Avatar

Please consider registering
guest

sp_LogInOut Log In sp_Registration Register

Register | Lost password?
Advanced Search

— Forum Scope —




— Match —





— Forum Options —





Minimum search word length is 4 characters - maximum search word length is 84 characters

sp_Feed Topic RSS sp_TopicIcon
Hoi allemaal, ik ben Aagje
15 augustus 2019
07:54
Avatar
DRE
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 392
Member Since:
3 november 2017
sp_UserOfflineSmall Offline

Aagje said

DRE said

Dag Aagje,

De VVM beginnerscursus was een eye opener, nu wist ik wat er niet klopte, en kon het ook een naam geven. Als mensen lachten als ik er voorbij ging, dacht ik dat ze om mij lachten, na de beginnerscursus durfde ik al omkijken, en zag dat ze niet met mij lachten. Wat een opluchting, ik neem nog zaken persoonlijk als iemand iets zegt, het mindert. 

Met Sociaal Panorama kan je zelf, je zelfbeeld groter maken, dichterbij zetten, een zonnetje erop laten schijnen, meer kleur inbrengen.
Andere mensen in je mentale ruimte die te dicht staan en te groot, kan je kleiner maken en uit de weg zetten, en ook naar achter plaatsen, ( ogen even sluiten en jezelf groter maken 10 % groter dan werkelijke grootte en op een afstand van 0,5  -  2 meter, en zonnetje erop laten schijnen )   Succes !  Merk het verschil !

Dank je Dre voor je reactie. Ik krijg een beeld bij het sociale panorama, waar André volgens mij het ook al over had. Het zit allemaal tussen de oren dus. Ja, lastig dit weer maar oke. Pfff, ben moe van al die warmte en niet goed in staat nog verder iets zinnigs toe te voegen. Dank!

Dag Aagje, 

Kijk ook eens op het Kletshoekje van het forum: Verlegenheid veranderen - verander je stemming, ( toestand van ) en 

verlegenheid gevoel omdraai techniek. Er staat een tekeningeske bij.

Het eenvoudigste is de oefening met twee te doen. Dan kan de andere persoon zich concentreren op het gevoel.

30 juli 2019
21:07
Avatar
Aagje
Member
VVM leden
Forum Posts: 4
Member Since:
15 juli 2019
sp_UserOfflineSmall Offline

DRE said

Dag Aagje,

De VVM beginnerscursus was een eye opener, nu wist ik wat er niet klopte, en kon het ook een naam geven. Als mensen lachten als ik er voorbij ging, dacht ik dat ze om mij lachten, na de beginnerscursus durfde ik al omkijken, en zag dat ze niet met mij lachten. Wat een opluchting, ik neem nog zaken persoonlijk als iemand iets zegt, het mindert. 

Met Sociaal Panorama kan je zelf, je zelfbeeld groter maken, dichterbij zetten, een zonnetje erop laten schijnen, meer kleur inbrengen.
Andere mensen in je mentale ruimte die te dicht staan en te groot, kan je kleiner maken en uit de weg zetten, en ook naar achter plaatsen, ( ogen even sluiten en jezelf groter maken 10 % groter dan werkelijke grootte en op een afstand van 0,5  -  2 meter, en zonnetje erop laten schijnen )   Succes !  Merk het verschil !

Dank je Dre voor je reactie. Ik krijg een beeld bij het sociale panorama, waar André volgens mij het ook al over had. Het zit allemaal tussen de oren dus. Ja, lastig dit weer maar oke. Pfff, ben moe van al die warmte en niet goed in staat nog verder iets zinnigs toe te voegen. Dank!

29 juli 2019
20:58
Avatar
DRE
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 392
Member Since:
3 november 2017
sp_UserOfflineSmall Offline

Aagje said

DRE said

Aagje said
Hoi allemaal,

Sinds vorige week ben ik lid van deze Vereniging Verlegen Mensen. Ik weet niet goed of ik wel echt verlegen ben, maar ik denk het ergens wel. Ik kan nl. best zelfverzekerd overkomen, maar dan wel in de combinatie dat ik op andere mensen hun uiting reageer.  Als ik iets uit mezelf wil vertellen, krijg ik nauwelijks reacties. Heel pijnlijk. En ik wist niet eens dat ik zo in elkaar zat. Ik heb 4 jaar geleden mijn relatie beëindigd na 24 jaar. Mijn ex-partner heeft een hele makkelijke babbel en hij wist vaak een gezellige sfeer te creëren. Daarbij paste ik me enorm aan hem aan en andersom gebeurde dat nauwelijks.

