gebrek.
Ik kan nog steeds niet met alles over hem praten,
dat vind ik jammer want dat is toch iets belangrijk.
Ik doe mijn best maar ja...
Ik vroeg wel eens of hij mij niet te stil vond
en ja hij zei wel dat als ik meer zou praten het dan leuker zou zijn
en dat is ook zo.

Je vriend zou je moeten accepteren zoals je bent.
Zo'n reactie dat het leuker zou zijn als je meer zou praten, is ook niet erg motiverend voor jou.
Hij zou je beter kunnen steunen...

Ik heb mij nooit echt bij iemand op mijn gemak gevoeld
behalve dan met een paar biertjes op
dan raak ik die remmingen kwijt.

Maar dat is dan maar tijdelijk.
En je verandert er niet echt door.
Op zo'n manier bereik je niet dat je echt een goed gevoel over jezelf kunt hebben; over wat je zelf gedaan en overwonnen hebt...

In elk geval hoop ik losser te worden want ik wil mijn vriend niet kwijt!
En ja misschien heb ik wel een persoonlijkheidsstoornis
daar heb ik ook al aan gedacht
maar naar een dokter gaan is dan weer een te grote stap...
In elk geval ga ik mijn best doen wat vlotter te worden in de communicatie.

Succes!

31 mei 2012
07:44
Avatar
Guest
Guests

Dat speelt bij mij zeker ook een rol hoor,
onzekerheid en niet weten hoe te reageren.
Verder ben ik graag alleen omdat ik mij dan op mijn gemak voel
en dan wordt ik niet geconfronteerd met mijn verlegenheid, wat mij logisch lijkt.
Maar anderzijds zou ik wel graag socialer zijn
maar ja, ik voel mij altijd zo geremd...
Een maatschappelijk werkster zei mij ooit eens
dat er veel in mij inzit maar het komt er niet uit!
En ik zou er met mijn vriend over kunnen praten ja
maar ik laat liefst niet merken tegen hem dat ik verlegen ben
want dat is een gebrek.
Ik kan nog steeds niet met alles over hem praten,
dat vind ik jammer want dat is toch iets belangrijk.
Ik doe mijn best maar ja...
Ik vroeg wel eens of hij mij niet te stil vond
en ja hij zei wel dat als ik meer zou praten het dan leuker zou zijn
en dat is ook zo.
Ik heb mij nooit echt bij iemand op mijn gemak gevoeld
behalve dan met een paar biertjes op
dan raak ik die remmingen kwijt.
In elk geval hoop ik losser te worden want ik wil mijn vriend niet kwijt!
En ja misschien heb ik wel een persoonlijkheidsstoornis
daar heb ik ook al aan gedacht
maar naar een dokter gaan is dan weer een te grote stap...
In elk geval ga ik mijn best doen wat vlotter te worden in de communicatie.

30 mei 2012
11:43
Avatar
Guest
Guests

Waar ik last van heb Planet 5, is onzekerheid en ook weet ik niet altijd hoe ik moet reageren. Speelt dat bij jouw ook een rol?
Wil je graag alleen zijn, of trek jij je uit "tactische overwegingen" terug?
Ik heb kort geleden een lijstje gemaakt van mezelf. Alle karakter eigenschappen opgeschreven en hoe ik me voel als ik alleen ben en als ik met anderen ben. Een zeer uitgebreid profiel dus. Daar ben ik zelf mee aan de slag gegaan. Niet met alles tegelijkertijd bezig, maar punt voor punt. En naar mate ik ouder ben geworden zijn de scherpe kantjes er vanaf gegaan, Je hoeft veel dingen niet meer zo nodig als je ouder bent geworden. Je klinkt wanhopig, paniek! Dat helpt zeker niet.
Je hebt een vriend, praat met hem erover. Daar heb je hem voor. Of ben je voor hem ook verlegen? Het lijkt erop dat je een persoonlijkheidsstoornis hebt

30 mei 2012
10:57
Avatar
Marjolein
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 592
Member Since:
11 april 2005
sp_UserOfflineSmall Offline

Het is inderdaad onhandig dat de cursussen maar op een paar plekken georganiseerd worden en niet voor iedereen goed bereikbaar zijn.
Je zou kunnen informeren bij de organisator (reco) van de cursus in jouw regio of er meer mensen komen uit de plaats waar jij woont. Dan zou je met elkaar mee kunnen reizen.

