Avatar

Please consider registering
guest

sp_LogInOut Log In sp_Registration Register

Register | Lost password?
Advanced Search

— Forum Scope —




— Match —





— Forum Options —





Minimum search word length is 4 characters - maximum search word length is 84 characters

sp_Feed Topic RSS sp_TopicIcon
Voorstellen
29 maart 2014
15:49
Avatar
Louisa
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 34
Member Since:
15 september 2013
sp_UserOfflineSmall Offline

@marcelo: Er was geen begrip van de andere kant, omdat ik nooit verteld heb wat er bij mij speelde:-) Geeft niet, volgende keer wellicht beter..
@cora: faalangst is inderdaad wel een probleem. Anderzijds schijnt het inderdaad objectief zo te zijn dat je de meeste vrienden maakt in je tienerjaren, dus als je er daarna pas mee begint, zal het alleen daarom wellicht al extra moeilijk zijn. Wel goed om te lezen dat je ondanks je onzekerheid op bepaalde momenten/situaties een langdurige, goede relatie hebt. Er is dus blijkbaar hoop:-)

27 maart 2014
22:35
Avatar
marcelo
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 859
Member Since:
20 juli 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

@Louisa hoe uitte zich dat dan die onzekerheid in jouw relaties of anders gezegd waardoor kwamen er dan problemen? Hadden jouw partners er problemen mee dat je geen initiatief nam of kwam je te weinig de deur uit? Was er dan helemaal geen begrip van hun kant? Ik denk inderdaad dat veel relaties min of meer problemen met elkaar kunnen krijgen. Iedereen is verschillend en hoe intensiever je met elkaar omgaat hoe meer je de negatieve kanten van elkaar ziet. Dat heb je ook met vrienden die met elkaar op vakantie gaan. Een punt is ook dat verliefdheid verdwijnt en plaats maakt voor genegenheid.

@Cora vriendschappen heb je in alle soorten en maten. Vrienden genoeg lijkt me niet rendabel. Ik denk dat iedereen wel op een bepaalde manier open staat voor nieuwe contacten/vriendschappen. Immers zijn we sociale wezens! Op je gemak voelen en in routine je vertrouwde werk doen zorgt ervoor dat je niet faalangstig bent. Faalangstig word je als je iets doet waar je angstig voor bent/ wat nieuw voor je is.

27 maart 2014
18:39
Avatar
Cora1970
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 3
Member Since:
6 maart 2014
sp_UserOfflineSmall Offline

Hoi Louisa,
Zelf durf ik me wel kwetsbaar op te stellen, maar vertel natuurlijk niet alles tegen iedereen. Als mensen zelf ook een beetje open zijn vertel ik ook meer. Als ik het gevoel heb dat mensen niet oprecht interesse in me hebben vertel ik niets meer. Ik ben niet stil op mijn werk, en kom ook eigenlijk niet echt heel onzeker over. Ik ben wel ontzettend bang om mezelf voor schut te zetten, daarom zeg ik ook praktisch niets tijdens een teamoverleg op mijn werk. Ook op school had ik dat altijd, spreekbeurten lukten niet daar probeerde ik onderuit te komen ik kan dus niet presenteren vergat alles op school als mij iets werd gevraagd voelde me echt overvallen dan kon niet meer nadenken. Ik ben daardoor wat opleiding betreft niet zo ver gekomen als ik zou willen. Ik heb geprobeerd een assertiviteitstraining te doen een paar jaar geleden en moest daar dus ook een spreekbeurt houden een korte dan. Ik was al gestopt voor het zover was. Ik heb wel eens tegen een collega vertelt over deze dingen en dat ik faalangst heb. Die zij nou dat kan je dan heel goed verbergen. Maar als ik me echt op mijn gemak voel en gewoon mijn werk doe is het er ook gewoon niet. Het zijn bepaalde situaties. Vroeger was het allemaal nog veel erger toen was ik echt heel stil en kon iedereen zien dat ik verlegen was. Toen lukte het me echt niet vriendschappen aan te gaan, en nu ben ik een stukje ouder en denk ik dat het daarom misschien wel moeilijker is ik denk dat mensen rond mijn leeftijd vaak al vrienden genoeg hebben. Ik ben al 23 jaar getrouwd en heb een goede relatie, maar dat neemt niet weg dat ik best vriendinnen zou willen hebben zoals zoveel andere mensen.

