Avatar

Please consider registering
guest

sp_LogInOut Log In sp_Registration Register

Register | Lost password?
Advanced Search

— Forum Scope —




— Match —





— Forum Options —





Minimum search word length is 4 characters - maximum search word length is 84 characters

sp_Feed Topic RSS sp_TopicIcon
Max
28 maart 2016
18:34
Avatar
marcelo
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 859
Member Since:
20 juli 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

Welkom Max! Leuke naam trouwens, mijn neefje heet ook Max. Sociale angst heb je in alle soorten maten. We hebben er allemaal op onze eigen manier last van. Ik gun je een plek hier in de groep en ik zou zeggen; maak er wat moois van! Laugh

28 maart 2016
15:52
Avatar
Maxx
Member
Members
Forum Posts: 1
Member Since:
28 maart 2016
sp_UserOfflineSmall Offline

Hallo mede verlegen mensen,

mijn naam is max, ben 21 jaar oud en kamp al 4 jaar met een sociale angst/fobie.

Ik ben altijd al een beetje verlegen geweest, maar sinds mijn 17e werd mijn spanning in sociale situaties zo sterk dat ik wel in de gate kreeg dat er iets niet helemaal in orde was met mij . In eerste instantie dacht ik dit gaat vast vanzelf weer over en zo heb ik eigenlijk 2 jaar lang gedacht dat het wel goed zou komen maar niets is minder waar het dal waar ik me in bevind word alleen maar dieper.

Op de middelbare school heb ik het altijd erg na mijn zin gehad had erg veel vrienden en sprak elke dag wel af met ze na school maar toch was er altijd wel angst in mijn lichaam. In deze tijd dacht ik daar echter niet zo bij na denk ik ofzo want ik prate gewoon gezellig met iedereen en stond denk ik wel bekend als een vrij 'populaire' jongen ook van meisjes had ik veel aandacht altijd. Wel had ik altijd het probleem dat ik snel bloosde of dichtsloeg als me iets werd gevraagt in het bijzijn van een grotere groep mensen. Ook de angst om een presentatie te doen was heel erg aanwezig. Heb in 4 jaar tijd maar 1 presentatie gedaan in de 1ste. De andere presentaties die ik eigelijk moest doen ben ik allemaal onderuit gekomen en geloof me dat waren er heel wat. ik zei dan dat ik ziek was of dat ik het niet af had.

Despite that heb ik toch mijn mavo diploma gehaald, en ging ik vol goede moede en angst een mbo opleiding doen. Heb toen gekozen voor een bbl opleiding dus werken en leren (1 dag in de week na school en 20 uur werken) ging de opleiding detailhandel doen wat erg makkelijk was voor mij omdat mijn vader een eigen bedrijf heeft groente en fruit op de markt. Dus een stageplek was zo gevonden, maar helaas heb ik dit maar 3 maanden vol gehouden. de spanning op school werd zo intens ik kende niemand was in een onbekende omgeving en iedereen was zo open en kon zo makkelijk praten terwijl ik er altijd bij stond als een bang vogeltje. In deze tijd ben ik ook erg afgevallen omdat ik geen hap meer door mijn keel kreeg door alle spanningen, Ik zag toen geen andere keus als te stoppen met de opleiding en gewoon fulltime te gaan werken bij mijn vader. Alleen bij het werk op de markt krijg je natuurlijk ook veel te maken met sociale situaties dit was in het begin erg moeilijk maar ging wel steeds beter toch heb ik nog erg veel last van die angsten op de markt maar zolang het over de producten gaat die ik verkoop is het geen probleem. Maar als iemand mij een persoonlijke vraag stelt weet ik me geen houding te geven, ga ik blozen en gaat mijn hart als een gek tekeer. Ik ben op een gegeven moment toen op internet gaan zoeken waar ik toch last van had en kwam ik al snel uit op een sociale angst. Toen een paar maanden later heb ik dit tegen mijn vader verteld en hij zei dat hij in zichzelf ook een paar dingen herkende (zou het toch een erfelijk iets kunnen zijn?) maar wat ik omschreef wel heftiger was als wat hij ervaarde. Ik kan er gelukkig goed met hem over praten. We zijn toen op een gegeven moment toch naar de dokter gegaan. Heb toen wel mijn vader mee genomen omdat ik bang dicht te klappen etc. Heb toen mijn verhaal redelijk uit kunnen leggen met hulp van mijn vader en ben toen door verwezen na een psycholoog. Hier heb ik enkele sessies mee gehad en kreeg toen een cognitieve gedrags therapie eerste sessies ging het goed totdat we de angsten gingen opzoeke  ik moest een presentatie houden over mijn vakantie van afgelopen zomer alleen voor haar hier had ik zo ongeloofelijk veel spanning voor dat ik gewoon niks heb laten weten en niet ben komen opdagen:(. Verder ben ik tussen die sessies door wel nog naar de dokter gegaan omdat ik toch graag wat wou tegen die spanningen die ik zo sterk ervaarde, hier heb ik toen propanolol voor gekregen (valt onder de betablokkers) dit helpt tegen de hartkloppingen en  het blozen het helpt wel echt bij me ik voel me een stuk beter met zon pilletje op maar ik kan niet mijn hele leven die pillen gaan slikken natuurlijk .Vandaar ben nu op zoek naar een andere methode die op lange termijn zou kunnen helpen. Dus als u misschien nog iets weet laat het me dan weten ik wil van deze k* zooi af!