Avatar

Please consider registering
guest

sp_LogInOut Log In sp_Registration Register

Register | Lost password?
Advanced Search

— Forum Scope —




— Match —





— Forum Options —





Minimum search word length is 4 characters - maximum search word length is 84 characters

sp_Feed Topic RSS sp_TopicIcon
Even voorstellen!
19 oktober 2014
00:28
Avatar
marcelo
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 859
Member Since:
20 juli 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

mooi geschreven Erik Leppen! Ik denk dat veel mensen last hebben van zichzelf niet aantrekkelijk vinden en jouw theorie kan helpen :-)

17 oktober 2014
13:01
Avatar
Mike
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 68
Member Since:
21 april 2014
sp_UserOfflineSmall Offline

Allereerst welkom op dit forum!

Ik hang nu een beetje de amateurpsycholoog uit, maar uit jouw verhaal herken ik heel erg de stoornis BDD (body dysmorphic disorder). Je beeldt je in dat je lelijk bent, terwijl dit helemaal niet zo is. Door die stoornis kun je niet meer op een objectieve manier naar je uiterlijk kijken. http://nl.wikipedia.org/wiki/S.....msbeleving hier meer informatie over deze stoornis. Als jij je hier in herkent kun je daarmee langs de huisarts. Die kan je dan doorverwijzen voor hulp als je daar voor open staat.

17 oktober 2014
12:11
Avatar
marcelo
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 859
Member Since:
20 juli 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

Anne-Marie;70113 said:
Ik vind mezelf erg lelijk en raar, en ben ervan overtuigd dat anderen dat ook zeker vinden (alleen dat mensen het tegenovergestelde zeggen om aardig tegen me te zijn). Ik heb zelfs weleens de gedachte dat anderen denken dat ze bij mij alleen een verstandelijk gehandicapte jongen vinden passen om een relatie mee te hebben. Elke dag als ik in de spiegel kijk denk ik van oh bah, wat ben ik gruwelijk! zolang ik er van overtuigd ben dat ik heel lelijk ben etc.

Of je knap of lelijk bent, is allemaal heel relatief. Je neemt ook een uiterste (lelijk) en dat is niet redelijk denken. Relaties hebben een betere houdbaarheid/ meer kans van slagen als iemand er verzorgd uitziet, goed gekleed en een goede uitstraling heeft. Als je stelletjes op straat ziet zijn het ook niet allemaal supermodellen. Ik ken hele knappe vrouwen maar of ik ze nu echt leuk moeten vinden? Die dames kunnen een behoorlijke Kapsones hebben of bitchy zijn. Maar ook in zachte termen gezegd, ken ik een goede vriendin die voor mij te dominant en brutaal is. Knap of lelijk is toch iets wat door de media is opgedrongen. Als het gaat om het puntje "mensen met een verstandelijk beperking" geloof ik niet, als ik jouw teksten lees, dat jij een verstandelijk beperking hebt. Dus die kun je al meteen afsluiten. Deze is wel mooi :-) "Dit is wie ik ben punt - niemand heeft gezegd dat je me leuk moet vinden! " 😀
Succes!

17 oktober 2014
12:05
Avatar
Anne-Marie
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 5
Member Since:
12 oktober 2014
sp_UserOfflineSmall Offline

Marcelo, dat die symptomen normaal zijn is inderdaad zoals je het beschrijft normaal. En het is ook zo dat je het jezelf in zo een situatie alleen maar erger maakt dan het in werkelijkheid is. Maar het is allemaal gewoon heel lastig. Die rollenspellen wil ik ook gewoon niet meer. Ik overweeg af en toe ook om mijn studie te stoppen. Maar ik probeer het voor zo ver mogelijk vol te houden. 😉

17 oktober 2014
08:16
Avatar
Anne-Marie
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 5
Member Since:
12 oktober 2014
sp_UserOfflineSmall Offline

Dankjewel Cicero. Het is inderdaad niet prettig. Is het bij jou wel ooit erger geweest dat het nu door oefening bij jou verminderd is, of dat niet?
Ik moet er inderdaad veel mee gaan oefenen, alleen kan ik me er niet toe zetten omdat ik het heel erg 'eng' vind. En dat is echt lastig..