Nu ik alleen woon (met mijn oude hondje), merk ik dat ik mezelf opnieuw moet uitvinden. Wie ben ik? Want het vanzelfsprekende gezellige in de goede tijd van onze relatie er is gewoon niet meer. Ik vind het gewoon heel moeilijk om zelf ook "iemand" te kunnen zijn. Ik heb me er bij neergelegd dat ik nu pas op 55 jarige leeftijd aan mijn eigen leven begin, dat ik niemand hoef te zijn, maar alleen mezelf. Maar dat zelf is dus lastig. Ik ben rustig en sluit me liever af op sommige momenten. Ik heb best makkelijk contact met "pratende" mensen, omdat ik op hen reageer, maar ik wil juist mensen leren kennen die niet zo makkelijk praten, net als ik zelf ben dus.

Graag wil ik vanuit een soort gelijkwaardigheid qua persoonlijkheid, dus van rustig zijn, met elkaar om gaan. Leuke dingen doen. Ik werk fulltime op kantoor maar wel op een speciale rustige plek om alle prikkels van een open kantoortuin een beetje buiten me te houden. Ik weet van mezelf dat ik mensen in hun "zijn" kan laten groeien, omdat ik nogal bevestigend kan zijn naar de ander en eigenlijk altijd luister. Het is te veel eenrichtingsverkeer geworden. Ik wil ook gehoord worden! Ik merk dat het dus heel moeilijk is om op deze leeftijd nog nieuwe mensen te leren kennen waarbij ik echt contact met mensen kan hebben i.p.v. veel geblaat hoe leuk leuk leuk "like" alles toch wel niet is. Iedereen wil gehoord worden, iedereen wil aandacht, en terecht, maar het komt vaak niet of heel beperkt terug merk ik. Het is iets misschien van deze tijd. Geen idee hoe anderen daar over denken, maar dat wordt misschien in eventuele reacties iets duidelijker?

Zoals je wellicht merkt kan ik best goed schrijven. Ik kan gewoon veel beter schrijven dan praten. Schrijven gebeurt namelijk op mijn eigen tempo. Is mijn verhaal hierboven misschien herkenbaar voor mensen die dit hier lezen? Is dit überhaupt verlegenheid? Ik vraag me namelijk af of ik hier op deze vereniging op de goede plek ben aangekomen. Ik woon in de omgeving van 010. De inschrijving voor de "bettle of the drums" is al gesloten, maar wie weet kan ik met iemand alleen nog afspreken?

Met vriendelijke groeten,

Aagje....Laugh

Dank je voor je verhaal. Sinds de psycholoog zei dat mijn zelfbeeld laag was en dat dit vaak voorkomt bij verlegen mensen, heb ik bij VVM een beginners cursus gevolgd, en daarna nog eens een assertiviteits workshop buiten VVM. Elke keer kan ik iets meer mezelf zijn en doen waar ik zin in heb. Er zijn ook introverte mensen en extraverte mensen. 

Nu zoek ik op internet leuke trukjes en info, en zet af en toe iets in het kletshoekje. In Sociaal Panorama van Lucas Derks  heb ik een duidelijke uitleg en oefeningen gevonden over verlegenheid, onderdanigheid, autoriteit ... en hoe ik mezelf kan verbeteren.

Met vriendelijke groeten,

Andre'

Hoi André,

 

Dank voor je fijne reactie André. Jouw psycholoog zegt hetzelfde als die van mij Embarassed Daar kom je niet zo makkelijk vanaf is mijn ervaring, of heb jij daar andere ervaring mee? Heeft bijvoorbeeld de VVM beginnerscursus jou hiermee kunnen helpen? Ik weet niet hoe jong je bent, maar het helpt volgens mij wel mee als je dit op jongere leeftijd bij jezelf aanpakt. Sociaal Panorama van Lucas Derks ken ik ook niet. Ik zal het eens opzoeken. Het leven is soms een constante struggle om jezelf te blijven ontwikkelen, maar alle tips die bij anderen werken wil ik altijd zelf ook proberen. Iedereen is anders, dus het is de vraag wat bij iemand past. Niet geschoten altijd mis, is een van mijn stellingen Laugh .

