Avatar

Please consider registering
guest

sp_LogInOut Log In sp_Registration Register

Register | Lost password?
Advanced Search

— Forum Scope —




— Match —





— Forum Options —





Minimum search word length is 4 characters - maximum search word length is 84 characters

sp_Feed Topic RSS sp_TopicIcon
even voorstellen
15 oktober 2013
15:58
Avatar
mvschoon
Moderator
Members

Moderators

VVM leden

kaderleden
Forum Posts: 140
Member Since:
10 mei 2013
sp_UserOfflineSmall Offline

Goeie tips Erik! Ik had er ook best moeite mee, maar nu lukken met name de korte gesprekjes best goed. Alleen als het langer duurt, heb ik ofwel de neiging teveel door te gaan op een onderwerp of weet ik juist niet meer hoe verder te gaan en dan valt er dus een flinke stilte. Geeft natuurlijk ook niets want de ander heeft blijkbaar geen onderwerp. Ook handig: laat de ander praten, door open vragen te stellen.

12 oktober 2013
21:20
Avatar
Erik leppen
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 59
Member Since:
28 juli 2013
sp_UserOfflineSmall Offline

Louisa, ik snap het hoor. Ik vind het ook lastig als een samenzijn met wie dan ook geen duidelijk te omschrijven doel heeft. Ik vind "small talk" ook lastig. Als ik afspreek met mensen dan probeer ik ook een "context" te bedenken, een activiteit zeg maar die je dan gaat doen. Al is het maar "door het centrum van de stad wandelen", je bent dan in ieder geval iets aan het doen, dus als er dan een stilte valt is dat niet erg. Misschien een tip voor jou om ook te proberen, als je afspreekt met mensen? Bijvoorbeeld, een bowling, wandeling, de film?

Als je in zo'n gesprek terechtkomt dat voor jou niet echt een doel heeft, zou het kunnen helpen voor jou als jij zelf een doel bedenkt voor zo'n situatie? Misschien iets zoals, een specifiek onderwerp bespreken met de ander? Of, van minstens drie mensen hun hobby's te weten komen? Ik weet niet of het helpt, maar misschien werkt het.

Verder, als je schrijft dat je niet-noodzakelijk contact vermijdt, is het een idee om te oefenen met noodzakelijk contact? Bijvoorbeeld, door als je in een bibliotheek bent en een boek zoekt, het aan iemand te vragen? Op die manier kun je meer "noodzakelijke contacten" doen met een duidelijk doel, en oefen je daar ook mee. En wie weet komt er een keer een gesprek dat langer doorgaat? En misschien ook niet, maar dan heb je wel contact gehad en het geprobeerd.

Wat ook goed is om te bedenken, is dat oefening kunst baart. Ik denk dat je dat small-talk ook kan leren, maar alleen door het te doen. Collega's zijn dan misschien juist wel een relatief veilige haven, omdat ze je kennen, en daardoor weten hoe je bent als je gewoon je werk kan doen, en daardoor weten dat ze best wat aan je kunnen hebben.

Tot slot denk ik stiekem dat best veel mensen ditzelfde hebben hoor, dat ze makkelijker praten over echte dingen dan over "koetjes en kalfjes". Kijk maar in de trein. Mensen gaan nooit zomaar spontaan tegen medereizigers praten; alleen als er iets geks gebeurt. Volgens mij is het hartstikke normaal 😉

17 september 2013
21:21
Avatar
marcelo
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 859
Member Since:
20 juli 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

Welkom Louisa!

Hiervoor heb ik twee cursussen gevolgd en in de laatste cursus stond in de klapper de website "www.verlegenmensen.nl". Ik dacht bij mezelf laat ik eens gaan kijken wat het is.
Jazeker, het is mij ook goed bevallen. Herkenning en erkenning vinden is toch iets wat je vindt bij mensen die een zelfde soort probleem hebben als jij.
De cursussen waren me ook goed bevallen, maar goed contact met mensen geeft je een zekerder gevoel.
Succes!