27 maart 2014
18:36
Avatar
Louisa
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 34
Member Since:
15 september 2013
sp_UserOfflineSmall Offline

Hoi Marcelo, relaties zijn uiteraard ook een probleem:-) Ik heb wel meerdere keren een relatie gehad, maar ook toen liep het uiteindelijk meestal stuk op mijn onzekerheid, met als gevolg dat ik dan daar weer nog onzekerder van werd en de volgende relatie nog minder succesvol was dan de vorige. Eerlijkheidshalve moet ik wel zeggen dat ik maar heeeeel erg weinig mensen ken, die een zodanig goede/leuke relatie hebben, dat ik die ook zou willen. Meestal wordt er onderling flink wat afgemopperd, gezeurd en uiteindelijk uit elkaar gegaan, waardoor ik ook niet zo echt de noodzaak/voordeel van het hebben van een relatie meer zie. Dat komt dus wel weer goed uit:-)

27 maart 2014
13:13
Avatar
marcelo
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 859
Member Since:
20 juli 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

Hoi Cora en Louisa, hoe zit het dan met relaties? hebben jullie een relatie of een relatie gehad, want dat lijkt me dan voor jullie ook lastig.
Veel verlegen mensen lopen daar tegen aan namelijk.

26 maart 2014
10:42
Avatar
Cora1970
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 3
Member Since:
6 maart 2014
sp_UserOfflineSmall Offline

Hoi Louisa, wat goed dat je tegen je ouders durfde te vertellen dat je voortaan om de week op bezoek wilde komen. Ik had daar in het verleden met mijn moeder veel moeite mee, zij claimde me erg. Mijn moeder woont nu al bijna 4 jaar in een verpleeghuis is dementerend en heeft ernstige psychoses. Dus dat is nu niet meer aan de orde al is dit natuurlijk ook heel moeilijk. Het moeilijkste aan onzeker zijn vind ik nog het gebrek aan sociale contacten. Het lijkt wel of veel mensen niet bij je passen, in mijn ogen misschien een beetje te weinig diepgang hebben. Ik heb een hele leuke zus, die 8 jaar ouder is dan ik we begrijpen elkaar erg goed. Toch mis ik het wel eens dat ik geen vriendinnen heb, zo stil ben ik nu ook weer niet.

24 maart 2014
22:27
Avatar
Louisa
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 34
Member Since:
15 september 2013
sp_UserOfflineSmall Offline

't blijft echt lastig, een balans daarin vinden zou mooi zijn, assertief maar niet ten koste van anderen, sociaal, maar niet ten koste van jezelf, zoiets, moeilijk, moeilijk. (maar oefening baart vast kunst:-)

24 maart 2014
20:54
Avatar
marcelo
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 859
Member Since:
20 juli 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

ja ook heel herkenbaar Louisa! Ik wil ook graag aardig gevonden worden of iemand niet kwetsen. Soms is er dan wel aktie van mijn kant maar dan kan het inderdaad wat aanvallend overkomen en dan remt me dat weer zeg maar. Het heeft ook te maken met dat ik kritisch ben op sociaal gebied/ mensen in waarde laten. Ik denk dat ik het ook te persoonlijk neem. Maar ja als ik niets doe dan lopen mensen over me heen! en dat kan ik helemaal niet waarderen..

24 maart 2014
17:55
Avatar
Louisa
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 34
Member Since:
15 september 2013
sp_UserOfflineSmall Offline

hoi Marcelo, ik vind het ook vaak moeilijk om voor mezelf op te komen, omdat ik graag aardig gevonden wil worden en/of absoluut conflicten wil vermijden. Als ik toch een poging doe tot assertiviteit, zwak ik het vaak direct daarna weer af, om maar niemand te kwetsen of het komt juist supervenijnig mijn mond uit, omdat ik iets veel te persoonlijk opvat bijvoorbeeld. Maar ja, gelukkig gaat het toch ook soms wel eens redelijk goed en dat is dan wel weer fijn.

24 maart 2014
17:36
Avatar
marcelo
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 859
Member Since:
20 juli 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

Mooi geschreven Louisa! en zo ervaar ik het ook wel. Ik moet zeggen dat ik het soms wel moeilijk vind om voor mezelf op te komen. Ik denk dat dat ook te maken heeft met dat iets me overvalt in een bepaalde situatie, mijn negatieve gedachten over de situatie de kop opsteken of dat ik te prestatiegericht ben en de angst te hoog is.