 

Met vriendelijke groeten, 

 

Aagje

Dag Aagje,

De VVM beginnerscursus was een eye opener, nu wist ik wat er niet klopte, en kon het ook een naam geven. Als mensen lachten als ik er voorbij ging, dacht ik dat ze om mij lachten, na de beginnerscursus durfde ik al omkijken, en zag dat ze niet met mij lachten. Wat een opluchting, ik neem nog zaken persoonlijk als iemand iets zegt, het mindert. 

Met Sociaal Panorama kan je zelf, je zelfbeeld groter maken, dichterbij zetten, een zonnetje erop laten schijnen, meer kleur inbrengen.
Andere mensen in je mentale ruimte die te dicht staan en te groot, kan je kleiner maken en uit de weg zetten, en ook naar achter plaatsen, ( ogen even sluiten en jezelf groter maken 10 % groter dan werkelijke grootte en op een afstand van 0,5  -  2 meter, en zonnetje erop laten schijnen )   Succes !  Merk het verschil !

26 juli 2019
10:56
Avatar
marcelo
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 859
Member Since:
20 juli 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

Aagje said

marcelo said
Welkom hier Laugh

Ik denk dat je wel een stukje verlegenheid hebt. Vanuit jezelf spreken is moeilijker dan naar iemand alleen te luisteren en te reageren op zijn of haar verhaal. Ik herken het bij mezelf. Als ik in een grote groep ben en mensen betrekken met niet echt dan heb ik moeite om bepaalde initiatieven te nemen.

Dank voor je fijne reactie Marcelo. Ik zie dat je mijn vraag of ik hier thuis hoor omdat ik me afvraag of ik wel verlegen ben, positief bevestigt. Doet me goed om je bevestiging te lezen. Het is nl. best raar om mezelf verlegen te noemen, terwijl ik nooit eerder op die manier mezelf gezien heb. Ik kon toch altijd zo goed met mensen opschieten? Jaaahhh, inderdaad, als ik hen maar alle ruimte geef. Pffff... kom ik mezelf daarin tegen! En ik blijk dan van binnen helemaal niet zo makkelijk met andere mensen op te kunnen schieten. Ik kan me niet verbaal uiten en mijn vlucht is om me op de ander te richten. 

Hoe doe jij dat als je niet betrokken wordt bij anderen? Hoe heb jij voor jezelf hier je weg in gevonden en je verder ontwikkeld op dit gebied?

Met vriendelijke groeten, 

Aagje

Het ligt een beetje aan de situatie. Met een groep wandelen is voor mij makkelijker contacten leggen dan als ik in een woonkamer zit met een stampvol visite. Ook bijvoorbeeld bij een workshop van de VVM vind ik het moeilijker om iets te zeggen. Ik probeer wel te oefenen in vragen stellen of een opmerking te maken. Ik oefen dan in stapjes door in de woonkamer eerst mensen naast me aan te spreken en daarna mensen die wat verderop zitten. Bij de workshop probeer ik simpele vragen te stellen. Het beste is eerst te oefenen in kleine (bekende) groepjes Smile

26 juli 2019
09:48
Avatar
Aagje
Member
VVM leden
Forum Posts: 4
Member Since:
15 juli 2019
sp_UserOfflineSmall Offline

marcelo said
Welkom hier Laugh

Ik denk dat je wel een stukje verlegenheid hebt. Vanuit jezelf spreken is moeilijker dan naar iemand alleen te luisteren en te reageren op zijn of haar verhaal. Ik herken het bij mezelf. Als ik in een grote groep ben en mensen betrekken met niet echt dan heb ik moeite om bepaalde initiatieven te nemen.

Dank voor je fijne reactie Marcelo. Ik zie dat je mijn vraag of ik hier thuis hoor omdat ik me afvraag of ik wel verlegen ben, positief bevestigt. Doet me goed om je bevestiging te lezen. Het is nl. best raar om mezelf verlegen te noemen, terwijl ik nooit eerder op die manier mezelf gezien heb. Ik kon toch altijd zo goed met mensen opschieten? Jaaahhh, inderdaad, als ik hen maar alle ruimte geef. Pffff... kom ik mezelf daarin tegen! En ik blijk dan van binnen helemaal niet zo makkelijk met andere mensen op te kunnen schieten. Ik kan me niet verbaal uiten en mijn vlucht is om me op de ander te richten. 

Hoe doe jij dat als je niet betrokken wordt bij anderen? Hoe heb jij voor jezelf hier je weg in gevonden en je verder ontwikkeld op dit gebied?