17 oktober 2014
08:12
Avatar
Anne-Marie
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 5
Member Since:
12 oktober 2014
sp_UserOfflineSmall Offline

Hoi Jasper!
Allereerst: dankjewel voor je reactie. Excuses voor mijn late reactie. Ik heb het namelijk enorm druk met mijn studie.
Haha, nee hoor je bent vast niet raar. Juist leuk toch? :)
Wat fijn zeg, dat het voor jou op sociaal gebied makkelijker gaat dan voorheen. Ik ben het ook helemaal eens met die twee punten die je noemde. Alleen zijn het wel lastige punten. Ik vind mezelf erg lelijk en raar, en ben ervan overtuigd dat anderen dat ook zeker vinden (alleen dat mensen het tegenovergestelde zeggen om aardig tegen me te zijn). Ik heb zelfs weleens de gedachte dat anderen denken dat ze bij mij alleen een verstandelijk gehandicapte jongen vinden passen om een relatie mee te hebben. Elke dag als ik in de spiegel kijk denk ik van oh bah, wat ben ik gruwelijk!
Maar ik weet dat niemand perfect is. Zoals jij ook zegt 'we hebben allemaal onze imperfecties'. Dus ik moet mezelf leren accepteren. Maar hoe? Dat is gewoon heel lastig zolang ik er van overtuigd ben dat ik heel lelijk ben etc.
Ik geloof zeker dat het leven er wat makkelijker op wordt als het op sociaal gebied beter gaat.

Ik las je reactie van je excuses voor de lange tekst, maar dat geeft niet hoor! Nogmaals bedankt!

13 oktober 2014
22:40
Avatar
marcelo
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 859
Member Since:
20 juli 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

Anne-Marie;70098 said:
En ik ging ook echt totaal af.

Die mening deel ik niet. Ik vind het juist moedig van je dat je de stap hebt gezet om de rollenspel te doen ondanks de angst die je had :-)

Ik schaam me echt voor mijn klas. Ik begon te praten en liep daarna meteen vast en wist gewoon echt niet meer wat ik moest zeggen. Ik kon echt niet meer nadenken en hoorde niet meer wat de ander van het rollenspel mij vertelde. Mijn gehele lichaam was heel erg gespannen, mijn hart klopte een heel stuk harder dan wat normaal is, ik zweette overmatig, en mijn hoofd voelde alsof het zou ontploffen, zo een spanningsdruk was er op. Zijn deze lichamelijke symptomen herkenbaar bij de anderen?

ja zijn herkenbaar en ik vind het vervelend voor je dat je dit hebt moeten doormaken. Maar maak je geen zorgen. Die symptomen zijn heel normaal. Doordat je je van te voren heel erg druk aan het maken was en er ook veel negatieve gedachten door je heen gingen,( je was jezelf aan het opladen dus), hoefde er maar iets te gebeuren en je ontplofte. Maak je geen zorgen. Ik wil je gevoel niet ontkennen maar in werkelijkheid is het allemaal niet zo erg als dat je zelf denkt. Je hebt je best gedaan en de volgende keer ga je de rollenspel gewoon weer doen! Al doende leert men! :-)

13 oktober 2014
19:35
Avatar
Cicero
Moderator
Members

Moderators

VVM leden

kaderleden
Forum Posts: 300
Member Since:
29 juni 2008
sp_UserOfflineSmall Offline

Welkom Anne-Marie.
Het stilvallen met praten en helemaal niet meer na kunnen nadenken herken ik heel erg goed. Ook de spanning en het zweten. Het is niet zo erg als bij jou. Ik heb niet het gevoel dat mijn hoofd zal ontploffen. Het is niet prettig. Ik hoop dat het bij jou minder heftig wordt. Vaak is het een kwestie van oefenen.

13 oktober 2014
19:30
Avatar
JasperA
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 15
Member Since:
27 mei 2014
sp_UserOfflineSmall Offline

Damn, sorry voor de lange tekst... toen ik het schreef leek het veel korter xD

13 oktober 2014
19:29
Avatar
JasperA
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 15
Member Since:
27 mei 2014
sp_UserOfflineSmall Offline