24 maart 2014
17:23
Avatar
Louisa
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 34
Member Since:
15 september 2013
sp_UserOfflineSmall Offline

Hoi Cora, jouw verhaal had het mijne kunnen zijn. Niet dat ik objectief een moeilijke jeugd had, bijna tegenovergesteld zelfs, maar door mijn onzekerheid werd het voor (en door) mij toch een hele moeilijke tijd. Gelukkig gaat het sindsdien wel steeds iets beter, gedeeltelijk gewoon door het ouder worden denk ik, maar voornamelijk ook omdat ik sinds mijn 'ontdekking' van de VVM vorig jaar weet dat het een heel veel voorkomend probleem is, en je er ook iets aan kan doen om het probleem te verminderen/er beter mee om te leren gaan. In de basiscursus van de VVM leer je om assertiever te worden, en om je eigen aannames te toetsen aan de werkelijkheid. Daar ben ik dus sindsdien mee bezig, om me dat aan te leren. Verassend genoeg bleek mijn eigen al iets gewijzigde (assertievere, positievere, eerlijkere ) denkpatroon/gedrag ook een inspiratie voor andere(n)/verlegenen geweest te zijn om ook beter voor zichzelf op te komen. Ik vertelde mijn ouders nl. dat ik voortaan om de week op bezoek wilde gaan komen, ipv elke week, omdat ik te druk had met andere dingen. Ik verwachtte teleurstelling of gekwetstheid oid. De week daarna bleek echter dat mijn ouders dat zo'n goed idee vonden, dat ze dat ook met hun andere kinderen/kleinkinderen nu zo afgesproken hebben, ze vonden het al een tijdje eigenlijk wat te druk, elke week, maar waren weer bang dat wij gekwetst zouden zijn. Is op zich een hele kleine gebeurtenis, maar voelt voor mij als 'bewijs' dat het loont om aan het vergroten van mijn vaardigheden te blijven werken en dat assertiviteit zowel voor mijn als voor de ander positief kan zijn (door duidelijker zijn in wat ik wil (voor mezelf opkom) voelt de ander ook meer ruimte om eerlijk te zijn. Win-win situatie:-)

20 maart 2014
11:32
Avatar
Appeltje
Moderator
Members

Moderators

VVM leden

kaderleden
Forum Posts: 379
Member Since:
20 september 2003
sp_UserOfflineSmall Offline

Welkom op het VVM forum

18 maart 2014
19:23
Avatar
Cicero
Moderator
Members

Moderators

VVM leden

kaderleden
Forum Posts: 300
Member Since:
29 juni 2008
sp_UserOfflineSmall Offline

Welkom Cora. Heel herkenbaar wat je schrijft.

18 maart 2014
12:52
Avatar
Marjolein
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 592
Member Since:
11 april 2005
sp_UserOfflineSmall Offline

Welkom, Cora.

Er zijn bij de VVM meer mensen hier die niet in elke situatie verlegen of niet assertief overkomen en in andere juist wel.
Je zult hier dus vast herkenning vinden en hopelijk ook tips die je kunnen helpen.

18 maart 2014
12:42
Avatar
marcelo
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 859
Member Since:
20 juli 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

Welkom! Een herkenbaar verhaal schrijf je.

18 maart 2014
09:15
Avatar
kirby1876
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 76
Member Since:
10 juni 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

welkom op het forum cora

18 maart 2014
07:22
Avatar
Cora1970
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 3
Member Since:
6 maart 2014
sp_UserOfflineSmall Offline

Hallo allemaal,

Ik wil me graag even voorstellen, ik ben Cora en ben 43 jaar. Ik ben eigenlijk altijd onzeker geweest, als kind al. Ik heb een moeilijke jeugd gehad, en ook op school werd ik gepest. Op mijn werk kom ik niet echt verlegen of onzeker over. Met hele drukke mensen die heel zelfverzekerd overkomen heb ik wel moeite. Ik hou niet echt van grote groepen mensen, teamoverleg op mijn werk, en verjaardagen of feestjes waar ik veel mensen niet ken. Voor mezelf opkomen vind ik ook heel moeilijk, of ik voor mezelf opkom is ook heel erg afhankelijk van wie ik voor me heb. Bij sommige mensen klap ik echt dicht. En dan kan ik me soms best wel ergeren maar ben niet in staat er iets mee te doen. Ik hoop hier veel herkenbare verhalen te lezen.