Ik heb zelf vorig jaar de basiscursus gedaan (en ben nu met de vervolgcursus bezig).
Ik heb daar wel zinvolle dingen geleerd.
Een wondermidel is het zeker niet hoor. Maar je leert er wel wat vaardigheden, bv voor hoe je een gesprek beter opgang kunt houden en ook een andere manier van denken.
Met deze dingen kun je zelf weer verder. (dat is ook wel nodig; met alleen naar de cursusavonden gaan en verder daarbuiten niets doen, lukt het niet).

Zoiets doen lijkt me zinvoller dan drank of drugs o.i.d. gaan gebruiken.
Als je dat gaat doen, krijg je er alleen nog maar een extra probleem bij. En echt oplossen doe je niets.

Maar dat gevoel dat het een beetje hopeloos is, herken ik wel hoor.
Ik loop zelf ook mijn hele leven al rond met die verlegenheid, die me in allerlei dingen belemmert.
De laatste jaren zijn er wel wat dingen aan het veranderen, maar dat gaat langzaam.

Maar geef het niet op.
Ga dingen doen waar je van kunt leren en veranderen.
En daarnaast wat leuke dingen, die het leven de moeite waar maken.
Je kunt je tijd wel besteden aan je ellendig voelen, maar wat heb je daaraan?

30 mei 2012
08:40
Avatar
Guest
Guests

Het is inderdaad zo dat als ik alleen ben dat ik dan precies weet wat ik had kunnen zeggen!
Ik haal mij dan de situatie terug voor de geest en dan schieten er mij altijd wel een paar leuke dingen te binnen en dan vraag ik mij af waarom ik daar toen, op dat moment, niet aan had kunnen denken.....

En ik heb er al een paar keer aan gedacht hoor om zo'n cursus tegen verlegenheid te volgen, lijkt me wel wat, ik denk wel dat ik daar wat van zou kunnen opsteken.
Enige nadeel is dat het altijd 's avonds wordt georganiseerd en dan ga ik niet graag alleen terug naar huis.
Het begint ook te laat vind ik, als je dan de volgende dag vroeg op moet voor het werk lijkt mij dat niet zo praktisch. Bovendien worden de bijeenkomsten niet in mijn buurt georganiseerd, te ver af....

En inderdaad, iedere vrouw wil slank zijn, maar ik heb toch graag een gezond gewicht. Zo mager ben ik niet, 55 kg maar dat is iets te weinig voor mijn lengte. Door de stress van het dagelijkse leven kom ik niet makkelijk aan.

29 mei 2012
19:02
Avatar
Daafje
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 438
Member Since:
20 september 2009
sp_UserOfflineSmall Offline

Planet 5, heb je al eens een cursus gevolgd om aan je verlegenheid te werken? Want ik denk dat de basiscursus van de VVM heel erg goed voor je zou zijn.
Je leert onder meer hoe je een gesprek moet voeren, d.w.z. gaande houden, het onderwerp veranderen (bijv. als je zelf iets wilt vertellen), een stukje over lichaamstaal enz. enz.
Ik denk dat je dat allemaal geprobeerd moet hebben voordat je overstapt op radicale middelen....

@Ria: ik denk dat Planet 5 echt mager bedoeld, niet modellenslank...
Dat is toch niet echt de bedoeling lijkt me. Een te grote aanslag op het lichaam.

En ik ben het eens met Cicero, je bent een waardevol persoon, je mag er zijn. Geef de moed niet op!

29 mei 2012
19:00
Avatar
Cicero
Moderator
Members

Moderators

VVM leden

kaderleden
Forum Posts: 300
Member Since:
29 juni 2008
sp_UserOfflineSmall Offline

Welkom Planet 5 op het forum.

Ik ben mijn verlegenheid ook meer dan beu. Ik ben ook al 43 jaar. Er is geen gemakkelijke oplossing om van je verlegenheid af te komen. Alleen bij de geluksvogels slijt de de verlegenheid, de anderen moeten er hard tegen vechten.