Met vriendelijke groeten, 

Aagje

26 juli 2019
09:37
Avatar
Aagje
Member
VVM leden
Forum Posts: 4
Member Since:
15 juli 2019
sp_UserOfflineSmall Offline

DRE said

Aagje said
Hoi allemaal,

Sinds vorige week ben ik lid van deze Vereniging Verlegen Mensen. Ik weet niet goed of ik wel echt verlegen ben, maar ik denk het ergens wel. Ik kan nl. best zelfverzekerd overkomen, maar dan wel in de combinatie dat ik op andere mensen hun uiting reageer.  Als ik iets uit mezelf wil vertellen, krijg ik nauwelijks reacties. Heel pijnlijk. En ik wist niet eens dat ik zo in elkaar zat. Ik heb 4 jaar geleden mijn relatie beëindigd na 24 jaar. Mijn ex-partner heeft een hele makkelijke babbel en hij wist vaak een gezellige sfeer te creëren. Daarbij paste ik me enorm aan hem aan en andersom gebeurde dat nauwelijks.

Nu ik alleen woon (met mijn oude hondje), merk ik dat ik mezelf opnieuw moet uitvinden. Wie ben ik? Want het vanzelfsprekende gezellige in de goede tijd van onze relatie er is gewoon niet meer. Ik vind het gewoon heel moeilijk om zelf ook "iemand" te kunnen zijn. Ik heb me er bij neergelegd dat ik nu pas op 55 jarige leeftijd aan mijn eigen leven begin, dat ik niemand hoef te zijn, maar alleen mezelf. Maar dat zelf is dus lastig. Ik ben rustig en sluit me liever af op sommige momenten. Ik heb best makkelijk contact met "pratende" mensen, omdat ik op hen reageer, maar ik wil juist mensen leren kennen die niet zo makkelijk praten, net als ik zelf ben dus.

Graag wil ik vanuit een soort gelijkwaardigheid qua persoonlijkheid, dus van rustig zijn, met elkaar om gaan. Leuke dingen doen. Ik werk fulltime op kantoor maar wel op een speciale rustige plek om alle prikkels van een open kantoortuin een beetje buiten me te houden. Ik weet van mezelf dat ik mensen in hun "zijn" kan laten groeien, omdat ik nogal bevestigend kan zijn naar de ander en eigenlijk altijd luister. Het is te veel eenrichtingsverkeer geworden. Ik wil ook gehoord worden! Ik merk dat het dus heel moeilijk is om op deze leeftijd nog nieuwe mensen te leren kennen waarbij ik echt contact met mensen kan hebben i.p.v. veel geblaat hoe leuk leuk leuk "like" alles toch wel niet is. Iedereen wil gehoord worden, iedereen wil aandacht, en terecht, maar het komt vaak niet of heel beperkt terug merk ik. Het is iets misschien van deze tijd. Geen idee hoe anderen daar over denken, maar dat wordt misschien in eventuele reacties iets duidelijker?

Zoals je wellicht merkt kan ik best goed schrijven. Ik kan gewoon veel beter schrijven dan praten. Schrijven gebeurt namelijk op mijn eigen tempo. Is mijn verhaal hierboven misschien herkenbaar voor mensen die dit hier lezen? Is dit überhaupt verlegenheid? Ik vraag me namelijk af of ik hier op deze vereniging op de goede plek ben aangekomen. Ik woon in de omgeving van 010. De inschrijving voor de "bettle of the drums" is al gesloten, maar wie weet kan ik met iemand alleen nog afspreken?

Met vriendelijke groeten,

Aagje....Laugh

Dank je voor je verhaal. Sinds de psycholoog zei dat mijn zelfbeeld laag was en dat dit vaak voorkomt bij verlegen mensen, heb ik bij VVM een beginners cursus gevolgd, en daarna nog eens een assertiviteits workshop buiten VVM. Elke keer kan ik iets meer mezelf zijn en doen waar ik zin in heb. Er zijn ook introverte mensen en extraverte mensen. 

Nu zoek ik op internet leuke trukjes en info, en zet af en toe iets in het kletshoekje. In Sociaal Panorama van Lucas Derks  heb ik een duidelijke uitleg en oefeningen gevonden over verlegenheid, onderdanigheid, autoriteit ... en hoe ik mezelf kan verbeteren.

