Avatar

Please consider registering
guest

sp_LogInOut Log In sp_Registration Register

Register | Lost password?
Advanced Search

— Forum Scope —




— Match —





— Forum Options —





Minimum search word length is 4 characters - maximum search word length is 84 characters

sp_Feed Topic RSS sp_TopicIcon
nieuw op forum
14 september 2014
22:10
Avatar
Erik leppen
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 59
Member Since:
28 juli 2013
sp_UserOfflineSmall Offline

Zo, Raymond, je bent meteen super actief op 't forum! Goed hoor! En welkom :)

13 september 2014
11:45
Avatar
marcelo
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 859
Member Since:
20 juli 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

mooi verwoord Richard! Welkom Raymond!

13 september 2014
10:25
Avatar
raymond
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 31
Member Since:
11 september 2014
sp_UserOfflineSmall Offline

Moet je trouwens lid worden van VVM om mee te doen aan uitjes enzo?

13 september 2014
10:02
Avatar
raymond
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 31
Member Since:
11 september 2014
sp_UserOfflineSmall Offline

Hoi,

Ik zal mij even voorstellen. Ik ben raymond ,36 jaar en kom uit de provincie Drenthe. De reden dat ik mij heb aangemeld is dat ik best wel onzeker en daardoor verlegen ben en stil ben. Als baby ben ik geadopteerd door nederlandse ouders. Heb mijn familie inmiddels gevonden en het heeft mij goed gedaan, maar toch blijft die onzekerheid. Ze zeggen wel dat geadopteerden moeilijkheden hebben met contacten onderhouden en vriendschappen maken en dat is eigenlijk ook bij mij. Heb indmiddels niet veel vrienden meer.

Ik ben werkzaam op een kantoor waar best wel veel extraverte en assertieve hoogopgeleide mensen werkzaam zijn. Dat ben ik dus niet en ik durf soms helemaal niks te zeggen en het wordt steeds erger heb ik het gevoel. Ik heb het gevoel dat mensen achter mijn rug om zitten te praten bij bijvoorbeeld borrels. Ben altijd ook maar even aanwezig bij borrels. Ik heb dan wel ff wat te zeggen maar zodra we uitgepraat zijn wordt ik onzeker en kom vaak alleen te staan wat mij dan nog onzekerder maakt. Ik moet dan weg en ga dan ook weg. Op mijn werk probeer ik wel interesse in mensen te tonen, dat durf ik dan wel maar ben dan zo snel uitgepraat. Ook omdat dan alle mensen meeluisteren wordt ik onzeker.

In het verleden heb ik wel bij psychologen gelopen om over mijn problemen met adoptie te praten. Dat sterkt mij wel maar voor even...

Via deze vereniging hoop ik nieuwe mensen te leren kennen die hetzelfde hebben en probeer te werken aan mijzelf zodat ik niet alles kwijt raak. Het lijkt mij leuk om naar bijeenkomsten te gaan ook al is dat best wel spannend.

groet Raymond