17 september 2013
17:29
Avatar
Louisa
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 34
Member Since:
15 september 2013
sp_UserOfflineSmall Offline

Hoi Cicero, dank! Ik ben erg benieuwd naar de cursus, en ook of ik daar zelf echt goed aan deel zal kunnen en blijven deelnemen, omdat dat het wellicht heftig gaat zijn.. Gek genoeg voel ik me gewoon nu al beter, terwijl ik nog niks echt gedaan heb, puur omdat ik in de blogs en in oude uitgaves van ODM zoveel verhalen lees over de meest normale dingen waar blijkbaar ook andere mensen moeite mee hebben, bijvoorbeeld die gesprekjes bij de kapper, of inderdaad het "gezellig" meefietsen en de truckjes die we gebruiken om dit soort situaties te vermijden, zoals bijvoorbeeld zachter gaan fietsen, of net doen of je de ander niet ziet, emzovoorts. Nog los van of het goed gaat komen, voel ik me hierdoor al minder gek, en dat is echt fijn! Ik zeker ook de uitstapjes proberen (maar nu nog even niet:-) Groeten!

16 september 2013
21:09
Avatar
Cicero
Moderator
Members

Moderators

VVM leden

kaderleden
Forum Posts: 300
Member Since:
29 juni 2008
sp_UserOfflineSmall Offline

Hallo Louisa, welkom op het forum. Succes met de cursus, je zal daar ook veel herkenning vinden.
Doe ook mee met de andere activiteiten van de VVM, zoals de uitstapjes en de workshops op de landelijke dag. Dit jaar extra bijzonder vanwege het jubileumfeest.

16 september 2013
20:40
Avatar
Louisa
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 34
Member Since:
15 september 2013
sp_UserOfflineSmall Offline

hoi Chevchelios, dank, leuk dat je reageert! Ik ben ook benieuwd of een psycholoog kan helpen, 't kan in ieder geval vast geen kwaad. Misschien was ik zelf destijds ook te ongeduldig, sluit ik ook niet uit hoor.. Qua medicijnen, daar wil ik niet vanaf hoor, die zijn goud waard:-) maar wie weet worden ze inderdaad ooit nog eens too much, je weet maar nooit..

16 september 2013
20:27
Avatar
chevchelios
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 48
Member Since:
10 september 2013
sp_UserOfflineSmall Offline

Hallo Louisa,
Welkom op deze forum,en wat goed van je dat je hebt aangemeld.
Nog bedankt voor jouw reactie op mijn stukje van voorstellen.(de andere forumleden ook bedankt voor hun reactie's.)
Ik loop sinds een half jaar bij een eerstelijnspsycholoog. Maar heb wel mijn ernstige twijfels of dat gaat werken.Ik ken mezelf wel, ik zeg wel dat ik het ga doen,maar als puntje bij paaltje komt doe ik het weer niet.
Ik hoop dat je snel van die antidepressiva af komt.

16 september 2013
19:01
Avatar
Louisa
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 34
Member Since:
15 september 2013
sp_UserOfflineSmall Offline

Hoi, Ik ben (hier althans:-) Louisa, 42 jaar, heb een lieve kat en een aardige huisgenote. Ik ben sinds kort lid en ben vandaag voor het eerst of het forum. Ik kwam bij de VVM terecht na het googlen op sociale fobie, mensenschuwheid etc. Ik had geen idee dat er zo'n vereniging bestond! Ik ben een soort van tweedelaags verlegen, als ik ergens met een duidelijk doel ben, bijvoorbeeld aan het werk of aan het oppassen, ben ik vaak wel op mijn gemak en daardoor redelijk vlot en adrem. Als dat doel echter er niet is, bijvoorbeeld op borrels na werktijd, of als er een langdurige computersysteem is op het werk, gaat het al snel mis. Dan ben ik mijn "rol" kwijt en wil ik het liefst zo snel mogelijk weg, wat ik dan meestal ook doe, maar dat levert dan soms ook weer gedoe op. Mensen begrijpen er ook niks van, vanwege het verschil opeens in gedrag. Gevolg is dat ik al jaren bijna al het niet noodzakelijke contact mijdt, wat de problemen voorkomt, maar waardoor ik ook vaak alleen voel en ik ook vaak niks te doen heb. Ik heb vroeger wel eens gesprekken gehad met een psycholoog, maar die kwam niet door de eerste laag heen, dus dat werkte niet. Ik heb al sinds lange tijd antidepressiva tegen sociale angst en die helpt zeker om oppervlakkig contact goed te laten verlopen, maar de oorzaak van het probleem blijft. Ik denk ook niet dat het echt verdwijnen kan, maar sinds het ontdekken van de VVM, en de inschrijving voor de basiscursus, denk ik voor het eerst dat verbetering er toch misschien in gaat kunnen zitten, dus ik ben hoopvol gestemd! Groeten, Louisa