Met vriendelijke groeten,

Andre'

Hoi André,

 

Dank voor je fijne reactie André. Jouw psycholoog zegt hetzelfde als die van mij Embarassed Daar kom je niet zo makkelijk vanaf is mijn ervaring, of heb jij daar andere ervaring mee? Heeft bijvoorbeeld de VVM beginnerscursus jou hiermee kunnen helpen? Ik weet niet hoe jong je bent, maar het helpt volgens mij wel mee als je dit op jongere leeftijd bij jezelf aanpakt. Sociaal Panorama van Lucas Derks ken ik ook niet. Ik zal het eens opzoeken. Het leven is soms een constante struggle om jezelf te blijven ontwikkelen, maar alle tips die bij anderen werken wil ik altijd zelf ook proberen. Iedereen is anders, dus het is de vraag wat bij iemand past. Niet geschoten altijd mis, is een van mijn stellingen Laugh .

 

Met vriendelijke groeten, 

 

Aagje

23 juli 2019
10:58
Avatar
marcelo
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 859
Member Since:
20 juli 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

Welkom hier Laugh

Ik denk dat je wel een stukje verlegenheid hebt. Vanuit jezelf spreken is moeilijker dan naar iemand alleen te luisteren en te reageren op zijn of haar verhaal. Ik herken het bij mezelf. Als ik in een grote groep ben en mensen betrekken me niet echt dan heb ik moeite om bepaalde initiatieven te nemen.

22 juli 2019
21:26
Avatar
DRE
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 392
Member Since:
3 november 2017
sp_UserOfflineSmall Offline

Aagje said
Hoi allemaal,

Sinds vorige week ben ik lid van deze Vereniging Verlegen Mensen. Ik weet niet goed of ik wel echt verlegen ben, maar ik denk het ergens wel. Ik kan nl. best zelfverzekerd overkomen, maar dan wel in de combinatie dat ik op andere mensen hun uiting reageer.  Als ik iets uit mezelf wil vertellen, krijg ik nauwelijks reacties. Heel pijnlijk. En ik wist niet eens dat ik zo in elkaar zat. Ik heb 4 jaar geleden mijn relatie beëindigd na 24 jaar. Mijn ex-partner heeft een hele makkelijke babbel en hij wist vaak een gezellige sfeer te creëren. Daarbij paste ik me enorm aan hem aan en andersom gebeurde dat nauwelijks.

Nu ik alleen woon (met mijn oude hondje), merk ik dat ik mezelf opnieuw moet uitvinden. Wie ben ik? Want het vanzelfsprekende gezellige in de goede tijd van onze relatie er is gewoon niet meer. Ik vind het gewoon heel moeilijk om zelf ook "iemand" te kunnen zijn. Ik heb me er bij neergelegd dat ik nu pas op 55 jarige leeftijd aan mijn eigen leven begin, dat ik niemand hoef te zijn, maar alleen mezelf. Maar dat zelf is dus lastig. Ik ben rustig en sluit me liever af op sommige momenten. Ik heb best makkelijk contact met "pratende" mensen, omdat ik op hen reageer, maar ik wil juist mensen leren kennen die niet zo makkelijk praten, net als ik zelf ben dus.

Graag wil ik vanuit een soort gelijkwaardigheid qua persoonlijkheid, dus van rustig zijn, met elkaar om gaan. Leuke dingen doen. Ik werk fulltime op kantoor maar wel op een speciale rustige plek om alle prikkels van een open kantoortuin een beetje buiten me te houden. Ik weet van mezelf dat ik mensen in hun "zijn" kan laten groeien, omdat ik nogal bevestigend kan zijn naar de ander en eigenlijk altijd luister. Het is te veel eenrichtingsverkeer geworden. Ik wil ook gehoord worden! Ik merk dat het dus heel moeilijk is om op deze leeftijd nog nieuwe mensen te leren kennen waarbij ik echt contact met mensen kan hebben i.p.v. veel geblaat hoe leuk leuk leuk "like" alles toch wel niet is. Iedereen wil gehoord worden, iedereen wil aandacht, en terecht, maar het komt vaak niet of heel beperkt terug merk ik. Het is iets misschien van deze tijd. Geen idee hoe anderen daar over denken, maar dat wordt misschien in eventuele reacties iets duidelijker?

Zoals je wellicht merkt kan ik best goed schrijven. Ik kan gewoon veel beter schrijven dan praten. Schrijven gebeurt namelijk op mijn eigen tempo. Is mijn verhaal hierboven misschien herkenbaar voor mensen die dit hier lezen? Is dit überhaupt verlegenheid? Ik vraag me namelijk af of ik hier op deze vereniging op de goede plek ben aangekomen. Ik woon in de omgeving van 010. De inschrijving voor de "bettle of the drums" is al gesloten, maar wie weet kan ik met iemand alleen nog afspreken?

