Avatar

Please consider registering
guest

sp_LogInOut Log In sp_Registration Register

Register | Lost password?
Advanced Search

— Forum Scope —




— Match —





— Forum Options —





Minimum search word length is 4 characters - maximum search word length is 84 characters

sp_Feed Topic RSS sp_TopicIcon
Verlegenheid of angst.
3 mei 2015
22:53
Avatar
Kay
Moderator
Members

Moderators

VVM leden
Forum Posts: 329
Member Since:
16 november 2014
sp_UserOfflineSmall Offline

Of probeer korte gesprekjes te hebben met vrouwen waar je niet meteen op valt (in combinatie met Dexterous tips). Dit om te oefenen om een kort gesprekje met vrouwen te hebben. Als je iets vaker doet wordt het immers gemakkelijker en ga je er minder bij nadenken. Bovendien weet je dan ook na een tijdje dat je het kunt en wordt je er minder onzeker over.

Net zoals bij de gewone verlegenheid die je verminderd hebt; oefenen, proberen, uit je comfortzone stappen en af en toe op je bek gaan en weer opstaan maar vooral het eens doen en daardoor positieve ervaringen krijgen waardoor het allemaal minder eng wordt.

3 mei 2015
19:37
Avatar
Dexterous
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 67
Member Since:
17 april 2015
sp_UserOfflineSmall Offline

Dat vluchtgedrag herken ik wel. Van wat ik lees hier en daar over verlegenheid en of gesprekken houden met mensen waar je angst voor hebt (autoriteitsfiguren, leuke dames) kan het helpen gewoon te oefenen en voor te bereiden. Zoek leuke actuele luchtige gespreksonderwerpen door bijvoorbeeld het nieuws of andere media goed in de gaten te houden en oefen dit bijvoorbeeld hardop voor de spiegel. Het schijnt dat als je dit soort dingen paraat hebt het veel makkelijker is een gesprek aan te gaan. Zorg er ook voor dat je een vluchtsmoes paraat hebt voor als je vastloopt. Bijvoorbeeld ik moet nu weg anders kom ik te laat voor blabla. Het hebben van zo'n uitweg geeft een gevoel van rust in je lijf en die rust kan er juist voor zorgen dat je heel die smoes geneens nodig hebt.
Ik ben helaas geen ervaringsdeskundige. Dit is alleen maar van lezen over het onderwerp. Maar het klinkt mij wel als iets wat kan helpen.

3 mei 2015
18:39
Avatar
card1985
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 3
Member Since:
27 april 2015
sp_UserOfflineSmall Offline

Bedankt voor je reactie. Ik plaats haar in ieder geval niet op een voetstuk dat heb ik me zelf al afgeleerd om te doen. Maar ik heb echt meer moeite om alleen maar hallo te zeggen. Net of ik een soort vlucht modus in stap, ik merk dat als mijn verlegenheid de kop op steekt ik meer kies om een verdediging op te zetten door het te negeren of zelfs chagrijnig te worden. Ik heb moeite om daar door heen te prikken.

3 mei 2015
15:12
Avatar
card1985
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 3
Member Since:
27 april 2015
sp_UserOfflineSmall Offline

Ik ben met de meeste dingen gelukkig niet heel verlegen meer zoals ik dat vroeger was. Maar een ding is nog nooit veranderd en dat is als ik iemand zie die ik leuk vind, dan slaat alles dicht en gaat het licht uit. Ik zal een voorbeeld geven wat mij nog steeds erg dwars zit.

Voor mijn werk moet ik oversteken met een pond en op een dag stond ik s'ochtends weer te wachten voor de overtocht. Meestal staan er dezelfde mensen op met af en toe iemand die je dan hooguit 1 of 2 keer ziet en dan nooit meer. Maar deze keer stond er een leuke dame van rond mijn leeftijd en dat is een leuke afwisseling van wat er normaal op staat. Dus zoals dat meestal bij mij gaat, ik heb haar gezien dat was leuk en verder stil zijn je krantje lezen en wachten tot je verder kan fietsen. Er was niks gebeurd en ik zat meer mijn krant te lezen dan om me heen te kijken. Volgende dag was ze er weer, alleen dit keer lachte ze naar me En het enige wat ik toen op dat moment kon denken was "Waarom lacht ze naar me?" Dit ging een paar maanden zo verder en ze heeft me zelfs aangesproken om een gesprek aan te knopen. Maar ja, mijn brein staat dan in verlegenheids modus dus echt veel meer dan behalve "hallo" terug zeggen kwam er niet uit. Ze heeft zelfs een keer aan de andere kant op mij staan wachten maar met m'n stomme kop ben ik gewoon de pond op gefietst. En ja, ik heb mezelf enorm voor mijn kop geslagen. Na die keer heb ik een hele tijd niet meer gezien. Tot een paar weken geleden en vandaag weer. Beide keren was er geen gelegenheid om haar aan te spreken, helaas. Maar waar ik het meeste mee zit is dat mijn brein helemaal vast schiet op dat soort momenten. Hoe zouden jullie er mee omgaan om te zorgen dat je niet meteen vast loopt?