Hallo Anne-Marie!
Toen ik je naam zag moest ik hem gelijk zingen... sorry, ik ben raar :p
Ik herken wat je zegt wel, maar de mate waarin is bij jou toch wel wat heviger. Alle symptomen had ik ook wel, behalve het hoofd ontploffen gedeelte. Ik merk ook gelijk dat je idd negatief over jezelf denkt. Dat is eigenlijk het eerste wat moet veranderen om ook van die groep/podium vrees af te komen. Neem genoegen met wie je bent, want zo ben je nou eenmaal. We hebben allemaal onze imperfecties waar we altijd over klagen, maar dat is juist goed, want onze imperfecties onderscheidt ons van de rest. Het maakt wie we zijn. Hoe ben ik eraf gekomen? Ik was ook altijd heel onzeker door mijn uiterlijk, maar ben inmiddels goed opgedroogd. Doordat ik mijn gehele jeugd weinig zelfvertrouwen had was dit voor mij heel moeilijk om die knop om te zetten, zelfs nu ik er eigenlijk best wel goed uit zie. Dus een beter uiterlijk geeft je niet gelijk zelfvertrouwen of geen podiumvrees meer. Ik heb me er sinds deze zomer eigenlijk overheen gezet door eigenlijk heel veel te filosoferen. Dit klinkt heel zweverig, maar het werkte voor mij wel. Ik ging nadenken over waarom ik het eng vond om voor een groep te spreken. Heb je ook niet altijd het gevoel als je ergens bent dat mensen naar je kijken en een mening over je hebben? En waarschijnlijk een negatieve mening... Dit is al punt 1, dat is natuurlijk totale bullshit. Als ik ergens ben of ergens loop kijk ik ook niet iedereen aan en ga een hele mening over diegene vormen door alleen een paar seconde naar diegene te hebben gekeken. Mensen interesseert het helemaal geen reet. Als mensen ergens zijn (ik ook) ben je vooral met jezelf bezig. Als je onzeker bent maak je jezelf altijd veel belangrijker dan je eigenlijk bent. Je staat helemaal niet in het middelpunt van de belangstelling, no one cares! Maar goed ook!
Punt 2 die je constant op alles moet toepassen: het interesseert me helemaal geen donder wat andere van mij vinden. Dit moet je positief zien, niet dat je helemaal losgaat en je normen en waarden gedag zegt. Maar ik wil gewoon mezelf kunnen zijn, op ieder moment. Als mensen dat niet altijd leuk vinden, whatever! Hun probleem. We zitten niet meer op de basisschool, dus als iemand je niet mag wordt je niet meer in elkaar geslagen ofzo. Een beetje intellectuele volwassen behandelen gewoon iedereen met respect. Dus je kunt gewoon jezelf zijn, zonder consequenties of bang dat je belachelijk gemaakt wordt.
Dus als ik nu voor een groep moet spreken ben ik nog steeds een beetje zenuwachtig hoor, maar dat is gewoon menselijk, dat hebben we bijna allemaal wel. Maar als ik voor zo'n groep sta lach ik en denk ik bij mezelf "het interesseert me niet wat jullie vinden" en geef ik een presentatie of iets anders. En langzamerhand merk ik dat ik dat vooraf niet eens meer hoef te bedenken, maar dat het vanzelf gaat en ik er gewoon automatisch schijt aan heb.
Ik zit nu heerlijk in me vel, sociaal geen mastermind, maar merk wel dat het leven er allemaal wel wat makkelijker op wordt.

Mocht je meer vragen hebben of je social-skills willen verbeteren, dan zijn hier altijd mensen die je vast wel willen helpen.

13 oktober 2014
17:55
Avatar
Anne-Marie
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 5
Member Since:
12 oktober 2014
sp_UserOfflineSmall Offline

Dank jullie wel!

Vandaag had ik een rollenspel op school en dat moest je voor de groep doen. Van tevoren dacht ik al van nee, dit wil ik niet! En ik ging ook echt totaal af. Ik schaam me echt voor mijn klas. Ik begon te praten en liep daarna meteen vast en wist gewoon echt niet meer wat ik moest zeggen. Ik kon echt niet meer nadenken en hoorde niet meer wat de ander van het rollenspel mij vertelde. Mijn gehele lichaam was heel erg gespannen, mijn hart klopte een heel stuk harder dan wat normaal is, ik zweette overmatig, en mijn hoofd voelde alsof het zou ontploffen, zo een spanningsdruk was er op. Zijn deze lichamelijke symptomen herkenbaar bij de anderen?

13 oktober 2014
12:37
Avatar
marcelo
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 859
Member Since:
20 juli 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

mooi welkom! 😀

13 oktober 2014
10:32
Avatar
Appeltje
Moderator
Members

Moderators

VVM leden

kaderleden
Forum Posts: 379
Member Since:
20 september 2003
sp_UserOfflineSmall Offline

Welkom!

13 oktober 2014
08:21
Avatar
Anne-Marie
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 5
Member Since:
12 oktober 2014
sp_UserOfflineSmall Offline

Hallo allemaal,

Mijn naam is Anne-Marie, ik ben 17 jaar en ben christelijk (reformatorisch). Een aantal dagen geleden heb ik me aangemeld op deze site.
Ik ben op sociaal gebied heel onzeker en angstig. Dit is ontstaan door een heel negatief zelfbeeld, met name over mijn uiterlijk. Mijn angst uit zich o.a. in trillen, gespannen spieren, nekstijfheid, duizeligheid en hartkloppingen. Verder heb ik heel erg veel last van erytrofobie (bloosangst).
Door deze dingen durf ik niet naar sociale evenementen, zoals verjaardagen.
Dit is de reden waarom ik mij heb aangemeld. Mij lijkt het erg prettig om mensen te leren kennen die zich in mij herkennen en in wie ik mij herken en daarbij ook mijn sociale contacten te verbreiden, want die zijn niet zo breed bij mij. Ik hoop dat deze vereniging mij gaat helpen om mijzelf meer te accepteren, met name in sociale situaties.
Dankjewel voor het lezen! 😉
Groetjes, Anne-Marie