Met vriendelijke groeten,

Aagje....Laugh

Dank je voor je verhaal. Sinds de psycholoog zei dat mijn zelfbeeld laag was en dat dit vaak voorkomt bij verlegen mensen, heb ik bij VVM een beginners cursus gevolgd, en daarna nog eens een assertiviteits workshop buiten VVM. Elke keer kan ik iets meer mezelf zijn en doen waar ik zin in heb. Er zijn ook introverte mensen en extraverte mensen. 

Nu zoek ik op internet leuke trukjes en info, en zet af en toe iets in het kletshoekje. In Sociaal Panorama van Lucas Derks  heb ik een duidelijke uitleg en oefeningen gevonden over verlegenheid, onderdanigheid, autoriteit ... en hoe ik mezelf kan verbeteren.

Met vriendelijke groeten,

Andre'

21 juli 2019
17:52
Avatar
Aagje
Member
VVM leden
Forum Posts: 4
Member Since:
15 juli 2019
sp_UserOfflineSmall Offline

Hoi allemaal,

Sinds vorige week ben ik lid van deze Vereniging Verlegen Mensen. Ik weet niet goed of ik wel echt verlegen ben, maar ik denk het ergens wel. Ik kan nl. best zelfverzekerd overkomen, maar dan wel in de combinatie dat ik op andere mensen hun uiting reageer.  Als ik iets uit mezelf wil vertellen, krijg ik nauwelijks reacties. Heel pijnlijk. En ik wist niet eens dat ik zo in elkaar zat. Ik heb 4 jaar geleden mijn relatie beëindigd na 24 jaar. Mijn ex-partner heeft een hele makkelijke babbel en hij wist vaak een gezellige sfeer te creëren. Daarbij paste ik me enorm aan hem aan en andersom gebeurde dat nauwelijks.

Nu ik alleen woon (met mijn oude hondje), merk ik dat ik mezelf opnieuw moet uitvinden. Wie ben ik? Want het vanzelfsprekende gezellige in de goede tijd van onze relatie er is gewoon niet meer. Ik vind het gewoon heel moeilijk om zelf ook "iemand" te kunnen zijn. Ik heb me er bij neergelegd dat ik nu pas op 55 jarige leeftijd aan mijn eigen leven begin, dat ik niemand hoef te zijn, maar alleen mezelf. Maar dat zelf is dus lastig. Ik ben rustig en sluit me liever af op sommige momenten. Ik heb best makkelijk contact met "pratende" mensen, omdat ik op hen reageer, maar ik wil juist mensen leren kennen die niet zo makkelijk praten, net als ik zelf ben dus.

Graag wil ik vanuit een soort gelijkwaardigheid qua persoonlijkheid, dus van rustig zijn, met elkaar om gaan. Leuke dingen doen. Ik werk fulltime op kantoor maar wel op een speciale rustige plek om alle prikkels van een open kantoortuin een beetje buiten me te houden. Ik weet van mezelf dat ik mensen in hun "zijn" kan laten groeien, omdat ik nogal bevestigend kan zijn naar de ander en eigenlijk altijd luister. Het is te veel eenrichtingsverkeer geworden. Ik wil ook gehoord worden! Ik merk dat het dus heel moeilijk is om op deze leeftijd nog nieuwe mensen te leren kennen waarbij ik echt contact met mensen kan hebben i.p.v. veel geblaat hoe leuk leuk leuk "like" alles toch wel niet is. Iedereen wil gehoord worden, iedereen wil aandacht, en terecht, maar het komt vaak niet of heel beperkt terug merk ik. Het is iets misschien van deze tijd. Geen idee hoe anderen daar over denken, maar dat wordt misschien in eventuele reacties iets duidelijker?

Zoals je wellicht merkt kan ik best goed schrijven. Ik kan gewoon veel beter schrijven dan praten. Schrijven gebeurt namelijk op mijn eigen tempo. Is mijn verhaal hierboven misschien herkenbaar voor mensen die dit hier lezen? Is dit überhaupt verlegenheid? Ik vraag me namelijk af of ik hier op deze vereniging op de goede plek ben aangekomen. Ik woon in de omgeving van 010. De inschrijving voor de "bettle of the drums" is al gesloten, maar wie weet kan ik met iemand alleen nog afspreken?

Met vriendelijke groeten,

Aagje....Laugh