Dat je je met andere mensen verlegen voelt, heeft te maken met je gedachten. Als je bij je vriend steeds denkt van ik moet nu wat zeggen, dan blokkeer je. Dit betekent niet dat je dom bent of geen onderwerpen kan verzinnen. Want als je alleen bent, weet je vast precies wat je had kunnen zeggen.
Probeer als je samen met je vriend bent je niet te focussen op het feit dat je zo stil bent, maar op iets positiefs. Bijvoorbeeld dat je blij bent dat je een vriend hebt. Je gaat je dan in zijn gezelschap net zo veilig voelen als alleen thuis en dan voel je je ook minder verlegen. Dit is een voorbeeld hoe je aan je verlegenheid kan werken. Het is een langzaam en moeizaam proces.

Alcohol en drugs zijn geen oplossing. Misschien word je minder verlegen, maar je wordt er geen leuker persoon door. Je bent het waard als persoon, zoals je bent. Op een verslaafd persoon zit niemand te wachten. Raak je je vriend misschien ook nog kwijt.

Soms is er een periode om te wanhopen, dan leef je inderdaad van dag tot dag. Dan komt weer een dag dat je dit niet meer wil en ga je weer aan jezelf werken. Niet opgeven!!!. Je bent een waardevol persoon, al geloof je dat niet altijd. Het is wel zo.

29 mei 2012
16:46
Avatar
Guest
Guests

Ik begrijp dat je geen gespreksstof hebt?
Is dat het probleem?
Je bent al zo mager zeg je.
Hoe mager dan?
Iedere vrouw wil toch slank zijn?

29 mei 2012
12:53
Avatar
Guest
Guests

Hoi, Ik wou hier mijn verhaal eens kwijt omdat ik mij hopeloos voel door die verlegenheid van mij. Dat ben ik al mijn hele leven. Men zegt wel eens dat het slijt maar ik ben nu 46 en ik zit er nog steeds mee en zelfs in extreme mate! En ik heb de indruk dat het erger is geworden! Gesprekken met sociale werkers of een psycholoog heeft allemaal niks geholpen. Ik wil er eindelijk eens vanaf want het vergalt mijn leven. Ik denk eraan om alcohol en drugs te gebruiken. Ook al is dat schadelijk maar liever een leven als verslaafde waar ik eventueel aan ten onder ga, dan een leven als muurbloempje! Ik ben helemaal niet tevreden met mijn verlegenheid, en ik zal dat nooit accepteren, ik wil zo niet leven! Nu heb ik onlangs een vriend leren kennen. Ik ken hem al zo'n 5 maand nu. Maar als ik dan bij hem thuis ben, zoek ik vaak naar woorden, naar iets om te vertellen. Dat bezorgt mij veel stress en ik ben teleurgesteld in mezelf telkens ik weer eens niet wist wat te zeggen! Ik drink dan geregeld alcohol maar blijkbaar niet genoeg om mijn verlegenheid te overwinnen! Ik zoek echt een paardemiddel om het op te lossen, no matter what! Hij heeft mij al een paar keer voorgesteld aan familie en kennissen van hem, en men zei dat ik zo stil was. En dat IS ook zo! Zelfs bij mijn eigen familie! Ik voel mij alleen maar goed als ik van de hele wereld afgesloten ben en alleen ben. Om de eenvoudige reden dat ik dan niet geconfronteerd wordt met mijn gebreken en mij er bijgevolg ook niet ongelukkig door voel dan. Van eenzaamheid heb ik nooit echt last. Men zegt wel eens, dat iets pas een probleem is als men er een probleem van maakt maar ik vind het echt niet leuk dat ik zo stil ben. De andere mensen vinden dat niet leuk maar ik nog minder want ik leef elke dag met die verlegenheid!En op het werk heb ik nauwelijks tot geen contact met collega's. Ik weet het niet meer. Volgens mij kan je eigenlijk niks komen doen in een wereld als deze als je verlegen bent. Daarom zoek ik een oplossing en ik weet niet hoe dit gaat eindigen maar zoals ik al zei, alles is beter dan verlegen te zijn. Ik heb het al geprobeerd met benzo's maar daar wordt je dan zo suf van. Vind ik ook maar niks. Ook al speed geprobeerd maar niet genoeg denk ik. Maar dat vind ik niet zo goed, het spreekt je reserves aan en ik ben al zo mager. Ik weet het eigenlijk niet meer wat ik moet doen. Ik leef voorlopig van dag tot dag en dan zie ik wel waar ik uitkom.