Avatar

Please consider registering
guest

sp_LogInOut Log In sp_Registration Register

Register | Lost password?
Advanced Search

— Forum Scope —




— Match —





— Forum Options —





Minimum search word length is 4 characters - maximum search word length is 84 characters

sp_Feed Topic RSS sp_TopicIcon
Voorstellen Barbara
12 oktober 2013
21:06
Avatar
Erik leppen
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 59
Member Since:
28 juli 2013
sp_UserOfflineSmall Offline

Sommige dingen die je schrijft klinken inderdaad herkenbaar. Een persoonlijkheidsstoornis is vervelend, maar ik denk zelf wel dat het goed is dat je het weet.

Wat vind je er zelf van dat je de diagnose hebt gekregen? Helpt het je dat je je gedrag een naam kunt geven? Kun je er daardoor beter mee overweg, of het soort van "verklaren", of beter accepteren dat het gedrag er is?

Verder, heel goed dat je in therapie bent gegaan! Hoe is dat, hoe gaat dat in zijn werkt? Wat doen jullie in de groep zoal? Heb je, zo na drie maanden, een beetje het idee dat je er al iets aan hebt?

Heb je goede vriendschappen? Is er iemand in je leven, behalve je relatie, die je een goede vriend(in) zou noemen? Hoe heb je de persoon waarmee je nu een relatie hebt, ontmoet? Is hij of zij ook wat teruggetrokkener? Hoe reageert hij of zij op jouw teruggetrokken gedrag? Zijn er dingen die je graag zou doen maar niet durft, die je wil leren durven (zoals, ik noem maar iets, uitgaan)? Zou zo'n therapie daar bij kunnen helpen?

Wat zijn je hobby's, wat doe je graag in je vrije tijd? Je schrijft dat je je vaak hebt teruggetrokken, dus ik kan me voorstellen dat je graag dingen doet die je alleen kan doen, zoals tekenen of lezen? Kun je genieten van dingen als je alleen bent?

Sorry voor de enorme veelheid aan vragen, maar je verhaal maakt nieuwsgierig :)

3 oktober 2013
18:59
Avatar
Appeltje
Moderator
Members

Moderators

VVM leden

kaderleden
Forum Posts: 379
Member Since:
20 september 2003
sp_UserOfflineSmall Offline

Welkom op het forum

3 oktober 2013
15:40
Avatar
mvschoon
Moderator
Members

Moderators

VVM leden

kaderleden
Forum Posts: 139
Member Since:
10 mei 2013
sp_UserOfflineSmall Offline

Hoi Barbara, ook van mij (ruim een uur eerder lid van het forum, dus al een oude rot :p) een welkom en ik kan me aansluiten bij Cicero: mij komt ook wel het een en ander in je verhaal bekend voor :blij: Net als ik iets over mijn coach mocht vertellen, vind jij het leuk iets over de schematherapie te schrijven? Ik ben er wel benieuwd naar!

1 oktober 2013
17:52
Avatar
chevchelios
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 48
Member Since:
10 september 2013
sp_UserOfflineSmall Offline

Welkom Barbara.

30 september 2013
20:02
Avatar
Cicero
Moderator
Members

Moderators

VVM leden

kaderleden
Forum Posts: 300
Member Since:
29 juni 2008
sp_UserOfflineSmall Offline

Welkom Barbara,
In jouw verhaal ook van mijn kant veel herkenning. Het gevoel hebben dat ik eindelijk eens ga leven, dat wil ik ook. Idem me ook onbevangen kunnen uiten.
Ik hoop dat de schematherapie of iets anders je kan helpen.

30 september 2013
16:52
Avatar
marcelo
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 859
Member Since:
20 juli 2012
sp_UserOfflineSmall Offline

Welkom! je maakt hier een enthousiaste indruk in ieder geval! :)

30 september 2013
15:25
Avatar
barbarab1001
Member
Members

VVM leden
Forum Posts: 2
Member Since:
30 september 2013
sp_UserOfflineSmall Offline

Allereerst wat fijn dat hier een forum voor is. Na een lange zoektocht en veel gesprekken met psychiaters omdat ik wel voelde dat er iets mis was in de manier waarop mijn sociale contacten lopen, of eigenlijk niet lopen, heb ik vorig jaar de diagnose ontwijkende persoonlijkheidsstoornis gekregen. Hier een link voor degenen die hier meer over willen lezen http://nl.wikipedia.org/wiki/O.....dsstoornis Oftewel ik ga contact met anderen uit de weg omdat ik vaak het idee heb hier in tekort te schieten. Al van jongs af aan heb ik me terug getrokken in mijn eigen wereldje en ervaar ik oppervlakkig contact zonder duidelijke reden als bedreigend en dit ging op de middelbare school zelfs zover dat ik liever de hele pauze op het toilet zat dan tussen mijn medepubers stond waar ik niets mee kon terwijl ik niet gepest werd en ook niet als kneus gezien werd.Het komt erop neer dat ik me altijd probeer te verstoppen voor anderen, beducht op eventuele "emotionele klappen" om mezelf bloot te geven of tekort te schieten als anderen me echt leren kennen. Ik kan ook heel teleurgesteld zijn als vriendschappen aflopen, ben melancholisch ingesteld en hecht me heel langzaam aan mensen maar dan ben ik ook wel echt gehecht. Als ik zo aan het schrijven ben is het een hele wirwar aan dingen die in me opkomen waar ik tegenaan loop, het altijd op je hoede zijn in gezelschap, nooit echt spontaan, jezelf niet uit kunnen drukken zoals je het zou willen, enthousiast en ga zo maar door. De vreugde ontbreekt in een heleboel dingen als je je zo bedrukt voelt in gezelschap en ik wil eindelijk eens gaan leven, op een borrel op mijn werk eenn onbevangen zijn in plaats van mezelf zo streng te observeren en af te keuren. Overigens vol ik sinds drie maanden schematherapie in een groep, iets waar ik uiteraard tegen op zag en ik hoop dat dit me gaat helpen om uit mijn schulp te komen. Ik ben trouwens in de dertig en heb een lat-relatie. Zo en nu ga ik jullie stukjes lezen, ik ben blij met de herkenning die ik hier voel!Liefs Barbara